VII SA/Wa 3017/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Protokolant st. sekr. sąd. Dorota Wasiłek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 maja 2013 r. sprawy ze skargi M. [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Sp. k. w M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego skargę oddala VII SA/Wa 3017/12 UZASADNIENIE Starosta [...] decyzją z dnia [...] lipca 2012 r. na podstawie art. 104 i 105 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks Postępowania Administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późniejszymi zmianami), umorzył postępowanie administracyjne dotyczące wstrzymania wykonania decyzji Starosty [...] z dnia [...].10.2011 r. o pozwoleniu na budowę czterech budynków mieszkalnych jednorodzinnych, na terenie działek nr ew. [...],[...],[...],[...],[...] w miejscowości [...], gmina [...]. W uzasadnieniu tej decyzji organ podał, że w dniu [...].06.2012 r. do Starostwa wpłynął wniosek B. D. o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty [...] z dnia [...].10.2011 r. dotyczącej pozwolenia na budowę czterech budynków mieszkalnych na dz. o nr ew. [...],[...],[...],[...],[...] w [...], gm. [...]. W odniesienie do żądania zawartego w tym wniosku organ wskazał, że na wniosek P. W. z dnia [...].04.2012 r. zostało już wszczęte postępowanie administracyjne w sprawie wstrzymania wykonania decyzji z dnia [...].10.2011 r. dotyczącej ww. inwestycji. Dalej organ przytoczył art. 105 § 1 k.p.a., i wskazał, że w przypadku, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania w całości albo w części. Jednocześnie dodał, iż wniosek skarżącej z dnia 14.06.2012 r. zostanie dołączony do akt sprawy dotyczącej wstrzymania wykonania decyzji nr [...] z dnia [...].10.2011 r. B. D. wniosła odwołania od decyzji Starosty [...] z dnia [...] lipca 2012 r., Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] października 2012 r. na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania B. D. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] lipca 2012 r., umarzającej postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji z dnia [...] października 2011 r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę czterech budynków mieszkalnych jednorodzinnych dwulokalowych z wbudowanymi garażami na działkach nr ew. [...],[...],[...],[...],[...] w [...], gmina [...] - uchylił decyzję Starosty [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu Wojewoda [...] podał, że B. D. pismem z dnia 20 kwietnia 2012 r., uzupełnionym pismami z dnia 8, 21 i 23 maja 2012 r. złożyła wniosek o wznowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. postępowania zakończonego decyzją Starosty [...] z dnia [...] października 2011 r. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2012 r. Starosta [...] wznowił na wniosek B. D. postępowanie administracyjne zakończone decyzją ostateczną z dnia [...] października 2011 r. Pismem z dnia 14 czerwca 2012 r. B. D. złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty [...] z dnia [...] października 2011 r. Decyzją z dnia [...] lipca 2012r. Starosta [...] umorzył postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji z dnia [...] października 2011 r. Decyzją z dnia [...] września 2012 r. Starosta [...] po wznowieniu postępowania odmówił uchylenia własnej decyzji z dnia [...] października 2011 r. Odwołanie od tej decyzji złożyła B. D. W odwołaniu od decyzji z dnia [...] września 2010 r. skarżąca wniosła o rozpatrzenie jej odwołania od decyzji z dnia [...] lipca 2012 r. umarzającej postępowanie w zakresie wniosku o wstrzymanie. Postanowieniem z dnia [...] października 2012 r. Wojewoda [...]nieuwzględnieniu cofnięcia przez B. D. odwołania od decyzji z dnia [...] lipca 2012 r. W kontekście przytoczonego toku postępowania Wojewoda [...], uznał że organ I instancji nie dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego. Zgodnie z art. 152 § 2 K.p.a. rozstrzygnięcie w sprawie wstrzymania decyzji następuje w drodze postanowienia. Organ nie wszczyna zatem odrębnego postępowania w sprawie