VII SA/Wa 3010/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Jarecka, Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Rudnicki (spr.), sędzia WSA Maria Tarnowska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi A. R. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie skierowania obowiązku do wykonania zastępczego oddala skargę UZASADNIENIE. Zaskarżonym postanowieniem Nr [...], z dnia [...] października 2015 r., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego Dalej "[...]WINB"), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1966r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 23 ze zm., dalej "k.p.a.") oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz.U. z 2016r., poz. 290, dalej "Prawo budowlane") po rozpatrzeniu zażalenia A. i A. R. na postanowienie PINB w [...] nr [...] z dnia [...].09.2015r., w przedmiocie skierowania do wykonania zastępczego obowiązku wynikającego z decyzji [...]WINB Nr [...] z dnia [...].05.2007r., którą uchylono w całości decyzję Państwowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] (dalej: "PINB") z dnia [...].01.2007r., znak: [...] i orzeczono na podstawie art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego nakaz doprowadzenia budynku gospodarczego z częścią mieszkalną, usytuowanego przy granicy działki, położonej przy ul. [...] w [...] do stanu zgodnego z zatwierdzonym projektem budowlanym przewidującym podest z biegiem schodowym w/w budynku o wymiarach 4,0/3,0 m poprzez rozbiórkę samowolnie zrealizowanej dobudowy do przedmiotowego budynku, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia organ wskazał na następujący stan faktyczny i prawny sprawy. W związku z niewykonaniem przez A. i A. R. obowiązku wskazanego w w/w decyzji [...]WINB Nr [...] organ powiatowy, działając w oparciu o przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, przeprowadził postępowanie) mające na celu wyegzekwowanie obowiązku z niej wynikającego. W dniu 17 czerwca 2011 r. zobowiązanym zostało doręczone upomnienie z dnia 13 czerwca 2011 r., wzywające do wykonania w/w obowiązku. W dniu [...] czerwca 2011 r. PINB wystawił tytuł wykonawczy nr [...]. Ze względu na to, że próby doręczenia Sygn. akt VII SA/Wa 3010/15 ww. tytułu wykonawczego, zgodnie z dyspozycją art. 44 k.p.a., nie przyniosły oczekiwanego rezultatu (tj. pomimo skierowania go na dwa adresy, którymi posługiwać się mieli A. i A. R. nie został przez nich odebrany), treść tytułu odczytano zobowiązanemu w dniu [...] sierpnia 2011 r. w siedzibie Komendy Powiatowej Policji w [...], w obecności młodszego aspiranta R. M.. Powyższe miało miejsce po tym jak A. R. odmówił w w/w siedzibie Policji odebrania korespondencji zwierającej tytuł wykonawczy nr [...]. Jak podkreśla organ, zobowiązany oświadczył, że nie będzie odbierał żadnej korespondencji od PINB w [...] do czasu wyjaśnienia sprawy w sądzie, wskazując przy tym adres właściwy do przekazywania korespondencji w sprawie. W związku z uchylaniem się przez A. i A. R. od wykonania ciążącego na nich obowiązku, PINB w [...] postanowieniem nr [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. nałożył na nich grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 21.057,96 zł., przekazując wyegzekwowanie grzywny Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w [...]. PINB, postanowieniem nr [...] z dnia [...] września 2015 r., skierował egzekwowany obowiązek w postaci doprowadzenia budynku gospodarczego z częścią mieszkalną, usytuowanego przy granicy działki, położonej przy ul. [...] w [...] do stanu zgodnego z zatwierdzonym projektem budowlanym, przewidującym podest z biegiem schodowym w/w budynku o wymiarach 4,0/3,0 m, poprzez rozbiórkę samowolnie zrealizowanej dobudowy do przedmiotowego budynku do wykonania zastępczego na koszt i niebezpieczeństwo zobowiązanych. Pismem z dnia 18 września 2015r. A. i A. R. wnieśli, z zachowaniem ustawowego terminu, zażalenie na w/w postanowienie. Reasumując, organ stwierdził, co następuje. Zgodnie z art. 127 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wykonanie zastępcze stosuje się, gdy egzekucja dotyczy obowiązku wykonania czynności, którą można zlecić innej osobie do wykonania za zobowiązanego i na jego koszt. Sygn. akt VII SA/Wa 3010/15 Ze względu na