VII SA/Wa 2958/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Nina Beczek po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 czerwca 2023 r., sygn. akt VII SA/Wa 1444/22 oddalającym skargę W. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19 maja 2022 r. znak: DON.7100.75.2022.ABA w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 7 czerwca 2023 r., sygn. akt VII SA/Wa 1444/22 oddalił skargę W. K. wniesioną na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 19 maja 2022 r. znak: DON.7100.75.2022.ABA w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. Skargą z 6 listopada 2024 r. (data nadania pisma w polskiej placówce pocztowej) W. K. wystąpiła o wznowienie postępowania zakończonego powyższym prawomocnym wyrokiem z dnia 7 czerwca 2023 r. Zarządzeniem z dnia 4 grudnia 2024 r. Przewodniczący Wydziału wezwał pełnomocnika skarżącej - ustanowionego w ramach przyznanego prawa pomocy postanowieniem referendarza sądowego z dnia 9 listopada 2022 r. w sprawie o sygn. akt VII SPP/Wa 211/22 - do uzupełnienia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków formalnych poprzez: a) nadesłanie 4 odpisów skargi wraz z załącznikami, b) wskazanie numeru PESEL skarżącej. Wezwanie powyższe, wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania, zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 2 stycznia 2025 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższych czynności bezskutecznie upłynął z dniem 9 stycznia 2025 r. Pomimo tego, do dnia podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia, pełnomocnik skarżącej nie wykonał wezwania Przewodniczącego Wydziału. Skarżąca natomiast nadesłała pismo z 7 stycznia 2025 r., w którym podała, że wyznaczony przez OIRP w Warszawie pełnomocnik rezygnuje z reprezentowania skarżącej w niniejszej sprawie. Następnie w piśmie z 25 lutego 2025 r. pełnomocnik skarżącej, ustanowiony z urzędu w ramach prawa pomocy, podał, że skarżąca wypowiedziała jej pełnomocnictwo. Okręgowa Izba Radców Prawnych w Warszawie w piśmie z 7 lutego 2025 r. poinformowała Sąd, że w sprawie nie został wyznaczony dla skarżącej inny pełnomocnik z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga o wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, zmierzającym do uchylenia lub zmiany prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie sądowoadministracyjne i nie stanowi alternatywy dla zwykłego środka odwoławczego służącego usunięciu istniejącej wadliwości postępowania. W świetle przepisów działu VII – ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.) – dotyczącego wznowienia postępowania, można żądać wznowienia postępowania w przypadkach przewidzianych w tym dziale VII. Zgodnie z regulacją zawartą w art. 276 zdanie pierwsze tej ustawy, do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b omawianej ustawy pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. W niniejszej sprawie skarżąca, wnosząc do Sądu skargę, nie podała w niej własnego numeru PESEL, również nie uczynił tego pełnomocnik skarżącej na wezwanie Przewodniczącego Wydziału. Nieuzupełnienie tego braku formalnego skargi uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu i obliguje Sąd do jej odrzucenia. Stanowisko to jest zgodne z uchwałą składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2023 r., II GPS 3/22 (dostępna na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), w świetle której "Niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259), wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd.". Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu także i z tego względu, że pełnomocnik skarżącej nie nadesłał wymaganych odpisów skargi - w celu doręczenia ich występującym w sprawie uczestnikom postępowania - co również obliguje Sąd do odrzucenia skargi. Również to stanowisko jest zgodne z uchwałą składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13 (dostępna na wyżej wskazanej stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych), w świetle której niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 tej ustawy, uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Dodatkowo należy wyjaśnić, że przyznanie przez sąd administracyjny prawa pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika jest jednoznaczne z przyznaniem danemu podmiotowi prawa do bycia reprezentowanym w konkretnym postępowaniu sądowoadministracyjnym bezpłatnie przez osobę będącą profesjonalnym pełnomocnikiem. Jeżeli, pomimo ustanowienia pełnomocnika z urzędu, stronie nie odpowiada sposób, w jaki jest reprezentowana, to powinna swoje zastrzeżenie zgłosić odpowiednio uprawnionym organom korporacji zawodowych - w tym przypadku do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w Warszawie - a nie Sądowi, gdyż nie może on wydać ponownego rozstrzygnięcia o przyznaniu prawa pomocy w postaci innego pełnomocnika, bowiem przyznane jej prawo pomocy w tym zakresie zostało już skonsumowane. Sąd nie ma bowiem wpływu na decyzję w zakresie wyznaczenia konkretnego pełnomocnika. Rola Sądu w tym zakresie ogranicza się, zgodnie z art. 253 powołanej ustawy do wystąpienia do właściwej rady, w tym przypadku Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w Warszawie o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu. Z treści art. 253 powołanej ustawy wynika, że kompetencja Sądu ogranicza się jedynie - oprócz samego przyznania prawa pomocy w postaci ustanowienia radcy prawnego - do zwrócenia się do rady okręgowej izby radców prawnych. Następnie to organ samorządu korporacyjnego wyznacza - w zgodzie z właściwymi dla niego regułami - określoną osobę z imienia i nazwiska do reprezentowania skarżącej. Żaden przepis ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie uprawnia sądu administracyjnego do ingerowania w powyższe czynności Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w Warszawie. W niniejszej sprawie referendarz sądowy postanowieniem z dnia 9 listopada 2022 r. w sprawie o sygn. akt VII SPP/Wa 211/22 przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w Warszawie pismem z 2 marca 2023 r. wyznaczyła pełnomocnikiem dla skarżącej radcę prawnego J. K. W miejsce tego pełnomocnika Rada nie wyznaczyła innego pełnomocnika. Sąd zaś nie cofnął przyznanego skarżącej prawa pomocy w tym zakresie. Zatem wyznaczony pełnomocnik obowiązany był do dokonania czynności nałożonych na niego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 grudnia 2024 r., czego jednak nie uczynił. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 276 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.