VII SA/Wa 298/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2018r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2016r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji postanawia: odmówić M. K. przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Skarżący [...] złożył skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2016r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] września 2016r., Nr [...] odmawiającą uchylenia decyzji z dnia [...] maja 2014r. Nr [...] o pozwoleniu na wykonanie robót budowlanych polegających na przebudowie i remoncie lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku przy ul. [...] w [...]. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału VII WSA w Warszawie z dnia 6 lutego 2017r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na wskazaną wyżej decyzję w wysokości 200 złotych oraz do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 2 odpisów skargi poświadczonych za zgodność lub własnoręcznie podpisanych w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia i wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Pismo zawierające odpis ww. zarządzenia i ww. wezwania pomimo dwukrotnej awizacji, nie zostało podjęte przez wnoszącego skargę w terminie. Przesyłkę uznano za doręczoną z dniem 27 lutego 2017r. W dniu 6 lutego 2017r. skarżący wniósł do sądu dwa odpisy skargi oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy PPF. Wniesione przez skarżącego odpisy nie zostały opatrzone jego własnoręcznym podpisem. Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 19 września 2017r. odrzucił skargę. Skarżący na powyższe postanowienie wniósł zażalenie, z jednoczesnym wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie dwóch egzemplarzy odpisów podpisanej skargi w niniejszej sprawie. Skarżący wskazał, że załącznikami do ww. pisma jest jeden odpis zażalenia i dwa odpisy podpisanej skargi. Skarżący podniósł, że jeżeli nastąpiło złożenie odpisów skargi bez podpisów to ze względu na ogromny stres, przy jego pełnej nieświadomości, tym bardziej, że składane dokumenty sprawdzał i kwitował ich odbiór pracownik Sądu na biurze podawczym. Niedopatrzenie podpisania odpisów skargi uzasadnił stresem, który wywołało o niego wezwanie do uiszczenia opłaty, na którą to nie miał pieniędzy. Pismem z dnia 11 stycznia 2018r. w wykonaniu wezwania z dnia 3 stycznia 2018r. wezwano skarżącego o uzupełnienie braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, zawartego w treści zażalenia w postaci precyzyjnego wskazania daty ustania przyczyny skutkującej uchybieniem terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, jak również uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy strony w uchybieniu terminu, w terminie 7 dni pod rygorem rozpoznania wniosku na podstawie posiadanych dokumentów. Pismem z dnia 5 lutego 2018r. skarżący udzielił odpowiedzi na powyższe. Przy piśmie tym załączył dwa egzemplarza ww. pisma oraz dwa odpisy podpisanej skargi. Skarżący podał, że składając w Sądzie na biurze podawczym dokumenty miał pełną świadomość, że w dniu 6 marca 2017r. uzupełnił wszelkie braki formalne oraz że nie ma żadnych zastrzeżeń co do złożonych dokumentów. Tym bardziej, że sprawdzał i kwitował ich odbiór pracownik Sądu. Wskazał, że pierwszy sygnał, że istnieją zastrzeżenia co do złożonych przez niego dokumentów, pojawił się w momencie otrzymania postanowienia o odrzuceniu skargi, czyli w dniu 16 października 2017r. Skarżący podał, że jeżeli w powyższych okolicznościach nastąpiłoby złożenie odpisów skargi bez podpisów nastąpiło to ze względu na stres wywołany wezwaniem do uiszczenia wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi przywrócenie terminu. Natomiast w myśl art. 87 p.p.s.a, w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu, wniesionym w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, do sądu, w którym czynność miała być dokonana (§ 1), należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2), a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Podstawowymi przesłankami, które warunkują przywrócenie terminu jest zatem zachowanie wymogu formalnego z art. 87 § 1 p.p.s.a. oraz uprawdopodobnienie, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego. Przepis art. 86 § 1 p.p.s.a. jednakże nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu, co daje możliwość uwzględnienia wszystkich istotnych okoliczności. Według ugruntowanego orzecznictwa jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Obowiązkiem strony jest dochowanie szczególnej staranności przy dokonywaniu wszelkich czynności procesowych i przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Ponadto, to na stronie ciąży wykazanie należytej staranności w uprawdopodobnieniu braku winy w uchybieniu danego terminu. W konsekwencji przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Dla przykładu okolicznością wskazującą na brak winy osoby zainteresowanej w niedochowaniu terminu jest m.in.: przerwa w komunikacji, nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 10 grudnia 2010 r., II SA/Łd 1199/10, Lex nr 755754). Odnosząc powyższe uwagi ogólne do niniejszej sprawy, stwierdzić trzeba, iż skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Za takie nie mogą być uznane okoliczności wskazane przez niego we wniosku. Zdaniem Sądu, niedopatrzenie skarżącego polegające na złożeniu dwóch egzemplarzy skargi nie opatrzonych własnoręcznym podpisem nie stanowi okoliczności wyłączającej brak winy w uchybieniu terminu, gdyż wyniknęła z zaniedbania skarżącego i nie stanowi usprawiedliwionej przesłanki do przywrócenia terminu. Nieuwagi lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy uzasadniającego przywrócenie uchybionego terminu. Nieuwaga, czy zaniedbanie nie są okolicznościami wyjątkowymi, którym nie sposób zapobiec lub którym nie sposób przeciwdziałać, a tylko takie uzasadniają przywrócenie terminu. W konsekwencji, złożony w sprawie wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi nie zasługiwał na uwzględnienie, gdyż skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.