VII SA/Wa 2932/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Stawecki po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Fundacji [...] z siedzibą w W. na akt [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] października 2018 r., znak: [...] w przedmiocie skargi na akt dotyczący odmowy postępowania i uchylenia pisma postanawia: odrzucić skargę. Fundacja [...] z siedzibą w W. ("skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na akt [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] października 2018 r., znak: [...], w przedmiocie skargi na akt dotyczący odmowy postępowania i uchylenia pisma. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału VII z dnia 14 grudnia 2018 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej oraz sposób reprezentacji strony skarżącej oraz złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi. Powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 2 stycznia 2019 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 13). Pismem z dnia 9 stycznia 2019 r. skarżąca wniosła o przedłużenie terminu do uzupełnienia braku formalnego tj. złożenie pełnomocnictwa. Swoją prośbę motywowała międzynarodowym składem Zarządu Fundacji [...] z siedzibą w W. W tej samej dacie został uzupełniony jeden z braków formalnych tj. złożono odpis z KRS. Pismem z dnia 14 stycznia 2019 r., nadanym w placówce pocztowej publicznego operatora pocztowego w dniu 14 stycznia 2019 r., skarżąca nadesłała pełnomocnictwo do reprezentowania strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga na akt organu administracji publicznej składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm., dalej "P.p.s.a."), wymogi formalne. Stosownie do art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym, określa art. 46 i art. 47 P.p.s.a. Według art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a zgodnie z art. 46 § 3 P.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Natomiast na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Z przedstawionego stanu sprawy wynika, że skarżąca złożyła brakujący dokument, uzupełniając w ten sposób braki formalne, jednak uczyniła to z uchybieniem terminu. Wezwanie skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone jej pełnomocnikowi w dniu 2 stycznia 2019 r. Siedmiodniowy termin do jego wykonania upłynął w dniu 9 stycznia 2019 r., a skarżąca przesyłkę zawierającą dokument pozwalający uznać, że braki formalne zostały uzupełnione, nadała w dniu 14 stycznia 2019 r. Odnosząc się natomiast do zawartego w piśmie z dnia 9 stycznia 2019 r. wniosku o przedłużenie terminu do dostarczenia pełnomocnictwa, należy podkreślić, że siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi jest terminem ustawowym, co oznacza, że nie może być skracany ani przedłużany. Wobec powyższego, gdy strona – niezależnie od przyczyny – nie uzupełni braków formalnych skargi, sąd zobligowany jest do odrzucenia skargi (por. Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2006 r., sygn. akt I FSK 29/06, Legalis nr 827360). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.