uchylanie się przez A. i A. R. od wykonania obowiązku doprowadzenia budynku gospodarczego z częścią mieszkalną, usytuowanego przy granicy działki, położonej przy ul. [...] w [...] do stanu zgodnego z zatwierdzonym projektem budowlanym przewidującym podest z biegiem schodowym w/w budynku o wymiarach 4,0/3,0 m poprzez rozbiórkę samowolnie zrealizowanej dobudowy do przedmiotowego budynku, PINB w [...] zasadnie skierował niniejszy obowiązek do wykonania zastępczego w oparciu o przepisy cytowanej ustawy. Według art. 128 § 1 ww. ustawy, w celu zastosowania środka egzekucyjnego określonego w art. 127 organ egzekucyjny doręcza zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego oraz postanowienie, że obowiązek objęty tytułem wykonawczym zostanie w trybie postępowania egzekucyjnego wykonany zastępczo przez inną osobę za zobowiązanego, na jego koszt i niebezpieczeństwo. Organ wskazał również, że PINB zastosował się również do dyspozycji art. 128 § 1a ww. ustawy i wskazał w uzasadnieniu swojego postanowienia przybliżoną kwotę kosztów wykonania zastępczego obowiązku nałożonego decyzją nr [...], doręczając wraz z tym postanowieniem odpis tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. (jako załącznik do postanowienia nr [...]). Wobec powyższego, w ocenie organu, PINB zasadnie i zgodnie z przepisami ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wydał postanowienie nr [...] w przedmiocie skierowania do wykonania zastępczego egzekwowanego obowiązku. Ponadto, zdaniem organu, egzekwowana decyzja jest ostateczna, wobec czego podlega wykonaniu. Do zakończenia postępowania egzekucyjnego w drodze odstąpienia od czynności egzekucyjnych względem podmiotu zobowiązanego może dojść dopiero po przedstawieniu dowodów potwierdzających wykonanie obowiązku objętego tytułem wykonawczym nr [...]. W ocenie [...]WINB fakt notorycznego uchylania się przez zobowiązanych od odebrania korespondencji zawierającej w/w tytuł wykonawczy przemawia za tym, aby odczytanie jego treści Panu A. R. w dniu [...] sierpnia 2011 r. w siedzibie Komendy Powiatowej Policji w [...] uznać za właściwe jego Sygn. akt VII SA/Wa 3010/15 doręczenie. Ponadto organ wskazywał, że odpis tytułu wykonawczego dołączono do objętego zażaleniem postanowienia nr [...]. W ocenie organu, zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności samego obowiązku objętego tytułem wykonawczym, w związku z czym organ II instancji nie może na etapie postępowania egzekucyjnego odnieść się do zarzutów merytorycznych dotyczących ostatecznej decyzji organu powiatowego. Nie znaczy to jednak, zdaniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, iż organ nadrzędny jest zwolniony od badania dopuszczalności prowadzenia postępowania egzekucyjnego w administracji pod względem formalnym. W związku z powyższym, zdaniem organu, postanowienie PINB nr [...] z dnia [...] września 2015 r. zostało wydane zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Powyższe postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zostało zaskarżone przez A. R. skargą datowaną na [...] listopada 2011 r. Skarżący kwestionuje zasadność postanowienia z uwagi na jego niewykonalność. Podnosi, że budowę ukończył w 1994 r. i uzyskał zezwolenia na użytkowanie domu. Zdaniem skarżącego, organ nie zapoznał się z protokółem zakończenia budowy "sporządzonym przez właściwy urząd – Prezydenta Miasta [...] oraz projektanta i inspektora nadzoru z ramienia inwestora" z [...] października 1994 r. Skarżący podnosi, że wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadziłoby do katastrofy budowlanej i uniemożliwiłoby wejście do budynku mieszkalnego, zaś on sam nie był uczestnikiem żadnego procesu budowlanego w 1995 r., a obiekt budowlany jest od 1994 r. zgodny z dokumentacją techniczną i protokółem zakończenia budowy. W odpowiedzi na skargę, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, w piśmie z [...] grudnia 2015 r. znak [...], wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonym postanowieniu. Sygn. akt VII SA/Wa 3010/15 W związku ze złożonym przez skarżącego w dniu 15 stycznia 2015 r. wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, orzeczeniem starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 19 lutego 2016 r. w sprawie sygn. akt VII