wstrzymania decyzji, lecz rozpatruje wniosek postanowieniem, na które przysługuje stronie zażalenie. Ponadto Wojewoda [...] zauważył, iż w aktach sprawy przekazanych przy piśmie przewodnim z dnia 12 października 2012 r. brak było dokumentów wskazanych w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] lipca 2010 r., a w szczególności wniosku P. W. z dnia 10 kwietnia 2012 r. Powyższe zdaniem organu uniemożliwiało mu merytoryczne ustosunkowanie się do rozstrzygnięcia organu I instancji. W związku z powyższym uchylił zaskarżoną decyzję Starosty [...] z dnia [...] lipca 2012 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Sp. k., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2012 r., uchylającą decyzję Starosty [...] z dnia [...] lipca 2012 r. i przekazującą sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Inwestor powyższej decyzji zarzucił: - naruszenie art. 133 K.p.a. poprzez przyjęcie, iż organ I instancji nie przekazał organowi odwoławczemu odwołania B. D. od decyzji Starosty [...]; - naruszenie art. 152 § 2 K.p.a. poprzez przyjęcie, iż organ I instancji nieprawidłowo umorzył postępowanie dotyczące wstrzymania wykonania decyzji z dnia [...] października 2011 r.; - naruszenie art. 138 § 2 w zw. z art. 152 § 2 K.p.a. poprzez przyjęcie, iż decyzja Starosty [...] z dnia [...] lipca 2012 r. została wydana z naruszeniem przepisów postępowania. Podnosząc powyższe zarzuty, domagał się uchylenia skarżonej decyzji Wojewody [...]. W uzasadnieniu skarżąca Spółka wskazała, że pismami z dnia 20 kwietnia oraz 21 i 23 maja 2012 r., B. D., złożyła wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Starosty [...] z dnia [...] października 2011 r. Jako podstawę do złożenia wniosku wskazała, iż jako strona bez własnej winy nie brała udziału w toczącym się postępowaniu. Podniosła również, iż w toku prac wykonywanych na podstawie ww. pozwolenia na budowę została nawieziona duża ilość ziemi, przez co sąsiadujące działki mogą być zalewane wodami opadowymi, co w konsekwencji miało stanowić naruszenie art. 29 ust. 1 ustawy Prawo wodne. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2012 r. Starosta P. wznowił na wniosek B. D. postępowanie zakończone decyzją ostateczną z dnia [...] października 2011 r. Pismem z dnia 14 czerwca 2012 r. B. D. złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] października 2011 r. Jednak postępowanie o wstrzymanie wykonania pozwolenia budowlanego zostało wszczęte na wniosek P. W. jeszcze przed złożeniem wniosku przez B. D., o czym Starosta [...] poinformował skarżącą pismem z dnia 4 maja 2012 r. W związku w powyższym, decyzją z dnia [...] lipca 2012 r., Starosta [...] umorzył na podstawie art. 104 i 105 K.p.a. postępowanie administracyjne w zakresie wniosku B. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Od decyzji Starosty [...] z dnia [...] lipca 2012 r. B. D. złożyła odwołanie, które następnie cofnęła pismem z dnia 7 sierpnia 2012 r. Powyższe cofnięcie odwołania nie zostało uwzględnione przez Wojewodę [...] na mocy postanowienia z dnia [...] października 2012 r. W dniu 20 września 2012 r. Starosta [...] wydał decyzję na mocy której odmówił uchylenia własnej decyzji z dnia [...] października 2011 r. W uzasadnieniu tej decyzji wskazał, iż brak było podstaw do uchylenia pozwolenia na budowę, gdyż nie zostało stwierdzone naruszenie przepisów art. 145 § 1 Kpa. P. W., pismem z dnia 10 kwietnia 2012 r. wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia [...] października 2011 r. Na podstawie jego wniosku, zostało wszczęte postępowanie o wstrzymanie wykonania ww. decyzji. Na dzień składania przez panią B. D. wniosku z dnia 14 czerwca 2012 r., w którym wniosła ona o wstrzymanie wykonania ww. decyzji, toczyło się więc już postępowanie tożsame przedmiotowo z tym, które zostało wszczęte z wniosku B. D. Wniosek B. D. z dnia 14 czerwca 2012 r. został dołączony do akt sprawy wszczętej na wniosek P. W. Stąd 7 sierpnia 2012 r. B. D. cofnęła odwołanie od decyzji z dnia [...] lipca 2012 r., gdyż odpadła podstawa do ochrony jej praw w odrębnym postępowaniu. Na skutek wszczęcia postępowania o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia [...] października 2011 r. z wniosku P. W., a następnie złożenia analogicznego wniosku przez B. D., toczyłyby się dwa postępowania w tej samej sprawie. Starosta [...] prawidłowo przyjął, iż postępowanie wszczęte z wniosku B. D., jako wszczęte później, a będące tożsame przedmiotowo w postępowaniem wszczętym na wniosek P. W., zgodnie z treścią art. 105 § 2 Kpa należało umorzyć. Wojewoda [...] uchylając decyzję Starosty [...] z dnia [...] lipca 2010 r., naruszył art. 138 § 2 w zw. z art. 152 § 2 k.p.a. