VII SA/Wa 2998/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Janeczko Sędziowie: sędzia WSA Andrzej Nogal (spr.) asesor WSA Marcin Maszczyński Protokolant: starszy sekretarz sądowy Artur Dobrowolski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 sierpnia 2025 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. [...] w W. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 16 października 2024 r. nr 1212/24 w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. [...] w Warszawie kwotę 997 (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga z dnia 21 listopada 2024 r. Wspólnoty mieszkaniowej nieruchomości przy ul. [...] w W., zwana dalej Stroną lub Skarżącym, na decyzję z 16 października 2024 r. Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie, zwanego dalej Organem lub MWINB, w przedmiocie częściowego utrzymania w mocy decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W., dalej jako PINB, z 9 września 2024 r. w przedmiocie usunięcia nieprawidłowości stanu technicznego stropu w lokalu użytkowym nr [...] zlokalizowanym w budynku mieszkalnym wielorodzinnym położonym przy ul. [...] w W.e. Zaskarżona decyzja wydana została na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz.U. z 2024r. poz. 572), dalej k.p.a, oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz.U z 2024r. poz. 725, z późn. zm.) dalej p.b. Zaskarżona decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu 14 czerwca 2024 r. do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego [...], wpłynęło pismo Zakładu Gospodarowania Nieruchomościami w dzielnicy [...] informujące, że grozi zawaleniem strop w lokalu użytkowym w budynku mieszkalnym wielorodzinnym położonym przy ul. [...] w W.. Wspólnota Mieszkaniowa podjęła doraźne działania zabezpieczające, ale nie podjęła działań naprawczych wynikających z ekspertyzy technicznej uprawnionego rzeczoznawcy budowlanego. Po przeprowadzeniu właściwego postępowania administracyjnego, PINB wydał 9 września 2024 r. decyzję w przedmiocie usunięcia nieprawidłowości stanu technicznego stropu w lokalu użytkowym nr [...] zlokalizowanym w budynku mieszkalnym wielorodzinnym położonym przy ul. [...] w W., poprzez wykonanie w zakreślonym terminie zaleceń naprawczych zawartych w ekspertyzie technicznej Nr 3/2024 ze stycznia 2024 r., opracowanej przez mgr inż. W.C.(uprawnienia budowlane Nr [...] i [...] w sposób w niej opisany. Do czasu wykonania określonych robót budowlanych organ I instancji zakazał użytkowania lokalu użytkowego nr [...] w przedmiotowym budynku. Decyzja PINB została zaskarżona przez Stronę odwołaniem do MWINB, z podniesieniem zarzutu naruszenie szeregu przepisów, w tym nieprawidłowe ustalenie podmiotu odpowiedzialnego za usunięcie nieprawidłowości technicznych przedmiotowego stropu, gdyż strop ten stanowi samowolną dobudówkę właściciela lokalu użytkowego i służy do jego wyłącznego użytku. Organ utrzymał decyzję PINB co do istoty w mocy, wyznaczając nowy termin na wykonanie prac naprawczych, na 3 miesiące od dnia doręczenia tejże decyzji. Decyzja MWINB została zaskarżona przez Stronę skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze zarzucono decyzji naruszenie: - art 75 par. 1 w zw. z art.77 w zw. z art 7 oraz w z 107 par. 3 k.p.a. , poprzez powielenie błędu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego polegającego na braku podjęcia wszelkich niezbędnych czynności oraz nie zebraniu i nierozpatrzeniu materiału dowodowego w sprawie, a wskutek tego błędne i bezpodstawne ustalenie, że Wspólnota Mieszkaniowa Nieruchomości przy ul. [...] zobowiązana jest do usunięcia nieprawidłowości stropu ujawnionych w toku przeprowadzonych przed wszczęciem postępowania czynności; - art 8 § 1 k.p.a. poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania jego uczestników do władzy publicznej, oraz z naruszeniem zasad praworządności i sprawiedliwości wobec oparcia się w treści decyzji na materiale dowodowym którego w toku postępowania nie zgromadzono; - art. 10 § 1 k.p.a. poprzez uniemożliwienie stronie czynnego udziału w postępowaniu i odebranie prawa wypowiedzenia się co do zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego co spowodowało wydanie decyzji naruszającej podstawowe prawa stron, jak również bezpodstawne odstąpienie od tej czynności, w sytuacji gdy organ nie zebrał żadnych dowodów w przedmiotowym postępowaniu, a zatem nie było podstaw do uznania, iż zachodzi ryzyko uszkodzenia mienia bądź utraty zdrowia bądź życia ludzkiego; - art. 136 par 1 k.p.a. poprzez zaniechanie zlecenia Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego przeprowadzenia postępowania dowodowego pomimo, iż w od dnia wszczęcia postępowania do dnia wydania decyzji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nie przeprowadził postępowania dowodowego wydając decyzję w oparciu o twierdzenia nie poparte dowodami, co stanowi rażące naruszenie zasad postępowania administracyjnego, - art. 3 ust 2 ustawy o własności lokali w zw. z art. 