VII SA/Wa 295/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.R. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2006 r. nr : [...] w przedmiocie stwierdzenia wykonania obowiązku postanawia przywrócić A.R. termin do wniesienia skargi Postanowieniem z dnia 2 października 2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 czerwca 2007 r. odmawiające A.R. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...]. Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wskazał, że gwałtowne pogorszenie stanu zdrowia skarżącej w momencie gdy upływał termin do zaskarżenia decyzji jest okolicznością dostatecznie uprawdopodabniającą brak winy. Nie można bowiem w sposób jednoznaczny i prosty interpretować podanych okoliczności w rozumieniu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.), a okoliczność ta nie przemawia w sposób absolutny i jednoznaczny na korzyść lub niekorzyść skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 i 87 § 4 p.p.s.a. – Sąd może na wniosek przywrócić termin stronie która, nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. /por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r., sygn. akt I SAB/Wa 78/05, Lex nr 192260/. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zasługuje na uwzględnienie. We wniosku skarżąca wskazała, że cierpi na depresję z powodu śmierci syna i tuż przed zapoznaniem się z zaskarżoną decyzją, którą przetrzymywali domownicy, jej stan zdrowia uległ gwałtownemu pogorszeniu. Przedstawiła zaświadczenie lekarskie z dnia 29 grudnia 2006 r., z którego wynika, że jest chora od 2005 r. i nadal wymaga długotrwałego leczenia zaburzeń depresyjnych. Sytuacja domowa nie pozwalała jej na upoważnienie męża do działania w jej imieniu, gdyż od 6 lat żyje z mężem w faktycznej separacji. Czynności, której terminowi uchybiła, dokonała jednak niezwłocznie po ustaniu przyczyny uchybienia terminu, tj. wniosła skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W ocenie Sądu skarżąca uprawdopodobniła, iż nie zachowanie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jej winy, a powyższe pociąga dla niej ujemne skutki procesowe w zakresie postępowania sądowego. Z tego też względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił, jak w sentencji.