VII SA/Wa 3000/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. [...] na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zezwolenia na uprzywilejowanie pojazdów w ruchu drogowym postanawia: 1. odrzucić skargę M. [...] 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżącemu M. [...] kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi Dnia 26 listopada 2012 r. (data stempla pocztowego) strona skarżąca – M. [...] reprezentowana przez Zastępcę Dyrektora [...], M. P., wniosła za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] października 2012 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję tegoż organu z dnia [...] września 2012 r., nr [...], w przedmiocie odmowy zezwolenia na uprzywilejowanie w ruchu drogowym pojazdów samochodowych. Do skargi strona skarżącą załączyła odpis pełnomocnictwa potwierdzonego za zgodność z oryginałem mocą, którego udzielono M. P. pełnomocnictwa do dokonywania w imieniu [...] czynności zwykłego zarządu, w odniesieniu do samochodów stanowiących własność [...], a znajdujących się w ewidencji i użytkowaniu Biura Administracyjno-Gospodarczego [...], w tym w szczególności: 1) rejestrowania, przerejestrowywania i wyrejestrowywania samochodów, o których mowa na wstępie, 2) dokonywania wszelkich czynności związanych z wyposażeniem samochodów, we wtórniki tablic rejestracyjnych, znaki legalizacyjne itp., 3) zgłaszania szkód komunikacyjnych oraz wykonywania innych czynności w ramach współpracy z ubezpieczycielami przy likwidacji tych szkód, 4) upoważniania przedsiębiorców lub osób uprawnionych do reprezentowania przedsiębiorców prowadzących warsztaty naprawcze, w których wykonywane są naprawy samochodów, do zgłaszania szkód komunikacyjnych ubezpieczycielowi oraz do odbioru należnych z tego tytułu odszkodowań, 5) reprezentowania [...] przed organami ścigania oraz przed sądami wszystkich instancji w sprawach związanych ze szkodami w samochodach, 6) do udzielenia dalszych pełnomocnictw w zakresie określonym w pkt 1, 2 i 5 pracownikom Biura Administracyjno-Gospodarczego [...]. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 7 marca 2013 r., pismem z tego samego dnia, doręczonym w dniu 11 marca 2013 r., pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi - w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem z dnia 18 marca 2013 r. pełnomocnik procesowy skarżącego r. pr. B. K. wniosła o uznanie treści pełnomocnictwa udzielonego M. P. za uprawniające do reprezentowania M. [...] przed sądami administracyjnymi także w sprawach związanych z uzyskaniem zezwolenia na uprzywilejowanie pojazdu w ruchu drogowym oraz o uwzględnienie faktu udzielenia r. pr. B. K. pełnomocnictwa procesowego z dnia 20 lutego 2013 r. do reprezentowania M. [...] w toczącym się postępowaniu w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.), strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. W niniejszej sprawie skarga została złożona przez pełnomocnika strony skarżącej, który umocowany został do dokonywania w imieniu [...] "czynności zwykłego zarządu, w odniesieniu do samochodów stanowiących własność [...], a znajdujących się w ewidencji i użytkowaniu Biura Administracyjno-Gospodarczego [...]". W wyznaczonym przez Sąd terminie do uzupełnienia braków formalnych skargi, jak to zostało wyżej wskazane, pełnomocnik strony skarżącej r. pr. B. K., wniosła o uznanie treści pełnomocnictwa złożonego przy skardze do Sądu, jako uprawniającego M. P. do reprezentowania skarżącego przed sądami administracyjnymi. W ocenie Sądu, pełnomocnictwo załączone do skargi, którym legitymuje się M. P., nie jest wystarczające do wniesienia skargi. Zgodnie z art. 36 p.p.s.a. pełnomocnictwo może być: 1) ogólne - do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi; 2) do prowadzenia poszczególnych spraw; 3) do niektórych tylko czynności w postępowaniu. Pełnomocnictwo załączone do skargi, z uwagi na zakres umocowania, należy ocenić z uwzględnieniem treści art. 40 p.p.s.a., to jest według treści pełnomocnictwa oraz przepisów prawa cywilnego. Zgodnie z art. 98 kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu, zaś do czynności ten zakres przekraczających potrzebne jest pełnomocnictwo określające ich rodzaj. Analiza treści złożonego pełnomocnictwa prowadzi do wniosku, że M. P. został umocowany do dokonywania w imieniu [...] czynności zwykłego zarządu w odniesieniu do samochodów stanowiących własność [...], a znajdujących się w ewidencji i użytkowaniu Biura Administracyjno-Gospodarczego [...]. Wskazać należy, iż wyżej omówione pełnomocnictwo w swej treści nie uprawnia do podejmowania w imieniu skarżącego czynności procesowych, które przekraczają zakres zwykłego zarządu. Pojęcie zwykłego zarządu odnosi się do czynności polegających na zwykłej, codziennej eksploatacji rzeczy (przedsiębiorstwa), na dokonywaniu czynności niezbędnych do utrzymania działalności w określonej sferze stosunków prawnych, na zaciąganiu zobowiązań w związku z tą działalnością, zawieraniu umów (tak: K. Piasecki, Komentarz do art. 98 kodeksu cywilnego, Zakamycze 2003). Inaczej jeszcze mówiąc do zakresu zwykłego zarządu należą czynności prawne dokonywane w sprawach związanych z normalnym, bieżącym korzystaniem z rzeczy zgodnie z ich przeznaczeniem oraz utrzymywanie tych rzeczy w stanie nie pogorszonym. Wszystko, co nie mieści się w tych granicach, należy do czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu. Taki też jest zakres pełnomocnictwa udzielonego M. P. – do podejmowania czynności w odniesieniu do samochodów stanowiącym własność [...], celem utrzymania ich w stanie nie pogorszonym. W pojęciu czynności zwykłego zarządu nie mieści się więc wniesienie skargi na orzeczenie Ministra Spraw Wewnętrznych w przedmiocie odmowy zezwolenia na uprzywilejowanie pojazdów samochodowych w ruchu drogowym. Wniosek taki płynie także z analizy treści art. 36 i art. 39 p.p.s.a., jak również ugruntowanego orzecznictwa Sądu Najwyższego, zgodnie z którym zapis na sąd polubowny jest czynnością przekraczającą zwykły zarząd (por. postanowienia SN z dnia 25 sierpnia 2004 r., IV CK 144/04, LEX nr 188486; z dnia 13 lutego 2004 r., II CK 451/02, Prawo Bankowe 2005/2/18). Jeżeli zatem czynnością przekraczającą zakres zwykłego zarządu jest zapis na sąd polubowny, to tym bardziej jest nią wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 8 maja 2007 r., sygn. akt VI SA/Wa 592/07). W niniejszej sprawie, w zakreślonym przez Sąd terminie pełnomocnik nie przedstawił innego pełnomocnictwa procesowego, uprawniającego go do reprezentacji skarżącego, co prowadzi do uznania, że nie uzupełnił w terminie braków formalnych skargi. Jednocześnie zauważyć należy, że wymogu tego nie spełnia złożone przez r. pr. B. K. pełnomocnictwo procesowe ogólne z dnia 20 lutego 2013 r., na podstawie którego została ona umocowana do reprezentowania M. [...] przed sądami powszechnymi, Sądem Najwyższym, a także przed sądami administracyjnymi oraz innymi organami orzekającymi i egzekucyjnymi. Skargę w imieniu M. [...] złożył M. P., który nie posiadał takiego umocowania, a pełnomocnictwo ogólne z dnia 20 lutego 2013 r. udzielone r. pr. B. K. nie może konwalidować tego braku. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy.