VII SA/Wa 2951/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mariola Kowalska, Sędziowie sędzia WSA Marta Kołtun - Kulik (spr.), sędzia WSA Izabela Ostrowska, Protokolant spec. Eliza Jędrasik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lipca 2019 r. sprawy ze skargi T. M. na decyzję ] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]października 2018 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki oddala skargę Zaskarżoną decyzją z [...] października 2018 r., nr [...], [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "[...] WINB") - po rozpatrzeniu odwołania T.M. - od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] (dalej: "PINB [...]") z [...] listopada 2017 r., nr [...], w przedmiocie nakazu rozbiórki - uchylił w całości decyzję organu I instancji i nakazał W. M., T. M. oraz B. M. dokonanie rozbiórki obiektu budowlanego o wymiarach 6,00 x 21,78 x 6,00 m składającego się z osiemnastu kontenerów, wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę na terenie działki ewid. nr [...] z obrębu [...] położonej przy ul. [...] w W.. Decyzja organu odwoławczego została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. W dniu 31 marca 2017 r. przedstawiciel PINB [...] dokonał oględzin działek nr ewid. [...] i [...] z obrębu [...], położonych przy ul. [...] w W.. Z protokołu czynności kontroli wynika, że na terenie ww. działek posadowiony jest obiekt kontenerowy o wymiarach 6,00 x 21,78 x 6,00 m, składający się z połączonych ze sobą osiemnastu kontenerów zestawionych piętrowo (dziewięć kontenerów ustawionych jest bezpośrednio na gruncie, a na nich pozostałe dziewięć kontenerów). Obiekt ten posiada dwa wejścia - przez drzwi oraz bramę garażową. Jedno wejście ma przedsionek na zewnątrz o wymiarach 1,60 x 2,00 m i wysokości 3,00 m, z daszkiem. Na górną część kontenerów prowadzą schody wewnętrzne o konstrukcji stalowej. W dniu oględzin dostępna była tylko część przyziemnych dziewięciu kontenerów, użytkowanych na cele magazynowe. Kontenery usytuowane na wyższym poziomie nie zostały udostępnione, zaś uczestniczący w oględzinach [...] oświadczył, że przechowywane są w nich meble i inne przedmioty biurowe. Podczas oględzin nie okazano dokumentów świadczących o legalnym powstaniu tego obiektu. Pismem z 4 kwietnia 2017 r. organ powiatowy zawiadomił o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie przedmiotowego obiektu kontenerowego. Postanowieniem z [...] kwietnia 2017 r., nr [...], PINB [...] - na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 ustawy Prawo budowlane - wstrzymał roboty budowlane oraz zobowiązał B. M., W. M. i T. M. do przedłożenia - w terminie dwóch miesięcy (od dnia doręczenia postanowienia) - zaświadczenia Prezydenta [...] o zgodności budowy przedmiotowego obiektu kontenerowego z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego; czterech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi wraz z opinią techniczną w zakresie prawidłowości i zgodności wykonanych robót budowlanych z przepisami techniczno-budowlanymi, opiniami i uzgodnieniami w zakresie przepisów p.poż. sanitarnych i bhp: oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W dniu 13 czerwca 2017 r. do organu powiatowego wpłynęło pismo S. D. (działającego jako pełnomocnik B. M., W. M. i T. M.), zawierające wyjaśnienia w sprawie, do którego załączono m.in.: kopię projektu budowlanego pawilonu typowego powtarzalnego o wymiarach 12,00 x 12,00 m i obiektów kontenerowych przy ulicy [...] na działkach nr ewid. [...], [...] i [...] z obrębu [...] w W., sporządzonego w listopadzie 2014 r. przez mgr inż. arch. P. K. i mgr inż. W. B.; kopię decyzji Burmistrza Gminy [...] z [...] października 2002 r., nr [...] ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji budowlanej polegającej na ustawieniu kontenerów na potrzeby handlu, magazynów, remontów na terenie działek nr ewid. [...], [...], [...] z obrębu [...] i [...], [...], położonych przy ul. [...] w W.. Pismem z 10 lipca 2017 r., PINB [...] wezwał B. M., T. M. oraz W. M., do przedłożenia - w terminie trzech dni, licząc od dnia otrzymania wezwania - dokumentacji, wskazanej w postanowieniu z [...] kwietnia 2017 r., nr [...]