VII SA/Wa 293/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek, , Asesor WSA Mariola Kowalska (spr.), Asesor WSA Anna Tarnowska-Mieliwodzka, Protokolant Edyta Kuczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 maja 2005 r. sprawy ze skargi E. C. na decyzję [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]stycznia 2004 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego skargę oddala. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] w dniu [...] października 2003 r. wszczął postępowanie administracyjne w sprawie pobudowania budynku gospodarczego na działce nr ew. [...]przez A. P. w [...] gm. [...]. Po oględzinach przeprowadzonych w dniu 17 października 2003 r., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] stwierdził, że na w/w nieruchomości inwestor A. P. zbudował budynek mieszkalny na podstawie ostatecznej decyzji Wójta gm. [...] z dnia [...] maja 1992 r. Organ ustalił ponadto na podstawie wyjaśnień E. C., właścicielki sąsiedniej nieruchomości, że postępowanie, zgodnie z jej żądaniem, powinno toczyć się w stosunku do budynku mieszkalnego, a nie jak błędnie podano w zawiadomieniu, w stosunku do budynku gospodarczego. W związku z powyższym w dniu [...] listopada 2003 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją nr [...] umorzył postępowanie w sprawie pobudowania budynku gospodarczego na działce nr ew. [...] w miejscowości [...], gm. [...] i w tym samym dniu, odrębnym pismem, organ wszczął postępowanie w sprawie budynku mieszkalnego należącego do A. P., zawiadamiając o tym strony postępowania, w tym również E. C. W uzasadnieniu własnej decyzji organ I instancji podniósł, iż omyłkowo wszczęto postępowanie w stosunku do budynku gospodarczego, natomiast przedmiotem postępowania organu nadzoru budowlanego winien być budynek mieszkalny, stosownie do pisma E. C. z dnia [...] września 2003 r., w którym poinformowała ona organ o wybudowaniu przez A. P. budynku mieszkalnego niezgodnie z Prawem budowlanym. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła E. C. W uzasadnieniu podniosła, iż organ jest niekonsekwentny ponieważ jedną decyzją umarza postępowanie, ponieważ stało się bezprzedmiotowe, a drugą wszczyna postępowanie dotyczące tego samego budynku. Zdaniem skarżącej "istnieje tylko jeden taki budynek i przedmiot sprawy nie zmienił się (...)". Po rozpatrzeniu odwołania E. C. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2004 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2002 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ odwoławczy uznał, iż organ I instancji prawidłowo umarzył postępowanie w sprawie, w sytuacji gdy na podstawie oględzin stwierdził, iż przedmiot postępowania – budynek gospodarczy a - nie istnieje. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyła E. C. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji skarżąca zarzuciła naruszenie jej interesu oraz przepisów prawa budowlanego, jak również przepisów art. 7, 10, 54, 75, 77, 80, 139 kpa. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Sąd administracyjny, stosownie do przysługujących mu kompetencji określonych w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontroluje zaskarżoną decyzję wyłącznie w aspekcie jej zgodności z prawem i może decyzję taką uchylić lub stwierdzić jej nieważność tylko wówczas, gdy narusza ona prawo materialne lub procesowe w stopniu, mającym wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). W niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził takich wad i uchybień kontrolowanej decyzji administracyjnej, które miałyby wpływ na rozstrzygnięcie, wobec czego skarga nie mogła być uwzględniona. Stosownie do treści art. 105 § 1 k.p.a. organ umarza postępowanie, gdy sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa. Oznacza to, iż nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej, w formie decyzji administracyjnej ingerencji organu administracyjnego. W rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z bezprzedmiotowością postępowania, ponieważ brak jest w znaczeniu prawnym i faktycznym przedmiotu postępowania. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wszczął omyłkowo postępowanie w sprawie budynku gospodarczego na działce [...] w miejscowości [...], gm. [...], niezgodnie z żądaniem strony, która domagała się podjęcia czynności przez organ w sprawie budynku mieszkalnego. Brak przedmiotu sprawy obligował organ do umorzenia postępowania. Wskazać ponadto należy, iż zgodnie z przepisami k.p.a., postępowanie administracyjne, które zostało wszczęte powinno zostać również zakończone. Postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte w sprawie budynku gospodarczego sąsiada wnioskodawczyni, w związku z powyższym musi być on zawiadomiony w jaki sposób postępowanie to zakończyło się. Niedopuszczalnym byłoby wszczęcie postępowania w przedmiocie jednego budynku i prowadzenie w stosunku do niego postępowania, a rozstrzygnięcie co do innego budynku. Pozbawiłoby to bowiem stronę, której dotyczy to postępowanie możliwości zastosowania odpowiednich środków obrony jej praw. Ponadto należy podkreślić, że w przedmiocie budynku mieszkalnego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] zawiadomieniem z dnia [...] listopada 2003 r. wszczął odrębne postępowanie, które zakończyć się powinno stosownym rozstrzygnięciem. Pozostałe zarzuty skargi pozostają poza granicami kontrolowanej sprawy i będą mogły być podnoszone po wydaniu orzeczenia w przedmiocie budynku mieszkalnego. Sąd nie dostrzegł naruszenia wskazywanych przez skarżącego przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, w tym m. in. art. 139 k.p.a. Przepis ten dotyczy sytuacji, gdy organ odwoławczy rozstrzygnie sprawę administracyjną odmiennie niż organ I instancji i uczyni to na niekorzyść strony wnoszącej odwołanie. Sytuacja taka nie miała miejsca w niniejszej sprawie. Końcowo, z uwagi na podnoszone przez skarżącą na rozprawie obawy co do możliwości włączenia materiału dowodowego zebranego w sprawie, która została umorzona kontrolowaną przez Sąd decyzją, Sąd zwraca uwagę, iż zebrany w tej sprawie materiał dowodowy, a w szczególności protokół oględzin z dnia [...] października 2003 r. powinien być uwzględniony przez organ przy rozpatrywaniu sprawy wszczętej w przedmiocie budynku mieszkalnego. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.