VII SA/Wa 2972/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Mirosława Pindelska po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. L. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] listopada 2012 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę L. L. Pismem z dnia 18 listopada 2012 r. L. L. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] listopada 2012 r., znak: [...], którą organ odmówił stwierdzenia nieważności własnej decyzji z dnia [...] sierpnia 2011 r., znak [...] utrzymującej decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] czerwca 2011 r., znak: [...] wydaną w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] marca 2008 r., znak: [...], utrzymującej w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] stycznia 2008 r., znak: [...] wydaną w przedmiocie odmowy stwierdzenia u L. L. choroby zawodowej narządu słuchu wymienionej w poz. 15 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych ( Dz. U. Nr 65, poz. 294 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.) skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi L. L. jest decyzja Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] listopada 2012 r., znak: [...]. Od powyższej decyzji przysługiwał skarżącemu środek zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, który skarżący mógł wnieść w terminie 14 dni od dnia doręczenia powyższej decyzji. Z akt postępowania administracyjnego wynika, że skarżący został prawidłowo pouczony o środku zaskarżenia przez organ, jednakże skarżący z takim wnioskiem nie występował. Tym samym, wobec faktu, iż skarżący nie wyczerpał toku instancji w postępowaniu administracyjnym w rozumieniu powołanych na wstępie przepisów, złożył skargę na decyzję organu I instancji, która nie rozstrzygała ostatecznie sprawy i nie kończyła postępowania, nie mógł skutecznie wnieść skargi do sądu administracyjnego. Mając powyższe na względzie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.