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zadaniem Sądu, było dokonanie, zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r. Nr 153 poz. 1269), kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Na wstępie należy podkreślić, iż w uzasadnieniu skarżonej decyzji z dnia [...] października 2012 r. Wojewoda [...] wskazał, iż Starosta [...] do przekazanych mu akt sprawy nie załączył wniosku P. W. z dnia 10 kwietnia 2012 r. na który organ I instancji powoływał się jako bezpośrednią przyczynę umorzenia postępowania. Nie chodziło zatem o nie przekazanie odwołania B. D. - jak twierdzi skarżący w wywodach skargi. Organ odwoławczy zasadnie uznał, że taka sytuacja uniemożliwia mu merytoryczne ustosunkowanie się do rozstrzygnięcia organu I instancji. Nie było zatem możliwe stwierdzenie czy wniosek P. W. oraz B. D. były rzeczywiście tożsame przedmiotowo. W szczególności nie wiadomo czy P. W. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji o pozwoleniu na budowę w związku z prawdopodobieństwem jej uchylenia we wznowionym postępowaniu. Wojewoda [...] prawidłowo uznał, iż organ I instancji błędnie umorzył postępowanie z wniosku B. D. dotyczącego wstrzymania wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] października 2011 r. Z samej skargi wynika, że P. W., właściciel działki sąsiadującej z inwestycją, złożył wniosek o udostępnienie mu decyzji o pozwoleniu na budowę, a wobec odmowy jej udostępnienia wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia [...] października 2011 r. W takiej sytuacji nie jest prawdziwe twierdzenie zawarte w skardze, że na dzień składania przez B. D. wniosku z dnia 14 czerwca 2012 r., w którym domagała się ona wstrzymania wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę, wobec złożenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją budowlaną, toczyło się już tożsame przedmiotowo postępowanie z wniosku P. W. Przede wszystkim, zaś stosownie do art. 152 § 2 k.p.a. rozstrzygnięcie w sprawie wstrzymania decyzji następuje w drodze postanowienia. Organ nie wszczyna zatem odrębnego postępowania w sprawie wstrzymania decyzji, lecz rozpatruje wniosek postanowieniem, na które przysługuje stronie zażalenie. Postępowanie w zakresie wniosku B. D. o wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji budowlanej było postępowaniem wpadkowym w odniesieniu do postępowania głównego w przedmiocie wznowienia postępowania. Tym samym wniosek B. D. z dnia 14 czerwca 2012 r. nie powinien być dołączony do akt sprawy wszczętej na wniosek P. W. Wbrew twierdzeniu skargi ewentualne wszczęcia postępowania o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia [...] października 2011 r. z wniosku P. W., a następnie złożenie przedmiotowego wniosku przez B. D., nie powodowało sytuacji, iż toczyłyby się dwa postępowania w tej samej sprawie. Zatem nie było podstaw do umorzenia postępowania przez organ I instancji na mocy art. 105 § 1 k.p.a. Tym samym prawidłowo organ odwoławczy uchylił wadliwą decyzję organu I instancji i przekazał wniosek o wstrzymanie do ponownego rozpatrzenia temu organowi, który oczywiście musi uwzględnić aktualnie zmienioną sytuację w postępowaniu głównym o wznowienie postępowania. Wobec bezzasadności zarzutów sformułowanych w skardze oraz braku naruszeń prawa uzasadniających uchylenie decyzji, Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę jako nieuzasadnioną oddalił - na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.