. Pismem z 7 września 2017 r. pełnomocnik stron (S. D.) poinformował organ powiatowy, że w dniu 25 sierpnia 2017 r. strony postępowania w osobach: B. M., W. M. i T. M. wystąpili do Wydziału Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy [...] o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę budynku magazynowego o wymiarach 12,00 x 12,00 m przy ul. [...] na działkach nr ewid. [...], [...], [...]. Do pisma dołączono kopię wniosku złożonego przez T. N. oraz upoważnienie dla pełnomocnika m.in. o występowanie w ich imieniu i prowadzeniu nadzoru inwestorskiego w zakresie wszystkich czynności związanych z przygotowaniem i rozpoczęciem inwestycji budowlanej. Decyzją z [...] listopada 2017 r., nr [...], PlNB [...] - na postawie art. 48 ust. 1 w związku z ust. 4 ustawy Prawo budowlane – nakazał rozbiórkę wyżej opisanego obiektu budowlanego zlokalizowanego na działkach nr ewid. [...] i [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w W.. Od powyższej decyzji, w ustawowym terminie, odwołanie wniósł T. M.. Pismem z 30 stycznia 2018 r. [...] WINB wezwał W. M., T. M. oraz B. M. do przedłożenia - w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania – dokumentów wymaganych postanowieniem PINB [...] z [...] kwietnia 2017 r., nr [...], wskazując, że dokumenty przedłożone przy piśmie z 8 czerwca 2017 r. nie wypełniają obowiązku nałożonego powyższym postanowieniem. W dniu 1 marca 2018 r. do organu odwoławczego wpłynęło pismo S. D. (działającego jako pełnomocnik B. M., W. M. i T. M.), do którego załączono oświadczenie inwestora T. M. o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W oświadczeniu tym T. M. wskazał, że jest współwłaścicielem nieruchomości wraz z B. M. oraz W. M.. Jednocześnie, do ww. pisma dołączono potwierdzenie złożenia w dniu 1 marca 2018 r., we właściwym organie, wniosku o wydanie zaświadczenia o zgodności przedmiotowego obiektu kontenerowego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Postanowieniem z [...] marca 2018 r., nr [...], organ II instancji zawiesił z urzędu postępowanie odwoławcze do czasu rozpatrzenia ww. wniosku. Postępowanie podjęto (z uwagi na ustąpienie przyczyny zawieszenia) na podstawie postanowienia z [...] czerwca 2018 r., nr [...]. Pismem z 27 czerwca 2018 r., [...] WINB ponownie wezwał pełnomocnika: W. M., T. M. oraz B. M. – w nieprzekraczalnym terminie 14 dni od dnia doręczenia pisma - do przedłożenia niezbędnych dokumentów celem wdrożenia procedury legalizacyjnej w stosunku do powyższej samowoli budowlanej. tj.: projektu budowlanego przedmiotowego obiektu kontenerowego oraz oświadczeń pozostałych współwłaścicieli (W. M. i B. M.) do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W dniu 6 sierpnia 2018 r. do organu odwoławczego wpłynęły cztery egzemplarze projektu budowlanego obiektu kontenerowego zaplecza techniczno/socjalnego placu budowy na działce nr ewid. [...], obręb [...] przy ul. [...], sporządzonego w dniu 20 lipca 2018 r., przez mgr inż. arch. M. Ś.. Decyzją z [...] października 2018 r., nr [...], [...] WINB uchylił w całości decyzję organu I instancji i nakazał W. M., T. M. oraz B. M. dokonanie rozbiórki obiektu budowlanego o wymiarach 6,00 x 21,78 x 6,00 m składającego się z osiemnastu kontenerów, wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę na terenie działki ewid. nr [...] z obrębu [...] położonej przy ul. [...] w W.. Organ odwoławczy wskazał, że przedmiotowym postępowaniem administracyjnym objęty jest dwukondygnacyjny kontenerowy obiekt budowlany o wymiarach jak wyżej, składający się z połączonych ze sobą osiemnastu kontenerów znajdujący się na terenie działki nr ewid. [...] z obrębu [...], stanowiącej współwłasność T. M., W. M. i B. M.. Do ww. osób należą również leżące w sąsiedztwie działki nr ewid. [...] z obrębu [...] oraz nr [...], [...], [...] z obrębu [...]