VII SA/Wa 2969/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Tomasz Stawecki, Protokolant ref. staż. Patryk Wernio, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi B. Z. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2015 r. znak [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i umorzenia postępowania pierwszej instancji oddala skargę Główny Inspektor Sanitarny zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2015 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.) dalej k.p.a. i art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2015 r. poz. 1412 j.t. ) po rozpatrzeniu odwołania B. Z. z dnia 31 sierpnia 2015 r. od decyzji nr [...] [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] sierpnia 2015 r., znak: [...] o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej - przewlekłej choroby narządu głosu spowodowanej nadmiernym wysiłkiem głosowym trwającym co najmniej 15 lat, wymienionej w poz. 15 obowiązującego wykazu chorób zawodowych, stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. z 2013 r.,-poz. 1367),uchylił decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] sierpnia 2015 r., znak: [...] oraz umorzył postępowanie pierwszej instancji w całości. Wcześniejszą decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...], znak:[...] [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wydał decyzję o braku podstaw do stwierdzenia u B. Z. choroby zawodowej: przewlekłej choroby narządu głosu spowodowanej nadmiernym wysiłkiem głosowym, trwającym co najmniej 15 lat. W dniu 14 stycznia 2015 r. do [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego wpłynęło odwołanie B. Z. z dnia [...] stycznia 2015 r. od ww. decyzji z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...]. Po przeanalizowaniu załączonej do odwołania dokumentacji medycznej, [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny uznał, iż może ona mieć wpływ na sposób rozstrzygnięcia sprawy. W związku z powyższym odwołanie uznano za uzasadnione. W dniu [...].03.2015 r. [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wydał decyzję w trybie samokontroli określonej w art. 132 § kpa, którą uchylono zaskarżoną decyzję z dnia [...].12.2014 znak: [...]. Po uzupełnieniu materiału dowodowego o kolejną opinię Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w [...], [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wydał decyzję z dnia [...] sierpnia 2015 r., znak: [...] o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej - przewlekłej choroby narządu głosu spowodowanej nadmiernym wysiłkiem głosowym trwającym co najmniej 15 lat która również została zaskarżona do Głównego Inspektora Sanitarnego. Rozpatrując odwołanie B. Z. z dnia [...] sierpnia 2015 r., organ II Instancji zauważył, że decyzja organu I Instancji narusza w sposób istotny obowiązujący porządek prawny bowiem wydana, zdaniem organu, została bez podstawy prawnej w wyniku błędnie zastosowanej procedury samokontroli organu określonej w trybie art. 132 Kpa. Główny Inspektor Sanitarny wskazał, że wydana z powołaniem się przez organ na przepisy art. 132 Kpa decyzja była decyzją wydaną z rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. bowiem organ I instancji bezprawnie prowadził w dalszym ciągu postępowanie po upływie 7 dniowego terminu od momentu otrzymania odwołania B. Z. z dnia [...] stycznia 2015 r. czym naruszył kompetencje organu II instancji w zakresie rozpatrzenia powyższego odwołania oraz rażąco naruszył prawo przekraczając termin określony w art. 133 Kpa. Organ odwoławczy podkreślił, że organ administracji publicznej, który uznał, że odwołanie nie może być uwzględnione w całości, jest obowiązany postąpić zgodnie z przepisem art. 133 Kpa, tzn. przesłać odwołanie wraz z aktami sprawy organowi odwoławczemu, co w przedmiotowej sprawie powinno nastąpić najpóźniej w dniu 22 stycznia 2015 r. Główny Inspektor Sanitarny poinformował ponadto, iż zostanie przeprowadzone z urzędu postępowanie dotyczące ważności decyzji [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...].03.2015 r. Skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Sanitarnego z dnia [...] października 2015 r. wniosła B. Z. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, oraz w trybie art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej ppsa o uchylenie poprzedzających ją decyzji organu pierwszej instancji tj decyzji [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...]. o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej, oraz decyzji [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...]