SA/Wa 3010/15 skarżący został zwolniony od kosztów sądowych i ustanowiony został dla niego adwokat, który pismem z 25 kwietnia 2016 r. zajął stanowisko w sprawie, jak poniżej. Pełnomocnik poparł skargę z dnia 20 listopada 2015 r. oświadczając, że postanowienie zaskarża w całości oraz zarzuca mu: 1) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 42 § 3 k.p.a. w zw. z art. 18 i art. 32 i art. 128 §1 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (dalej "p.e.w.a.") poprzez niewłaściwe doręczenie A. R. tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] czerwca 2011r., bowiem w Komendzie Powiatowej Policji w [...] w dniu [...] sierpnia 2011r., podczas odczytywania przedmiotowego tytułu wykonawczego, nieobecna była A. R., co w konsekwencji doprowadziło do błędnego przyjęcia, że prawidłowo odebrała tytuł wykonawczy; 2) naruszenie art. 35 §1 p.e.w.a. w zw. z art. 15 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania egzekucyjnego pomimo wniesienia przez A. R. zarzutów do tytułu wykonawczego [...] z dnia [...] czerwca 2011r. i braku rozstrzygnięcia w tym zakresie, a w konsekwencji brak wyjaśnienia przez organ czy rozbiórka podestu doprowadzi do katastrofy budowlanej budynku przy ul. [...] w [...], a w dalszej kolejności do ograniczenia stronie prawa do dwuinstancyjnego procesu zgodnie z art. 34 § 5 p.e.w.a. W związku z podniesionymi zarzutami, skarżący wnosił na podstawie art. 61 §3 p.p.s.a. o wydanie postanowienia o wstrzymaniu w całości postanowienia [...] Wojewódzkiego inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] października 2015r., nr [...], utrzymującego w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] z dnia [...] września 2015 r. w przedmiocie skierowania do wykonania zastępczego obowiązku z Sygn. akt VII SA/Wa 3010/15 uwagi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody polegającej na spowodowaniu katastrofy budowlanej budynku położonego przy ul. [...] w [...]. Ponadto, skarżący wnosił o zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. do czasu wydania ostatecznego postanowienia w przedmiocie zgłoszonego zarzutu z art. 33 § 1 pkt. 5 p.e.w.a., względnie o uchylenie w całości zaskarżonych postanowień na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c w zw. z art. 135 p.p.s.a. Ponadto, na podstawie art. 250 p.p.s.a. oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów niepłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, pełnomocnik skarżącego wnosił o zasądzenie kosztów udzielonej pomocy prawnej z urzędu nieopłaconej ani w części ani w całości. Uzasadniając skargę na postanowienie nr [...] [...]WINB skarżący wskazał na następujące okoliczności. W ocenie skarżącego, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia uzasadniony jest realnym zagrożeniem spowodowania znacznej szkody w majątku skarżących, w postaci możliwości wystąpieniu katastrofy budowlanej. Rozbiórka podestu z biegiem schodowym budynku przy ul. [...] w [...] spowoduje jednostronne obciążenie ściany nośnej budynku, w' konsekwencji czego ta część budynku może się zawalić. W celu wykluczenia tej możliwości konieczne byłoby przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego "przez kompetentne organy lub biegłego z zakresu budownictwa". Skarżący podkreślił, że organ odwoławczy ustalił dwie daty odebrania tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] czerwca 2011r. Pierwsza z nich, to zgodnie z uzasadnieniem postanowienia [...]WINB w [...] nr [...] z dnia [...] października 2015r. "odebranie korespondencji zawierającej w/w tytuł wykonawczy przemawia za tym, aby odczytanie jego treści Panu A. R. w [...] sierpnia 2011 w siedzibie Komendy Powiatowej Policji w [...] uznać za właściwe doręczenie". Zgodnie z powyższym organ odwoławczy ustalił, że stronom zostały doręczony tytuł wykonawczy w dniu [...] sierpnia 2011r. Przedmiotowe ustalenie jest w ocenie skarżącego, błędne, bowiem w tym dniu, przy odczytaniu tytułu wykonawczego, nie była obecna A. R., będąca stroną Sygn. akt VII SA/Wa 3010/15 postępowania. Z tego względu błędne jest ustalenie, że w tym dniu A. R. otrzymała tytuł wykonawczy. Drugą datą odebrania tytułu wykonawczego miałby być dzień odbioru postanowienia PINB nr [...] z dnia [...] września 2015r., gdyż – co podkreśla skarżący – organ powołuje się na fakt, iż "Ponadto ponownie należy wskazać, że odpis niniejszego tytułu wykonawczego dołączono do objętego zażaleniem postanowienia nr [...]". O prawidłowości doręczenie tytułu wykonawczego nr [...] łącznie z zaskarżonym postanowieniem, świadczyć może okoliczność złożenia przez skarżących zażalenia z [...] września 2015r., w którym potwierdzają otrzymanie przedmiotowego tytułu. Skarżący wskazał na to, że zażalenie A. R. dotyczyło, oprócz postanowienia nr [...], także tytułu wykonawczego nr [...]