VII SA/Wa 2995/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 27 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. J. i G. J. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi B. J. i G. J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia pozwolenia na użytkowanie postanawia: odmówić B. J. i G. J. przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2016 r. (doręczonym skarżącym w dniu 1 września 2016 r.) odrzucił skargę B. J. i G. J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2015 r. nr [...], z uwagi na nieuiszczenie w zakreślonym terminie należnego wpisu sądowego od skargi. W dniu 8 sierpnia 2016 r. (data nadania w UP) wpłynął do Sądu wniosek skarżących o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż korespondencję z Sądu zawierającą wezwania do wykonania zarządzenia w przedmiocie uiszczenia wpisu sądowego od skargi odebrał G. J. G. J. odłożył pisma nie otwierając ich i zakładając, że poinformuje żonę kiedy ta wróci do domu. Z uwagi na problemy z pamięcią (zaawansowana miażdżyca) zapomniał jednak o korespondencji która przyszła z Sądu i nie poinformował żony o tym fakcie. B. J. przeglądając dokumenty sprawy pod koniec miesiąca sierpnia 2016 r. przypadkowo zauważyła nieotwartą korespondencję z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, otworzyła ją i wówczas dowiedziała się o zarządzeniu w przedmiocie uiszczenia wpisu sądowego. G. J. przypominał sobie wówczas, że rzeczywiście odbierał jakąś korespondencję z Sądu, ale odłożył ją do dokumentów nieotwartą i zapomniał powiadomić o tym fakcie żonę. Opłatę tą B. J. niezwłocznie uiściła. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.), sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a.). Natomiast zgodnie z art. 87 § 2 p.p.s.a., w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przywrócenia terminu może domagać się strona, która przyznaje, iż nie dokonała czynności w terminie i jest w stanie uprawdopodobnić, że stało się tak bez jej winy ze względu na wystąpienie okoliczności od niej niezależnych, którym pomimo dołożenia należytej staranności nie była w stanie przeciwdziałać (zob. postanowienie NSA z dnia 25 maja 2004r., FZ 63/04, niepubl.). W orzecznictwie i doktrynie wskazuje się, że o braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nagłej, niezależnej od woli skarżącego i nie dającej się przezwyciężyć (np. przerwa w komunikacji, nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp.). Nie uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu okoliczności takie, jak: wiek, ogólnie zły stan zdrowia, złe samopoczucie strony i odczuwane przez nią dolegliwości (zob. postanowienia NSA z dnia 3 września 2014 r., sygn. akt II OZ 852/14, z dnia 2 lipca 2013 r., sygn. akt II OZ 530/15, z dnia 26 lipca 2016 r., sygn. akt I OZ 791/16). Wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, iż został zachowany termin, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., albowiem o okoliczności uchybienia terminu skarżący dowiedzieli się z postanowienia odrzucającego skargę. W ocenie Sądu, skarżący nie uprawdopodobnili okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Jak wyżej podkreślono, nie uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu okoliczności takie, jak ogólnie zły stan zdrowia, złe samopoczucie strony i odczuwane przez nią dolegliwości. Ponadto, argumentacja zawarta we wniosku o przywrócenie terminu wydaje się mało wiarygodna, bowiem jak twierdzą skarżący, wezwania do wykonania zarządzenia w przedmiocie uiszczenia wpisu sądowego odebrał G. J., co nie koresponduje z okolicznościami wynikającymi z akt sądowych sprawy. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania z dnia 14 lipca 2016 r. (karta – 58) wynika, że skarżąca odbiór przesyłki skierowanej do niej pokwitowała osobiście w dniu 21 lipca 2016 r. Wobec powyższego nie można uznać, aby skarżący (co najmniej jeden z nich) nie byli świadomi ciążącego na nich obowiązku. Nieuwagi lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy, będącego przesłanką przywrócenia uchybionego terminu. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.