VII SA/Wa 2963/17

PostanowienieWSA w Warszawie2018-05-08

Skład orzekający: Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania od decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę podlega wstrzymaniu wykonania na podstawie art. 61 § 3 PPSA?
Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność odwołania nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ postanowienie to nie nakłada na stronę żadnych obowiązków podlegających wykonaniu ani nie wykreuje nowej sytuacji prawnej strony. Skoro postanowienie nie podlega realizacji, nie można mówić o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 PPSA.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na postanowienie Wojewody stwierdzające niedopuszczalność odwołania od decyzji o pozwoleniu na budowę. W skardze wniosła o wstrzymanie wykonania postanowienia, argumentując, że jego brak grozi znaczną szkodą związaną z rozpoczęciem inwestycji. Wojewoda odmówił wstrzymania wykonania, a uczestnik postępowania wniósł o oddalenie wniosku, wskazując, że postanowienie nie podlega wykonaniu. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi S. P. na postanowienie Wojewody [....] z dnia [....] listopada 2017 r. nr [....] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. S. P. [....] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Wojewody [....] z dnia [....] listopada 2017 r. nr [...] stwierdzające niedopuszczalność odwołania B.[....] od decyzji Prezydenta [....] z dnia [...] lipca 2017 r. nr [.....] zatwierdzającej projekt budowalny i udzielającej pozwolenia na budowę. W skardze strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca podniosła, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia grozi wystąpieniem po stronie S. P. znacznej szkody. W sytuacji ostateczności decyzji Prezydenta [....] z dnia [....] lipca 2017 r. nr [.....] M. będzie miała możliwość rozpoczęcia inwestycji polegającej na przebudowie centrum handlowo - usługowego "[....]". Inwestycja ta wiązać się będzie ze znacznymi nakładami finansowymi na gruntach S. P. Strona skarżąca podniosła, że S. P. w toku postępowania o wydanie pozwolenie na budowę konsekwentnie kwestionował prawo inwestora do dysponowania gruntem na cele budowlane. Inwestor powołuje się na umowę dzierżawy, przy czym wydzierżawiającym (na gruntach m. in. S. P.) jest samoistny posiadacz tych nieruchomości. Wojewoda [....] postanowieniem z dnia [....] grudnia 2017 r. nr [....] odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. W piśmie z dnia [...] maja 2018 r. uczestnik postępowania M. wniósł o oddalenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, ewentualnie odmowę jego wstrzymania. W uzasadnieniu wniosku uczestnik podniósł, że zaskarżone postanowienie nie zalicza się do kategorii aktów administracyjnych objętych zakresem postępowania o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Postanowienie to wywiera jedynie skutki procesowe, nie przyznając stronie skarżącej żadnych uprawnień, ani nie nakładając na nią żadnych obowiązków. Zatem nie można mówić o możności wywołania przez to postanowienie niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto, uczestnik postępowania wniósł o uzależnienie wstrzymania wykonalności zaskarżonego postanowienia od złożenia przez stronę skarżącą kaucji na zabezpieczenie roszczeń spółki z powodu wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w kwocie 80.118.467,50 zł, w sytuacji, gdyby Sąd uznał wniosek strony skarżącej za zasadny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), zwana dalej p.p.s.a., zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Wskazać należy, że przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania (por. J.P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis, Warszawa 2004, str. 122). Wykonaniu podlegają akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów. W rozpoznawanej sprawie żądaniem wstrzymania wykonania zostało objęte zaskarżone postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania od decyzji zatwierdzającej projekt budowalny i udzielającej pozwolenia na budowę. Zaskarżone postanowienie nie nakłada na stronę skarżącą żadnych obowiązków podlegających wykonaniu w sposób dobrowolny, czy też przymusowy, nie wykreowało również nowej sytuacji strony skarżącej w sferze jej obowiązków. W związku z tym, że zaskarżone postanowienie nie podlega realizacji (czy to w sposób dobrowolny, czy przy zastosowaniu przymusu egzekucyjnego), wniosek o wstrzymanie jego wykonania nie mógł zostać uwzględniony. Powyższe sprawia, że zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej w niniejszej sprawie jest niezasadne. W niniejszej sprawie nie zachodzą więc okoliczności, które przemawiają za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonalności zaskarżonego postanowienia. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło