VII SA/Wa 2930/14

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi Z. C. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: 1. przyznać Z. C. prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego, 2. umorzyć postępowanie w przedmiocie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Zgodnie z art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z. C. w dniu 15 lutego 2016 r. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Z treści wniosku wynika, że skarżący posiada dom o powierzchni około 70 m2 oraz nieruchomość rolną (4,26 ha). Wnioskodawca oświadczył, że utrzymuje się z dochodów z gospodarstwa rolnego w wysokości około 800 zł miesięcznie, otrzymuje dopłaty do nieruchomości rolnej w wysokości 3.000 zł rocznie. Z. C. wskazał, że od 2010 r. pozostaje w separacji z żoną, częściowo utrzymuje studiującą córkę. W piśmie złożonym wraz z formularzem Z. C. wskazał, że przebywał na zwolnieniu lekarskim 33 dni oraz 60 dni, z powodu wypadku przy pracy. Nadesłał decyzję Prezesa KRUS z dnia [...] grudnia 2015 r. o przyznaniu zasiłku chorobowego z tytułu czasowej niezdolności do pracy za okres od 22 października do 23 listopada 2015 r., tj. za 33 dni, w kwocie 330 zł. Przedłożył również wyciąg z rachunku bankowego za okres od 1 listopada 2015 r. do 9 lutego 2016 r. oraz paragony za leki. Biorąc pod uwagę okoliczności wynikające z treści wniosku oraz przedłożonych dokumentów uznano, iż zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku Z. C. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego, bowiem sytuacja finansowa nie pozwala wnioskodawcy na poniesienie kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika. Odnośnie wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych zauważyć trzeba, że postanowieniem z dnia 24 lutego 2015 r. przyznano już skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Oznacza to, że Z. C. nie ma obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie. W takiej sytuacji rozpoznanie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, zawartego w formularzu z dnia 15 lutego 2016 r., jest więc zbędne. To zaś prowadzić musi do umorzenia w tym zakresie postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy, na podstawie art. 249a ustawy, zgodnie z którym jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).