. [...] WINB podzielił stanowisko organu powiatowego, że przedmiotowy obiekt kontenerowy powstał w latach 2013-2014 w warunkach samowoli budowlanej, jak i to, że obiekt kontenerowy nie mieści się w żadnej kategorii obiektów wymienionych w art. 29-31 ustawy Prawo budowlane, które zostały zwolnione od obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę lub dokonania zgłoszenia. W szczególności nie spełnia on wymogów z art. 29 ust. 1 pkt 12 przewidzianych dla tymczasowych obiektów budowlanych. Zamiar budowy tego obiektu kontenerowego jako tymczasowego obiektu budowlanego nie został w ogóle zgłoszony do właściwego organu administracji architektoniczno- budowlanej, a ponadto mając na uwadze jego długotrwałe użytkowanie (ponad trzyletnie) należy przyjąć, iż na realizację tego obiektu wymagane było uprzednie uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę, którą współwłaściciele ww. nieruchomości nie dysponują Tym samym, [...] WINB uznał twierdzenia odwołującego, że przedmiotowy obiekt kontenerowy przeznaczony jest do czasowego użytkowania w trakcie realizacji robót budowlanych - jako bezzasadne. Organ odwoławczy podniósł, że przedłożone w toku postępowania (przy piśmie z 8 czerwca 2018 r.) dokumenty nie dowodzą ani nie uprawdopodobniają, że obiekt został zrealizowany i służył do tej pory jako zapiecze techniczno-socjalne placu budowy. Wprawdzie T. M. uzyskał decyzję nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na ustawieniu kontenerów na potrzeby handlu, magazynów i remontów na terenie działek, których jest współwłaścicielem, jednakże decyzja ta została wydana [...] października 2002 r., zaś w jej pkt 7 wskazano, iż jest ona ważna dwa lata od dnia, w którym stała się ona ostateczna. Następnie organ II instancji stwierdził, że przestawiona kopia projektu budowlanego pawilonu i obiektów kontenerowych z listopada 2014 r. nie dowodzi, że współwłaściciele ww. działek w latach 2013-2014 byli na zaawansowanym etapie zmierzającym do rozpoczęcia realizacji nowej inwestycji budowlanej na terenie ww. nieruchomości. Z kolei, materiał zdjęciowy załączony do protokołu oględzin PINB [...] z [...] marca 2017 r., nr [...], wyraźnie wskazuje, iż przedmiotowy obiekt kontenerowy był wykorzystywany do celów magazynowych. Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 48 ust. 4 ustawy Prawo budowlane, w przypadku niespełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków, o których mowa w ust. 3 (wystarczy nieprzedłożenie choćby jednego z wymaganych prawem dokumentów), stosuje się przepis ust. 1. Według niego, właściwy organ nakazuje w drodze decyzji rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. [...] WINB podkreślił, że legalizacja samowoli budowlanej nie jest obowiązkiem, a uprawnieniem inwestora. Niewykonanie przez inwestora obowiązków nałożonych na podstawie art. 48 ust. 2 ww. ustawy, tj. nieprzedstawienie wymaganych dokumentów, nie pozwala organowi nadzoru budowlanego na ustalenie, czy w konkretnym wypadku samowola budowlana kwalifikuje się do zalegalizowania, a wszelkie negatywne konsekwencje tego rodzaju zaniechania obciążają inwestora. Organ odwoławczy podniósł, że dwukrotnie wzywał podmioty zobowiązane do przedłożenia dokumentów określonych w ww. postanowieniu nr [...] (pismem z 30 stycznia 2018 r. oraz pismem z 27 czerwca 2018). W każdym z tych wezwań szczegółowo wskazywano, jakie dokumenty należy przedłożyć. Ostatecznie podmioty zobowiązane przedłożyły dwa wymagane dokumenty: oświadczenie T. M. do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz projekt budowlany obiektu kontenerowego sporządzony w dniu 20 lipca 2018 r. przez mgr inż. M. S.. Z kolei, zaświadczenie Zarządu Dzielnicy [...] z [...] marca 2018 r., nr [...] w przedmiocie zgodności z obowiązującymi przepisami planistycznymi organ odwoławczy uzyskał dopiero w wyniku wystąpienia pismem z 7 czerwca 2018 r. do organu administracji architektoniczno-budowlanej o udzielenie informacji, czy i w jaki sposób został rozpatrzony wniosek 1 marca 2018 r. [...] WINB podkreślił, że nie zostały przedłożone oświadczenia W. M. i B. M. o posiadanym prawie do dysonowania nieruchomością na cele budowlane, pomimo że wprost wezwano do ich przedłożenia w wezwaniu z 27 czerwca 2018 r. W konsekwencji organ odwoławczy stwierdził, że nie zostały przedłożone wszystkie niezbędne dokumenty do kontynuowania procedury legalizacyjnej. Organy nadzoru budowlanego nie