. Świadczyć o tym ma ostatnie zdanie zażalenia, tj. cyt. "Ponieważ tytuł wykonawczy i postanowienie [...] otrzymałem jednej kopercie zażalenie dotyczy obydwu dokumentów". Skarżący podnosi, że do chwili sporządzenia pisma w postępowaniu przed WSA w Warszawie, zawierającego doprecyzowanie stanowiska skarżącego, nie zostało wydane postanowienia w przedmiocie zgłoszonego zarzutu, zgodnie z art. 35 § 1 p.e.w.a. Tym samym – zdaniem skarżącego - postępowanie egzekucyjne powinno zostać zawieszone do momentu przeprowadzenia postępowania incydentalnego w zakresie zarzutów skarżących. Pełnomocnik skarżącego wskazuje, że A. i A. R. powołali się na faktyczną i prawną niewykonalność nałożonego obowiązku (art. 33 § l pkt 5 p.e.w.a.), polegającego na doprowadzeniu do katastrofy budowlanej budynku przy ul. [...] w [...], w wypadku realizacji obowiązku (likwidacja podestu/tarasu doprowadzi do zawalenia ściany nośnej budynku poprzez jej jednostronne obciążenie; a w konsekwencji zawalenia się tej części domu). Uzasadniając takie stanowisko, skarżący przywołał pogląd doktryny, zgodnie z którym niewykonalność faktyczna dotyczy braku możliwości wykonania obowiązku z przyczyn czysto technicznych, w drugim zaś - istnieją prawne lub zakazy, które stanowią nieusuwalną przeszkodę w wykonaniu praw lub obowiązków ustanowionych w decyzji (J. Borkowski w: Adamiak/Borkowski, k.p.a. Komentarz, Warszawa 2003, s. 726). Sygn. akt VII SA/Wa 3010/15 W ocenie skarżącego, uzasadnione jest więc przeprowadzenie przez organ postępowania wyjaśniającego w zakresie możliwości rozbiórki podestu, a jednocześnie brak postępowania w tym zakresie, bezpośrednio doprowadził do ograniczenia praw strony, w postaci uniemożliwienia skorzystania przez stronę ze środków odwoławczych wskazanych w art. 34 § 5 p.e.w.a. w związku z art. 15 k.p.a.. Skarżący wskazał również na to, że zagrożenie spowodowania katastrofą budowlaną stanowi "niewykonalność prawną bowiem stanowi przestępstwo określone w art. 73 prawa budowlanego, do którego organ administracji publicznej nie może zmuszać obywatela". Postanowieniem z dnia 14 listopada 2016 r., wydanym w sprawie niniejszej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wstrzymał wykonanie zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zadaniem Sądu w niniejszym postępowaniu jest dokonanie kontroli prawidłowości zastosowania prawa oraz poprawności jego wykładni przez organ I i II instancji przy wydawaniu zaskarżonego i poprzedzającego do aktu (art. 1 ustawy z 25 lipca 2012 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, t. jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 i art. 1 w zw. z art. 3 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 145 § 1 pkt. 1 p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, a zaskarżone postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego jest zgodne z przepisami prawa i oparte na analizie zgromadzonych w sprawie dokumentów. Sąd podziela przedstawioną przez organ argumentację prawną, która – w stanie faktycznym Sygn. akt VII SA/Wa 3010/15 rozpatrywanej sprawy – jest prawidłowa i zgodna zarówno z przepisami prawa materialnego, jak również przepisami postępowania administracyjnego. