VII SA/Wa 292/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Asesor WSA Paweł Groński (spr.), , Protokolant Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 maja 2007 r. sprawy ze skargi G. i S. P. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2006 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. skargę oddala Postanowieniem z dnia [...] listopada 2006 r. znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, w oparciu o art. 134 w zw. z art. 144 oraz 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego -tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. (dalej kpa), w związku z wnioskiem G. i S. P. z dnia 30 października 2006 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2006 r., znak: [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2004 r., znak: [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w I. z dnia [...] maja 1998 r., znak: [...], stwierdził uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu postanowienia organ przytoczył treść przepisu art. 44 § 1 kpa, z którego wynika, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 kpa i w art. 43 kpa poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej. Stosownie do art. 44 § 2 kpa zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie 7 dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1 umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. Ponadto, jak wynika z art. 44 § 3 kpa w przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2 pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego okresu, o którym mowa w § 1, zaś pismo pozostawia się w aktach sprawy. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zwrócił uwagę na akta sprawy, z których wynika, że zaskarżona decyzja z dnia [...] maja 2006 r. przekazana drogą pocztową na adres G. i S. P. została awizowana po raz pierwszy w dniu 8 czerwca 2006 r., co potwierdza odpowiednia adnotacja dokonana przez pracownika Poczty Polskiej, natomiast kolejne awizo miało miejsce w dniu 16 czerwca 2006 r. Wobec powyższego organ stwierdził, że doręczenie jego decyzji nastąpiło w dniu 22 czerwca 2006 r. i od tego dnia należało liczyć termin do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Termin ten upływał w dniu 6 lipca 2006 r. natomiast skarżący wniosek złożyli pismem nadanym w placówce pocztowej w dniu 30 października 2006 r., co potwierdza data stempla pocztowego na kopercie. W związku z tym skarżący uchybili terminowi na wniesienie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy określonemu w art. 129 § 2 kpa w zw. z art. 127 § 3 kpa. Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli G. i S. P. W uzasadnieniu skargi podnieśli, że decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2006 r. została im skutecznie doręczona dopiero w dniu 16 października 2006 r. przesyłką poleconą nr [...] przy piśmie z dnia [...] września 2006 r., znak: [...]. Z postępowania Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wynika - zdaniem skarżących - chęć ukrycia określonych faktów przez organy nadzoru budowlanego i pozbawienia ich statusu strony w tym postępowaniu. Podnieśli także argumenty zawarte we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia 30 października 2006 r., iż dopiero po otrzymaniu z akt postępowania odpisu decyzji z dnia [...] maja 2006 r., co nastąpiło przy piśmie z dnia [...] września 2006 r. po raz pierwszy zapoznali się z treścią zaskarżonej decyzji, wskutek czego weszła ona do obrotu prawnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. W piśmie z dnia 23 maja 2007 r. skarżący zwrócili uwagę na fakty związane z zagubieniem awizo i odnalezieniem zawiadomienia przez sąsiadkę oraz ponownie wskazali, że decyzja z dnia [...] maja 2006 r. została im doręczona dopiero na wyraźne żądanie, które skierowali do organu przy piśmie z dnia 15 września 2006 r. Do pisma dołączyli własnoręczne oświadczenie sąsiadki skarżących, z którego wynika, iż zawiadomienie o liście poleconym z dnia 8 czerwca 2006 r. znalazła w okolicach własnego mieszkania w dniu 13 września 2006 r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego obowiązującymi w dacie jego wydania. Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Uwzględniając powyższe kryteria Sąd uznał, iż skarga nie może być uwzględniona, ponieważ zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Zgodnie z art. 129 § 2 w związku z art. 127 § 3 kpa wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Obowiązkiem organu administracji publicznej właściwego do rozpatrzenia odwołania jest ustalenie w pierwszej kolejności, czy odwołanie nie jest obarczone brakami formalnymi i czy zostało złożone w terminie. Dopiero po ustaleniu tych okoliczności organ może przystąpić do merytorycznego rozpoznania środka odwoławczego. Stosownie natomiast do art. 134 kpa organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Kwestie dotyczące doręczenia pism w postępowaniu administracyjnym regulują przepisy rozdziału 8 kpa, które przewidują tzw. doręczenie właściwe oraz tzw. doręczenie zastępcze, które jakkolwiek stanowi pewnego rodzaju fikcję w sferze faktycznej to jednak wywołuje daleko idące ustawowe skutki prawne związane z doręczeniem pisma i biegiem terminów określonych w kpa i innych przepisach prawa. Właściwe doręczenie do rąk adresata lub innego dorosłego domownika, które stanowi zasadę, uregulowane zostało w art. 42 i 43 kpa. Zgodnie z pierwszym z wymienionych artykułów pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy. Pisma mogą być doręczone również w lokalu organu administracji publicznej, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej. W razie niemożności doręczenia pisma w opisany sposób, a także w razie koniecznej potrzeby, pisma doręcza się w każdym miejscu, gdzie się adresata zastanie. Zgodnie natomiast z art. 43 kpa w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania. Doręczenie zastępcze uregulowane zostało na gruncie art. 44 kpa, stosownie do którego w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43: 1. poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez pocztę, 2. pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ. W takim przypadku zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W przypadku niepodjęcia przesyłki we wskazanym terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia 14-dniowego okresu a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Z akt niniejszej sprawy wynika bezspornie, że przesyłka polecona zawierająca decyzję z dnia [...] maja 2006 r. nie została doręczona skarżącym w sposób określony w art. 42 i 43 kpa, w związku z czym pracownik Poczty Polskiej umieścił odpowiednie zawiadomienie i dokonał adnotacji na kopercie zawierającej przesyłkę o treści: "Adresata nie zastałem. Zawiadomienie umieściłem w-drzwiach mieszkania adresata dnia 08.06.06". Kolejne awizo miało miejsce w dniu 16 czerwca 2006 r., co także znajduje potwierdzenie w aktach sprawy. W związku z powyższym, biorąc pod uwagę brzmienie powołanego przepisu art. 44 § 4 kpa w rozstrzyganej sprawie organ właściwie przyjął, że skuteczne doręczenie zastępcze zostało dokonane w dniu 22 czerwca 2006 r., czyli z upływem 14 dni licząc od dnia pierwszego awizo. Termin do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy upłynął zatem w istocie w dniu 6 lipca 2006 r., a w konsekwencji w ocenie Sądu Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w sposób prawidłowy stwierdził uchybienie terminu do wniesienia środka odwoławczego przez skarżących. Nie można bowiem uznać argumentów zawartych w skardze G. i S. P., że dopiero wydanie im z akt postępowania decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2006 r., spowodowało jej wejście do obrotu prawnego i w konsekwencji termin do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy został zachowany. Również argumenty dotyczące zagubienia zawiadomienia i odnalezienia go przez sąsiadkę dopiero w dniu 13 września 2006 r. pozostają bez wpływu na ocenę legalności podjętego przez organ rozstrzygnięcia. Zarzuty te mogłyby bowiem być wzięte pod uwagę w ewentualnym postępowaniu dotyczącym przywrócenia uchybionego terminu w oparciu o art. 58 kpa, zainicjowanym zresztą odpowiednim wnioskiem strony, który nota bene nie został przez skarżących złożony. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 151 w zw. z art. 132 cytowanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.