mogą przymusić inwestora do przedłożenia kompletnych dokumentów, gdyż legalizacja samowoli budowlanej nie jest obowiązkowa. Ponadto organy nadzoru budowlanego nie mogą w "nieskończoność" wzywać do uzupełnienia braków w przedkładanej przez strony dokumentacji. Następnie [...] WINB podniósł, że w zaskarżonej decyzji wskazano, iż obiekt kontenerowy objęty nakazem rozbiórki znajduje się na działkach nr ewid. [...] i [...] z obrębu [...], położonych przy ul. [...] w W., natomiast ze znajdującego się w projekcie budowlano-montażowym z 20 lipca 2018 r. planu zagospodarowania terenu (na którym widnieje pieczęć i podpis uprawnionego geodety – B. M.) wynika, że przedmiotowy obiekt kontenerowy usytuowany jest jedynie na terenie działki nr ewid. [...]. Z tego też względu, w celu skorygowania ww. nieprawidłowości, należało podjąć rozstrzygnięcie w trybie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. T. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. decyzję [...] WINB z [...] października 2018 r. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: 1) art. 7 k.p.a. poprzez nienależyte prowadzenie postępowanie wyjaśniającego, 2) art. 28 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania wobec podmiotów, których obowiązków postępowanie nie dotyczy. W uzasadnieniu skargi T. M. wskazał, że organ administracji błędnie określił adresata obowiązków, co skutkuje koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji, orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie zaś z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm., "p.p.s.a.") sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57 a. Biorąc pod uwagę powyższe kryteria kontroli, w ocenie Sądu, skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja [...] WINB nr [...] uchylająca decyzję PINB [...] nr [...] i nakazująca W. M., T. M. oraz B. M. dokonanie rozbiórki obiektu budowlanego o wymiarach 6,00 x 21,78 x 6,00 m składającego się z osiemnastu kontenerów, wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę na terenie działki ewid. nr [...] z obrębu [...], położonej przy ul. [...] w W.. Okolicznością niesporną w sprawie jest, że na terenie działki ewid. nr [...] z obrębu [...] położonej przy ul. [...] w W. posadowiony jest obiekt kontenerowy o wymiarach 6,00 x 21,78 x 6,00 m składający się z połączonych ze sobą osiemnastu kontenerów zestawionych piętrowo. Obiekt ten posiada dwa wejścia. Podczas oględzin nie okazano dokumentów świadczących o legalnym powstaniu tego obiektu. Ponadto, z pisma Urzędu Miasta [...] Wydział Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy [...] z 30 stycznia 2017 r. wynika jednoznacznie, że dla inwestycji polegającej na postawieniu piętrowych kontenerów na działce ewid. nr [...] nie wydano pozwolenia na budowę. Jednocześnie na podstawie wydruków z mapy [...] – W. Historyczna wynika, że przedmiotowy obiekt budowlany (powstały z kontenerów) – został posadowiony w latach 2013-2014, co uzasadnia zastosowanie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane. Tymczasowymi obiektami budowlanymi są obiekty budowlane przeznaczone do czasowego użytkowania w okresie krótszym od jego trwałości technicznej, przewidziane do przeniesienia w inne miejsce lub rozbiórki, a także obiekty budowlane niepołączone trwale z gruntem, jak: strzelnice, kioski uliczne, pawilony sprzedaży ulicznej i wystawowe, przekrycia namiotowe i powłoki pneumatyczne, urządzenia rozrywkowe, barakowozy, obiekty kontenerowe (art. 3 pkt 5 Prawa budowlanego). Zgodnie z art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego "Roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31". W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że przedmiotowy obiekt nie mieści się w żadnej z kategorii, zwalniającej z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, w szczególności nie spełnia on wymogów z art. 29 ust. 1 pkt 12, stosownie do którego "pozwolenia na budowę nie wymaga budowa tymczasowych obiektów budowlanych, niepołączonych trwale z gruntem i przewidzianych do rozbiórki lub przeniesienia w inne miejsce w terminie określonym w zgłoszeniu, o którym mowa w art. 30 ust. 1, ale