. o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy: naruszeniu art. art. 138 § 1 pkt 2 kpa poprzez umorzenie postępowania pierwszej instancji w całości w sytuacji gdy nie zachodziła "bezprzedmiotowość" z art. 105 kpa, która uzasadniałaby umorzenie postępowania w sprawie w całości; tj. naruszeniu art. 7, 11, 77 oraz 107 § 2 i 3 KPA, polegające w szczególności na: niedostatecznym wyjaśnieniu podstaw i przesłanek wydania decyzji o umorzeniu postępowania w sytuacji, gdy zachodzą przesłanki do stwierdzenia choroby zawodowej, niedostatecznym wyjaśnieniu wszystkich okoliczności sprawy w szczególności nie wzięciu pod uwagę faktu, iż zgromadzony materiał dowodowy w postaci orzeczenia lekarskiego z dnia [...].09.14 r. nr [...] o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej budzi wątpliwości w zakresie niejednoznacznego określenia jakiego rodzaju zmiany stwierdzono u badanej B. Z. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Sanitarny wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r. poz. 1066 j.t.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). W sytuacji przytoczenia w skardze zarzutów naruszenia przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy Sąd stwierdza, że w rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Ponadto Sąd stwierdza, że naruszenie przepisów postępowania a w szczególności art. 132 k.p.a. przez organ I instancji były tego rodzaju że zaskarżona decyzja organu I instancji z dnia [...] sierpnia 2015 r. nie mogła się ostać a postępowanie prowadzone w oparciu o art. 31 k.p.a. winno być umorzone. W niniejszej sprawie [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...], znak: [...] orzekł o braku podstaw do stwierdzenia u B. Z. choroby zawodowej natomiast w dniu [...] marca 2015 r. wydał decyzję w trybie samokontroli określonej w art. 132 § kpa, którą uchylił zaskarżoną decyzję z dnia [...] grudnia 2014 znak: [...] by ponownie w dniu [...] sierpnia 2015 r. wydać kolejną decyzję również orzekającą o braku podstaw do stwierdzenia u B. Z. choroby zawodowej. Zdaniem Głównego Inspektora Sanitarnego, które to zdanie, podzielił Sąd, w sprawie niniejszej doszło do istotnych uchybień proceduralnych w trakcie prowadzonego w trybie art. 132 k.p.a. postępowania co wymagało w pierwszej kolejności do wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny z dnia [...] sierpnia 2015 r. i umorzenia postępowania. Sąd podziela również stanowisko Głównego Inspektora Sanitarnego, że w ramach tzw. "samokontroli" uprawnienia organu I instancji do samodzielnego, ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy załatwionej decyzją nieostateczną, realizowanej po wniesieniu odwołania i bez nadawania mu dalszego biegu możliwa jest jedynie w terminie 7 dni od dnia w którym organ otrzymał odwołanie (art. 133 k.p.a.). Siedmiodniowy termin określony w art. 133 Kpa jest terminem ustawowym, po upływie którego wygasa uprawnienie organu I instancji do dokonania auto weryfikacji decyzji. Oznacza to, iż od dnia upływu terminu ustanowionego w art. 133 Kpa tylko i wyłącznie organ odwoławczy (w tym przypadku Główny Inspektor Sanitarny) jest wyposażony w kompetencje do rozstrzygnięcia sprawy. Organ I instancji bezprawnie prowadził w dalszym ciągu postępowanie po upływie 7 dniowego terminu od momentu otrzymania odwołania B. Z. z dnia [...] stycznia 2015 r., czym naruszył kompetencje organu II instancji w zakresie rozpatrzenia powyższego odwołania oraz rażąco naruszył prawo przekraczając termin określony wart. 133 Kpa. Podkreślenia wymaga, że organ administracji publicznej, który uznał , że odwołanie nie może być uwzględnione w całości, jest obowiązany postąpić zgodnie z przepisem art. 133 Kpa, tzn. przesłać odwołanie wraz z aktami sprawy organowi odwoławczemu, co w przedmiotowej sprawie powinno nastąpić najpóźniej w dniu 22 stycznia 2015 r. Z uwagi na powyższe Główny Inspektor Sanitarny zasadnie uchylił decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] sierpnia 2015 r., znak. [...] oraz umorzył postępowanie pierwszej instancji w całości. Wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji z dnia [...] sierpnia 2015 r. pozwoli na przeprowadzone z urzędu postępowanie dotyczące ważności decyzji [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...].03.2015 r. oraz rozpatrzenia odwołania z dnia [...] stycznia 2015 r. od decyzji z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...], znak: [...] o braku podstaw do stwierdzenia u B. Z. choroby zawodowej: przewlekłej choroby narządu głosu spowodowanej nadmiernym wysiłkiem głosowym, trwającym co najmniej 15 lat. Z powyższych względów, Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.270) orzekł jak w sentencji wyroku.