VII SA/Wa 3006/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska, Sędzia WSA Maria Tarnowska (spr.), Protokolant st. ref. Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lipca 2013r. sprawy ze skargi C. Z. i E. J. M. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. skargę oddala; II. przyznaje ze środków Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adw. M. N. – Z. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści) złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy). III. przyznaje ze środków Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adw. J. N. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści) złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy). I. Stan sprawy 1. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] października 2012 r. nr [...] stwierdził że odwołanie C. Z. z dnia 26 września 2012 r. od decyzji z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] znak [...] Prezydenta Miasta [...] (I) zezwalającej na realizację inwestycji drogowej p.n. "rozbudowa ulicy [...] w [...], kategoria obiektu XXV", (II) zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości, (III) zatwierdzającej projekt budowlany przedmiotowej inwestycji dla Inwestora - Miasta [...] - zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego dla jego wniesienia w art.129 § 2 kpa. Postanowienie zostało wydane na podstawie art. 134 w związku z art. 144 kpa, art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane oraz art. 11 g ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (j.t. Dz. U. Nr 193 z 2008 r., poz. 1194 z późn.zm.). 2. W uzasadnieniu postanowienia Wojewoda [...] podał, że decyzja Prezydenta Miasta [...] nr [...] została wydana w dniu [...] sierpnia 2012 r. Zawiadomienie z dnia [...] sierpnia 2012 r. Prezydenta Miasta [...] o wydaniu tej decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zawierało pouczenie następującej treści: "Od decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej służy stronom prawo wniesienia odwołania do Wojewody [...] w [...] za pośrednictwem Prezydenta Miasta [...] w terminie czternastu dni od dnia ogłoszenia o jej wydaniu ". Zawiadomienie to doręczone zostało C. Z. w dniu 7 września 2012 r. (zwrotne poświadczenie odbioru), a obwieszczenie Prezydenta Miasta [...] o wydaniu przedmiotowej decyzji: zarówno na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta w [...], w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Miasta w [...], jaki i na stronie http://www.e[...].pl. ukazało się w okresie od dnia 23 sierpnia 2012 r. do dnia 7 września 2012 r. Zgodnie z adnotacją pracownika urzędu pocztowego w dniu 27 sierpnia 2012 r., przesyłkę poleconą dla C. Z. "awizowano na żądanie adresata", którą skarżąca odebrała w dniu 7 września 2012 r. Natomiast odwołanie z dnia 26 września 2012 r. C. Z. nadała w urzędzie pocztowym w dniu 1 października 2012 r. Przesyłka polecona dotarła do Urzędu Miasta w [...] w dniu 2 października 2012 r. Zdaniem organu, zestawienie wyżej wymienionych dat wskazuje, że odwołanie zostało wniesione po upływie terminu przewidzianego w art.129 § 2 kpa. 3. W uzasadnieniu postanowienia organ stwierdził, że warunkiem skuteczności czynności procesowej - wniesienia odwołania, jest zachowanie ustawowego terminu. Odwołanie należało wnieść w terminie czternastu dni od dnia ogłoszenia o jej wydaniu. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji. Organ podniósł, że w utrwalonym orzecznictwie Sądu Administracyjnego przeważa pogląd, że rozpatrzenie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, stanowi rażące naruszenie prawa (art. 156 §1 pkt 2 kpa), bowiem oznacza weryfikację w postępowaniu odwoławczym decyzji ostatecznej, a zatem decyzji, która korzysta z ochrony trwałości - art. 16 § 1 kpa. 4. Zdaniem Sądu, stan faktyczny przyjęty za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia nie budzi wątpliwości. II. Zarzuty podniesione w skardze i stanowiska pozostałych stron 1. Skargę na postanowienie Wojewody [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyły C. Z. i E. M., zarzucając, że postanowienie to jest wadliwe, i powinno zostać uchylone, a ponadto, że E. M. tego postanowienia nie otrzymała jako strona skarżąca, tylko zawiadomienie z dnia [...] października 2012 r. o wydaniu takiego postanowienia; wniosła również o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji. 2. W odpowiedzi na Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. III. Podstawa prawna rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Przez prawo należy rozumieć prawo materialne oraz przepisy postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. 2. Zaskarżonym postanowieniem Wojewoda [...] stwierdził, że odwołanie C. Z. z dnia 26 września 2012 r. od decyzji z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] Prezydenta Miasta [...] (I) zezwalającej na realizację inwestycji drogowej p.n. "rozbudowa ulicy [...] w [...], kategoria obiektu XXV", (II) zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości, (III) zatwierdzającej projekt budowlany przedmiotowej inwestycji dla Inwestora - Miasta [...] - zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego dla jego wniesienia w art.129 § 2 kpa. Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Sąd podziela stanowisko organu przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. 3. Zgodnie z art. 129 § 2 kpa, odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Jak wynika z akt sprawy, decyzja Prezydenta Miasta [...] nr [...] została wydana w dniu [...] sierpnia 2012 r., natomiast skarżąca C. Z. odebrała zawiadomienie z dnia [...] sierpnia 2012 r. Prezydenta Miasta [...] o wydaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej decyzję - w dniu [...] września 2012 r. Zawiadomienie to zawierało pouczenie następującej treści: "Od decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej służy stronom prawo wniesienia odwołania do Wojewody [...] w [...] za pośrednictwem Prezydenta Miasta [...] w terminie czternastu dni od dnia ogłoszenia o jej wydaniu ". Obwieszczenie Prezydenta Miasta [...] o wydaniu przedmiotowej decyzji zarówno na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta w [...], w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Miasta w [...], jaki i na stronie internetowej ukazało się w dniach od 23 sierpnia 2012 r. do 7 września 2012 r. Odwołanie z dnia 26 września 2012 r. C. Z. nadała w urzędzie pocztowym w dniu 1 października 2012 r. Słusznie organ uznał, że zestawienie tych dat wskazuje, że odwołanie zostało wniesione po upływie terminu przewidzianego w art.129 § 2 kpa, a uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji. Podzielić należy również pogląd, że rozpatrzenie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu stanowi rażące naruszenie prawa, o którym mowa w art. 156 § 1 pkt 2 kpa, bowiem oznacza weryfikację w postępowaniu odwoławczym decyzji ostatecznej, a zatem decyzji, która korzysta z ochrony trwałości - art. 16 § 1 kpa. IV. Niezależnie od powyższego należy również zauważyć, że sąd administracyjny jak wcześniej wskazano, kontroluje, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, natomiast nie jest uprawniony do przywracania terminów obowiązujących w postępowaniu administracyjnym. Odnosząc się do skargi E. M. stwierdzić zaś należy, że nie ma ona legitymacji skargowej w niniejszej sprawie, bowiem, jak wynika z akt sprawy, zawiadomienie odebrane przez C. Z. w dniu 7 września 2012 r. dotyczyło tylko i wyłącznie C. Z., a nie E. M.. Sąd nie doszukał się naruszeń przepisów prawa materialnego czy procesowego, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonego postanowienia. V. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), orzekł jak w sentencji.