nie później niż przed upływem 180 dni od dnia rozpoczęcia budowy określonego w zgłoszeniu." Sąd zauważa, że zgodnie z art. 48 ust. 2 i ust. 3 Prawa budowlanego możliwa jest legalizacja obiektu zrealizowanego bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę, ale wówczas w tym celu należy przedłożyć, na wezwanie organu mające formę postanowienia, dokumenty, o których mowa w ust. 3 ww. art. 48. Przedłożenie w wyznaczonym terminie dokumentów, o których mowa w ust. 3, traktuje się jak wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i pozwolenie na wznowienie robót budowlanych, jeżeli budowa nie została zakończona (ust. 5 art. 48). W przypadku niespełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków, o których mowa w ust. 3, stosuje się przepis ust. 1 (ust. 4 art. 48.). Jak stanowi zaś art. 48 w ust. 1, właściwy organ nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Z powyższego wynika więc, że dla legalizacji samowoli budowlanej konieczne jest spełnienie obowiązków uregulowanych w ww. ust. 3 art. 48, a niewykonanie tych obowiązków obliguje organ do wydania nakazu rozbiórki. Zdaniem Sądu, wskazana procedura legalizacji została prawidłowo zastosowana w niniejszej sprawie, a wobec jej przebiegu – zastosowanie musiał znaleźć art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego. Istotnym elementem decyzji rozbiórkowej jest prawidłowe określenie podmiotu zobowiązanego do wykonania nakazu rozbiórki. Brak bowiem dobrowolnego wykonania tego obowiązku stanowi podstawę do wszczęcia egzekucji administracyjnej w stosunku do podmiotu, który był adresatem decyzji (zobowiązanym). Art. 52 Prawa budowlanego określa krąg podmiotów, które mogą być adresatami takiej decyzji. Przepis ten stanowi bowiem, że inwestor, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany na swój koszt dokonać czynności nakazanych w decyzji, o której mowa w art. 48, art. 49b, art. 50a oraz art. 51. Z powyższego przepisu wynika zatem, że adresatem decyzji rozbiórkowej jest, co do zasady, inwestor. W praktyce realizacji inwestycji budowlanych, często występuje sytuacja, gdy inwestor jest jednocześnie właścicielem nieruchomości na której realizowana jest inwestycja. W ocenie Sądu, w kontrolowanej sprawie, orzekające organy nadzoru budowlanego zasadnie przyjęły, że inwestorami spornego obiektu kontenerowego (obok T. M.) byli także B. M. oraz W. M.. Świadczy o tym materiał dokumentacyjny składany przez pełnomocnika ww., np. upoważnienie z 25 maja 2017 r. (sporządzone w procesie legalizacji), z którego wynika, że W. M., T. M. oraz B. M. upoważniają S. D. do złożenia wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę i prowadzenia nadzoru inwestorskiego. W tym kontekście należy wskazać, iż w przypadku współwłasności nieruchomości stronami postępowania, jak również adresatami decyzji powinni być wszyscy współwłaściciele jako beneficjenci prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (por. A. Glinecki (red.) Prawo budowlane. Komentarz, wyd. II, LexisNexis 2014 r. uwaga 5 do art. 52). Wobec powyższego, zdaniem Sądu, nie byłoby uprawnione uznanie wyłącznie T. M. za inwestora w sprawie i wskazanie jedynie tej osoby jako zobowiązanej do dokonania rozbiórki spornego obiektu budowlanego. W związku z powyższym uznać należy, że organy orzekające w przedmiotowej sprawie zasadnie domagały się od wszystkich współwłaścicieli dokumentów wskazanych w postanowieniu z dnia [...] kwietnia 2017 r. Niewykonanie tych obowiązków obligowało organ do wydania nakazu rozbiórki. Za prawidłowe także Sąd uznał skorygowanie przez organ odwoławczy wady decyzji PINB [...] z [...] listopada 2017 r. w zakresie nieprawidłowego oznaczenia działki inwestycyjnej. Tym samym słusznie [...] WINB uchylił decyzję organu I instancji i orzekł w przedmiocie rozbiórki z odesłaniem do prawidłowej numeracji działki ewidencyjnej, tj. [...] z obrębu [...]. Biorąc powyższe po uwagę należy stwierdzić, że wbrew zarzutom skargi nie doszło do naruszenia przepisów postępowania ani prawa materialnego, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na - podstawie art. 151 p.p.s.a. - oddalił skargę jako nieuzasadnioną.