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 42 § 3 k.p.a. w zw. z art. 18, 32 i 128 § 1 pkt. 1 p.e.w.a. poprzez niewłaściwe doręczenie A. R. tytułu wykonawczego z [...] czerwca 2011 r. należy stwierdzić, że jest on chybiony. Zgodnie z art. 32 p.e.w.a. doręczenie zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego może nastąpić w momencie przystąpienia do czynności egzekucyjnych, o ile tytuł ten nie został doręczony wcześniej. W myśl art. 128 § 1 pkt. 1 p.e.w.a. wystarczającym dla dopuszczalności zastosowania wykonania zastępczego jest doręczenie zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego, zgodnie z art. 32 p.e.w.a. Dyspozycja art. 18 p.e.w.a., odsyłająca do odpowiedniego stosowania przepisów k.p.a. ma zastosowanie wyłącznie wówczas, gdy odpowiednie przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie stanowią inaczej. Powołane wyżej przepis p.e.w.a. stanowią lex specialis w stosunku do art. 42 § 3 k.p.a., wyłączając tym samym stosowanie tego przepisu. Artykuły 32 i 128 § 1 pkt. 1 p.e.w.a. są normami samodzielnymi, regulującymi sposób doręczenia tytułów wykonawczych w postępowaniu egzekucyjnym w administracji i stanowią konsekwentne rozwinięcie zasady, wyrażonej w art. 26 § 5 pkt. 1 p.e.w.a., zgodnie z którą postępowanie egzekucyjne może być wszczęte dopiero z chwilą doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego. Taki zapis ustawowy chroni zobowiązanego przed prowadzeniem egzekucji administracyjnej bez doręczenia odpisu tytułu wykonawczego. Tak A. R., jak i skarżący, pokwitowali otrzymanie tytułu wykonawczego stosownym oświadczeniem w formie pisemnej, złożonym na zażaleniu z [...] września 2015 r., podnosząc, że zażalenie dotyczy nie tylko postanowienia z [...] września 2015 r., ale i dołączonego tytułu wykonawczego. Datą otrzymania tytułu wykonawczego i ww. postanowienia jest więc data, widoczna na zwrotnym poświadczeniu odbioru przesyłki, zawierającej oba ww. dokumenty. Sygn. akt VII SA/Wa 3010/15 Nietrafny jest również zarzut skarżącego naruszenia art. 35 § 1 p.e.w.a. w zw. z art. 15 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania egzekucyjnego pomimo wniesienia przez A. R. zarzutów do tytułu wykonawczego [...] z dnia [...] czerwca 2011r. i braku rozstrzygnięcia w tym zakresie, a w konsekwencji brak wyjaśnienia przez organ czy rozbiórka podestu doprowadzi do katastrofy budowlanej budynku przy ul. [...] w [...], a w dalszej kolejności do ograniczenia stronie prawa do dwuinstancyjnego procesu zgodnie z art. 34 § 5 p.e.w.a. Należy wyraźnie stwierdzić, że zażalenie z [...] września 2015 r., podpisane również przez A. R., dotyczyć ma – zgodnie z adnotacją żalących, poczynioną na tym dokumencie – nie tylko postanowienia Nr [...] z [...] września 2015 r. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], ale również i tytułu wykonawczego [...] Nr [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. Z treści ww. zażalenia nie wynika, wbrew twierdzeniom pełnomocnika skarżącego, aby skarżący podnosili w postępowaniu egzekucyjnym zarzut niewykonalności obowiązku niepieniężnego, wynikającego z postanowienia (lub tytułu wykonawczego), polegający na ryzyku katastrofy budowlanej. Oznacza to, że przy ostatniej czynności stron, podjętej w postępowaniu egzekucyjnym zarzut z art. 33 § 1 pkt. 5 p.e.w.a., wywierający konsekwencje określone w art. 35 § 1 p.e.w.a. nie został podniesiony. W takiej zaś sytuacji nie można zarzucać organowi naruszenia wskazanej normy prawnej, będącej podstawą zawieszenia, gdyż organ egzekucyjny zawiesza postępowanie egzekucyjne, ale jedynie w wypadku skutecznego i wyrażonego przez zobowiązanego zarzutu, enumeratywnie wymienionego w art. 33 § 1 pkt. 1-7, 9 i 10 (art. 35 § 1 p.e.w.a.); do czasu wydania ostatecznego postanowienia w przedmiocie zgłoszonego zarzutu. Z tej też przyczyny wniosek skarżącego o zawieszenie postępowania sądowego nie jest zasadny. Z powyższych przyczyn nie można również uznać za trafny podniesiony zarzut naruszenia przez organ art. 34 § 5 p.e.w.a., gdyż opisane w tym przepisie zażalenie przysługuje na postanowienie, ale w przedmiocie zgłoszonych zarzutów z wyżej wymienionego katalogu zamkniętego art. 33 § 1 p.e.w.a. Jeżeli takie zarzuty nie Sygn. akt VII SA/Wa 3010/15 zostały zgłoszone, postanowienie w takim zakresie z natury rzeczy nie może być wydane, co wprost wynika z art. 34 § 1 w zw. z art. 34 § 4 p.e.w.a. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art.151 p.p.s.a. orzekł, jak w wyroku. Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a. O kosztach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł na podstawie art. 250 p.p.s.a. w zw. z § 21 pkt. 1 ust.1 ppkt. c i § 4 pkt. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu z dnia 3 października 2016 r. (Dz.U. z 2016 r. poz. 1714).