VII SA/Wa 3002/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant st. sekr. sąd. Magdalena Banaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 września 2015 r. sprawy ze skargi K. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wydania prawa jazdy I. skargę oddala; II. przyznaje ze środków Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz r.pr. [...][...] tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych), tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy). Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2015r., znak [...], na podstawie art. 1, art. 2, art. 18 ust. 1 i art. 19 ust.1 ustawy z dnia 19 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r Nr 79, poz. 856 z późn. zm.) oraz art. 104 i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. - ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm.), po rozpoznaniu odwołania K. N. od decyzji administracyjnej Nr [...] z dnia [...] września 2014 wydanej przez działającego z upoważnienia Starosty G. p.o. Dyrektora Wydziału Komunikacji, którą odmówiono K. N. wydania prawa jazdy kat. C - utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym rozpoznawanej sprawy. I tak, decyzją Nr [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. K. N. został skierowany na badania lekarskie do wojewódzkiego ośrodka medycyny prawy. Skierowanie to nastąpiło w oparciu o art. 122 ust. 1 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 z późn. zm.). K. N. nie składał odwołania od tej decyzji. Następnie decyzją Nr K[...] z dnia [...] listopada 2010 r. działający z upoważnienia Starosty G. p.o. Dyrektor Wydziału Komunikacji cofnął uprawnienia do kierowania pojazdami mechanicznymi K. N. ze względu na to, iż stwierdzono istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi kat. C. Powyższa decyzja została wydana na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 122 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym oraz art. 104 k.p.a. W wyniku rozpoznania odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wydało decyzję Nr [...] z dnia [...] stycznia 2011 r., którą utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Wnioskiem z dnia 25 lipca 2014 r. K. N. wystąpił do Starosty G. z żądaniem przywrócenia mu uprawnienia prawa jazdy kat. C, które w jego ocenie zostało cofnięte niezgodnie z prawem administracyjnym, następnie złożył kserokopię orzeczenia psychologicznego Nr [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. W tych warunkach zapadła opisana na wstępie decyzja organu pierwszej instancji. Odwołanie, w ustawowym terminie, złożył K. N. podnosząc, że decyzja o skierowaniu na badania z dnia [...] stycznia 2009 r. oraz decyzja o cofnięciu uprawnień z dnia [...] kwietnia 2009 r. nie powinny były zostać wydane ponieważ zapadły w postępowaniu wszczętym na wniosek J. P. - osoby nie będącej stroną postępowania. Ponadto, jego wniosek z dnia 25 lipca 2014 r. powinien być uwzględniony - prawo jazdy jest prawem nabytym, które może być cofnięte jedynie zgodnie z prawem tymczasem nie uwzględniono, że nie było przyczyn wszczęcia postępowania administracyjnego na wniosek J. P., która nie była stroną postępowania. W wyniku rozpoznania odwołania zapadła opisana na wstępie zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja organu drugiej instancji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uznało, że odwołanie nie zasługuje ono na uwzględnienie. Zgodnie z art. 103 ust. 3 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz.U. z 2014 r., poz. 600 z póżn. zm.) starosta wydaje decyzję administracyjną o przywróceniu uprawnień do kierowania pojazdami po ustaniu przyczyn, które spowodowały jego cofnięcie, oraz po uiszczeniu opłaty ewidencyjnej. Powyższe uregulowanie ma zastosowanie w przedmiotowej sprawie w związku z uchyleniem z dniem 19 stycznia 2013 r. art. 140 ust. 2 cytowanej powyżej ustawy Prawo o ruchu drogowym, który podobnie przewidywał wydawanie decyzji przez starostę o przywróceniu uprawnień do kierowania pojazdami po ustaniu przyczyn, które spowodowały ich cofnięcie. Zdaniem organu odwoławczego w przedmiotowej sprawie nie wystąpiła przesłanka uzasadniająca wydanie decyzji o przywróceniu uprawnień. K. N. nie przedstawił orzeczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami kat. C prawa jazdy. Złożone orzeczenie psychologiczne Nr [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. nie zstępuje orzeczenia lekarskiego, a ponadto zostało ono wydane na podstawie art. 82 ust. 1 pkt 5 ustawy o kierujących pojazdami, który stanowi, że badaniu psychologicznemu przeprowadzanemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem, zwanym dalej "badaniem psychologicznym w zakresie psychologii transportu", podlega osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem, jeżeli w wyniku badania lekarskiego tej osoby została stwierdzona możliwość istnienia poważnych przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem. Tym samym, załączone badanie psychologiczne nie dotyczyło kat. C prawa jazdy. Kolegium wskazało również, że na podstawie orzeczenia Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. wydanego w trybie odwoławczym przez [...]