61 i 66 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane poprzez nieprawidłowe ustalenie podmiotu odpowiedzialnego za . usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości technicznych stropu, bowiem Wspólnota nie jest właścicielem lokalu, nie miała nigdy dostępu do przedmiotowego lokalu i nie spowodowała powstałych nieprawidłowości, jak również w szczególności, że strop w przedmiotowym lokalu zawiera otwór, którego nie wykonała Wspólnota Mieszkaniowa jak również istnieje wątpliwość w zakresie tej konstrukcji, gdyż w ocenie Wspólnoty strop został dobudowany przez właściciela lokalu, a ponadto służy wyłącznie do jego użytku co w konsekwencji nie pozwala na uznanie go za część wspólną przedmiotowej nieruchomości; - art. 66 Prawa budowlanego poprzez skierowanie przedmiotowych decyzji do podmiotu który nie ponosi odpowiedzialności za stan techniczny przedmiotowego stropu lokalu użytkowego nr [...] bowiem stanowi on wyłączną własność [...] i Wspólnota nie miała nigdy do przedmiotowego lokalu dostępu. Z uwagi na powyższe okoliczności Strona wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji o umorzenie postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, gdyż brak jest uzasadnionych podstaw do jej uwzględnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) w zakresie swej właściwości sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przedmiotem tej kontroli jest badanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy aktualnych w dacie wydania zaskarżonego aktu. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga zasługuje na uwzględnienie, zasadny okazał się bowiem jeden z podniesionych w skardze zarzutów, a mianowicie nieodniesienie się MWINB do podniesionego w odwołaniu zarzutu nieprawidłowego ustalenia podmiotu odpowiedzialnego za usunięcie nieprawidłowości technicznych przedmiotowego stropu Zdaniem Skarżącego strop ten stanowi samowolną dobudówkę właściciela lokalu użytkowego i służy do jego wyłącznego użytku. Do tego zarzutu MWINB nie odniósł się w ogóle. W doktrynie i orzecznictwie podkreśla się, iż realizując konstytucyjną zasadę dwuinstancyjności postępowania przepis art. 138 k.p.a. ukształtował postępowanie przed organem odwoławczym - co do zasady jako postępowanie merytoryczne. Zwrot z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. "utrzymuje mocy zaskarżoną decyzję" ma charakter skrótu wyrażającego zasadę, że nowe, powtórne rozstrzygnięcie organu odwoławczego jest identyczne (pokrywa się) z rozstrzygnięciem organu I instancji. Ten skrót myślowy oznacza, iż organ odwoławczy doszedł w wyniku swojego postępowania w sprawie do takiej samej konkluzji, jak organ I instancji (zob. J. Zimmerman, glosa do wyroku NSA z 2 lutego 1996 r., sygn. akt IV SA 846/95 - OSP 1997, z 4, poz. 83). Podkreśla się także zasadnie, iż istota dwuinstancyjności postępowania administracyjnego polega na dwukrotnym rozpoznaniu i rozstrzygnięciu tej samej sprawy wyznaczonej treścią zaskarżonej decyzji. Decyzja organu II instancji jest takim samym aktem stosowania prawa, jak decyzja organu I instancji, a działanie organu odwoławczego nie ma charakteru kontrolnego, lecz jest działaniem merytorycznym (...) (zob. T. Woś, J. Zimmerman - glosa do uchwały Sądu Najwyższego z 23 września 1986 r. sygn. akt III AZP 11/86. Państwo i Prawo z 1989 r. z 8 str. 147). Brak odniesienia się do zarzutu odwołania, świadczy o nierozpoznaniu przez organ odwoławczy istoty sprawy w jej całokształcie, co dodatkowo narusza zasadę dwuinstancyjności wyrażoną w art. 15 k.p.a. W tym zakresie zatem Sąd dopatrzył się naruszenia przepisów postępowania w zakresie przepisów art. 138 § 1 k.p.a. w związku z art. 15 k.p.a., które mogły mieć istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia. Z tej też przyczyny Sąd uchylił zaskarżoną decyzję. Podczas ponownego rozpatrywania sprawy MWINB powinien odnieść się do zarzutu nieprawidłowego ustalenia podmiotu odpowiedzialnego za usunięcie nieprawidłowości technicznych przedmiotowego stropu. Organ powinien więc w szczególności ustalić, czy przedmiotowy strop stanowi element konstrukcyjny budynku od chwili jego budowy, czy też istotnie stanowi samowolną przebudowę lokalu użytkowego, nie wpływa na konstrukcję całego budynku, a więc jest jedynie wewnętrznym oddzieleniem lokalu użytkowego a zadanie jego naprawy należy do właściciela lokalu użytkowego. Z uwagi na te okoliczności orzeczono jak w sentencji. Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania znajduje oparcie w treści art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a., a także § 2 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 535 ze zm.) oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2023 r. poz. 1964 ze zm.). Na zasądzoną od organu na rzecz skarżącego kwotę 997 zł składa się równowartość uiszczonego wpisu od skargi (300 zł), wynagrodzenia pełnomocnika procesowego będącego adwokatem (480 zł) oraz opłaty skarbowej od złożonego dokumentu pełnomocnictwa (17 zł).