. S.A. Oddział Kolejowej Medycyny Pracy Centrum Naukowe Medycyny Kolejowej w W. K. N. jest osobą, u której stwierdzono istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi, do których wymagane jest posiadanie prawa jazdy kat. C, przy czym orzeczenie to zostało wydane bezterminowo. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe rozstrzygniecie wniósł K. N., powtarzając argumentację prezentowana już w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji. Ponadto, wskazał, że nie mógł brać czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym prowadzonym na wniosek J. P. z powodu braku właściwego powiadomienia. Wniósł o ewentualne przywrócenie mu terminu i umorzenie bezpodstawnie wszczętego postępowania. Stanowisko skarżącego zostało następnie sprecyzowane w piśmie procesowym jego pełnomocnika, który reprezentował go z urzędu. Wskazano na naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy w postaci: art 7, 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. w związku z art. 103 k.p.a. poprzez nie podjęcie wszelkich kroków niezbędnych do wyjaśnienia sprawy, w konsekwencji nie wyjaśnienie czy ustały przyczyny, które skutkowały cofnięciem dla skarżącego prawa jazdy kat. C co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy oraz poprzez nie zebranie i nie rozpatrzenie w tym zakresie całości materiału dowodowego; art. 107 § 1 i 3 k.p.a., w związku z art. z art. 103 ust. 3 ustawy o kierujących pojazdami, poprzez brak wskazania przez organ faktów, które organ uznał za udowodnione oraz dowodów na których się oparł, pomimo iż na organie spoczywa obowiązek uzasadnienia faktycznego i prawnego wydawanych decyzji. Wniesiono na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) oraz art. 135 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) o uwzględnienie skargi i uchylenie w całości decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] października 2014 r. [...], a także w całości o uchylenie wydaną przez działającego z upoważnienia Starosty G. p.o. Dyrektora Wydziału Komunikacji nr [...] z dnia [...] września 2014 r. Pełnomocnik wniósł ponadto, na podstawie art. 250 p.p.s.a. o przyznanie kosztów udzielonej pomocy prawnej z urzędu wg norm przepisanych oraz oświadczył, iż opłata z tego tytułu nie została uiszczona w całości ani w części. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując wcześniej prezentowaną argumentację. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył ,co następuje. Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonego i poprzedzającego go aktu pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonego orzeczenia (decyzji bądź postanowienia) następuje wówczas, gdy sąd stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja odpowiada przepisom prawa. Sąd podziela argumentację jaką przedstawił w organ drugiej instancji uzasadniając podjęte rozstrzygnięcia. Zasadnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wskazało na mający zastosowanie w sprawie art. 103 ust. 3 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2014 r., poz. 600 z póżn. zm.). Zgodnie z tym przepisem - starosta wydaje decyzję administracyjną o przywróceniu uprawnień do kierowania pojazdami po ustaniu przyczyn, które spowodowały jego cofnięcie, oraz po uiszczeniu opłaty ewidencyjnej. Zdaniem Sądu w sprawie prawidłowo ustalono, że nie wystąpiła ww. ustawowa przesłanka - nie ustały przyczyny, które spowodowały cofnięcie uprawnień w zakresie opisanym w jak w ww. decyzji z dnia [...] listopada 2011r. Skarżący nie podnosił okoliczności ustania przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami kat. C nie przedstawił orzeczenia lekarskiego w tym przedmiocie. Organ słusznie stwierdził, że orzeczenie psychologiczne Nr [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. nie zstępuje orzeczenia lekarskiego, a ponadto zostało ono wydane na podstawie art. 82 ust. 1 pkt 5 ustawy o kierujących pojazdami, który w okolicznościach sprawy nie ma zastosowania. Należy podnieść za organem drugiej instancji, że w orzeczeniu Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. wydanym w trybie odwoławczym przez [...]. S.A. Oddział Kolejowej Medycyny Pracy Centrum Naukowe Medycyny Kolejowej w W. stwierdzono u skarżącego istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi, do których wymagane jest posiadanie prawa jazdy kat. C., a orzeczenie to zostało wydane bezterminowo, podkreślmy - bezterminowo. Sąd stwierdza, że powyższej oceny zaskarżonej decyzji nie może zmienić argumentacja przedstawiona przez skarżącego w tok postępowania sądowego. Wbrew zarzutom prezentowanym przez pełnomocnika skarżącego w szczególności zaskarżona decyzja nie jest obarczone wadami procesowymi wynikającymi z naruszenia art. 7, 77, 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 103 ustawy o kierujących pojazdami. Ma rację pełnomocnik wskazując na dyspozycję art. 7 k.p.a., w świetle której postępowanie administracyjne polega przede wszystkim na załatwieniu sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywatela zaś gwarancją zastosowania powyższej zasady są przepisy o postępowaniu dowodowym, z których zasadnicze znaczenie mają art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., nakładające na orzekające organy obowiązek zebrania i rozpatrzenia w wyczerpujący sposób całości materiału dowodowego a także jego właściwej oceny. Organ prowadzący postępowanie ma bowiem obowiązek zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, tak aby ustalić stan faktyczny zgodny z rzeczywistością (art. 7 i 77 k.p.a.). Sąd stwierdza, że nie doszło do naruszenia ww. przepisów w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na podjęte w sprawie rozstrzygnięcie. Nie jest uzasadniony także, w odniesieniu do zaskarżonej decyzji, zarzut naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. Zaskarżona decyzja spełnia opisane w przepisie ustawowe kryteria. Zawiera, adekwatne do okoliczności niniejszej sprawy, uzasadnienie faktyczne i prawne podjętego rozstrzygnięcia. Nie zasługuje na akceptację zarzut braku ustalenia tego czy ustały u skarżącego, wynikające z art. 103 ustawy o kierujących pojazdami, przesłanki powodujące cofnięcie skarżącemu prawa jazdy kat. C. Organ, jak zostało to omówione powyżej, przeprowadził właściwą analizę okoliczności sprawy. Nie miale obowiązku kierowania skarżącego na badania w szczególności gdy zważyć, że dysponował orzeczeniem lekarskim zawierającym klauzulą " bezterminowe". Sam skarżący nie polemizował z uprzednimi, wynikającymi z orzeczenia lekarskiego, ustaleniami w zakresie stanu zdrowia, nie wskazywał na zmianę stanu zdrowia. Przedłożył zaświadczenie psychologiczne (nieistotne w okolicznościach sprawy). Podnosił zaś wadliwość samego wszczęcia uprzedniego postępowania w sprawie cofnięcia uprawnienia, wszczętego jak to określał - na wniosek osoby, która nie miał przymiotu strony. Nie zasługuje na uwzględnienie także zarzut braku wezwania skarżącego w toku postępowania administracyjnego w trybie art. 64 § 2 k.p.a. w związku z § 6 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Transportu Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 31 lipca 2012 r. w sprawie wydawania uprawnień do kierowania pojazdami (Dz. U. - Nr 24, poz. 215 zpóźn. zm.). Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia określa ono szczegółowe warunki wydawania i zatrzymywania dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami, cofania i przywracania uprawnień do kierowania pojazdami, a także szczegółowe czynności organów i innych jednostek z tym związane oraz wzory dokumentów stosowanych w tych sprawach. Wskazany zaś przepis § 6 ust 1 pkt 3 przewiduje, że w celu wygenerowania profilu kandydata na kierowcę należy dokonać weryfikacji złożonych dokumentów zaś w przypadku braków w dokumentacji, w zależności od ich rodzaju, wezwać do ich uzupełnienia w trybie art. 64 § 2 k.p.a. Przepis ten nie mógł mieć zastosowania w okolicznościach niniejszej sprawy. Postępowanie nie wiązało się z generowaniem profilu kandydata na kierowcę. Dotyczyło trybu z art. 103 ust. 1 pkt 3 ustawy o kierujących pojazdami przewidzianego po tym, jak zostaje cofnięte uprawnienie do kierowania pojazdami. W tym kontekście wskazać należy, na art. 75 ustawy o kierujących pojazdami - osoba ubiegająca się o przywrócenie uprawnienia do kierowania pojazdem cofniętego ze względu na stan zdrowia może być poddana badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, badanie takie przeprowadza się jednak na wniosek osoby zainteresowanej. Powtórzmy jeszcze raz skarżący nie wnosił o przeprowadzenie takiego badania, nie powoływał się na zmianę stanu zdrowia, przedłożył tylko opisane powyżej orzeczenie psychologiczne (pozostające bez związku że sprawą) tymczasem organ dysponował orzeczeniem lekarskim stwierdzającym bezterminowe przeciwwskazanie do kierowania pojazdami kat. C. Kierując się powyższą argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji w trybie art. 151 p.p.s.a. oraz art.250 - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).