VII SA/Wa 3023/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd ( spr), , Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędzia WSA Maria Tarnowska, Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Piątek-Macugowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] października 2014 r. znak [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej skargę oddala Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] marca 2014 r. Nr [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej Na podstawie art. 11 a ust. 1, art. 11f ust. 1 , art. 12 ust 1-4, art. 17, art. 23 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 687 ze zm.), oraz art. 104 § 1 i 2, art. 107 § 1-3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267), po rozpatrzeniu wniosku z 31 grudnia 2013 r. Zarządu Województwa [...] w [...], w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, pn.: "Budowa odcinka drogi wojewódzkiej nr [...] od węzła autostrady [...] do skrzyżowania z droga gminną nr [...]. Modernizacja drogi wojewódzkiej nr [...] [...] – [...]. Etap I" zlokalizowanej w województwie [...], w powiecie [...], w gminie [...], zezwolił na realizację inwestycji drogowej pn.: "Budowa odcinka drogi wojewódzkiej nr [...] od węzła autostrady [...] do skrzyżowania z droga gminną nr [...]. Modernizacja drogi wojewódzkiej nr [...] [...] – [...] Etap I", na działkach wymienionych w decyzji. Jednocześnie organ zatwierdził podział nieruchomości działek wymienionych w decyzji. A ponadto zatwierdził projekt budowlany dla ww. inwestycji, wskazując, że ww. inwestycja obejmować będzie: • budowę drogi wojewódzkiej nr [...] od km -0+032,00 do km 4+284,56 na odcinku o długości 4317m, klasy G, przekrój 1x2 • budowę skrzyżowania skanalizowanego typu "małe rondo" czterowlotowego w km 0+000,00 DW [...] (skrzyżowanie [...] z ul. [...]) • budowę skrzyżowania skanalizowanego czterowlotowego w km 1+119,48 DW [...] (skrzyżowanie DW [...] z ul. [...]) • budowę skrzyżowania skanalizowanego typu "małe rondo" czterowlotowego w km 2+603,54 DW [...] (skrzyżowanie DW [...] z ul. [...]) • rozbudowę drogi powiatowej nr [...] (ul. [...]) od km 0+000,00 do km 0+164,75 w km 1+119,48 DW [...] • rozbudowę drogi powiatowej nr [...] (ul. [...]) od km 0+000,00 do km 0+229,13 w km 1+119,48 DW [...] • rozbudowę drogi powiatowej nr [...] (ul. [...]) z prawostronnym i częściowo lewostronnym chodnikiem od km 0+000,00 do km 0+109,40 w km 2+603,54 DW [...] • rozbudowę drogi powiatowej nr [...] (ul. [...]) z prawostronnym chodnikiem od km 0+000,00 do km 0+169,20 w km 2+603,54 DW [...] • budowę dróg serwisowych wzdłuż DW [...] o szerokości 3,0m (pobocza obustronne ze zjazdami na przyległe działki – wskazane w decyzji) • budowę prawostronnej zatoki do ważenia pojazdów w km 3+662 DW [...] • budowę rowów drogowych otwartych w/c DW [...] • budowę zjazdów indywidualnych z dróg publicznych (wskazanych w decyzji), • budowę zjazdów publicznych z dróg publicznych (wskazanych w decyzji), • budowę kanalizacji deszczowej o średnicy DN500 od km 3+200 do km 3+880 DW [...] wraz z wylotem do rzeki [...]w km rz. [...] 21 + 138 • budowę kanalizacji deszczowej o średnicy DN315 w km 0+015 DW [...] do włączenia w ramach odrębnego opracowania • budowę kanalizacji deszczowej z przykanalikami wraz z wylotami do rowów drogowych (wskazanych w decyzji), • budowę oświetlenia drogowego (wskazanego w decyzji), • budowę wskazanych w decyzji obiektów inżynierskich • proj. nasadzenia zieleni wysokiej - odtworzenie strefy ekotonowej - gatunki rodzime • proj. nasadzenia zieleni niskiej - obsadzenia skarp trawą oraz krzewy • wycinkę drzew i krzewów kolidujących z inwestycją. Inwestycja ma także obejmować wykonanie wskazanych w decyzji prac na terenie niezbędnym dla realizacji obiektów budowlanych, na którym zachodzi obowiązek przebudowy istniejącej sieci uzbrojenia terenu. Ponadto organ nałożył obowiązek dokonania przebudowy istniejącej sieci uzbrojenia terenu kolidującej z przedmiotową inwestycją na działkach. Określił także ograniczenia w korzystaniu ze wskazanych powyżej nieruchomości w związku z koniecznością przebudowy sieci uzbrojenia terenu i dróg innych kategorii. Działając na podstawie art. 17 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności ze względu na ważny interes społeczny i gospodarczy. Odwołanie od ww. decyzji wnieśli M. Z., J. G., M. K.. Minister Infrastruktury i Rozwoju decyzją z dnia [...] października 2014 r. znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz art. 11 g ust. 1 pkt 2 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, zwanej dalej "specustawą drogową": I. uchylił zaskarżoną decyzje w zakresie, w jakim określa ona linie rozgraniczające teren przedmiotowej inwestycji na mapie przedstawiającej proponowany przebieg drogi w skali 1:500, stanowiącej załącznik nr 1A i 1H (w zakresie pozostałych załączników, tj. 1B, 1C, 1D, 1E, 1F, 1G i 11 linie rozgraniczające ustalone na tych załącznikach są utrzymane w mocy); - uchylił w sentencji zaskarżonej decyzji, znajdujący się w pkt 2. Określenie linii rozgraniczających teren inwestycji, zapis: "Linie rozgraniczające teren inwestycji, określające powierzchnię terenu niezbędnego dla realizacji planowanego przedsięwzięcia, zostały wyznaczone na załącznikach graficznych nr 1 do niniejszej decyzji, tj. na mapach w skali 1:500." i orzekł w tym zakresie poprzez: - określenie rozgraniczających teren przedmiotowej inwestycji - oznaczonych linią koloru fioletowego - na mapie w skali 1:500, przedstawiającej proponowany przebieg drogi, z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych, oraz istniejące uzbrojenie terenu, stanowiącej załącznik nr 1.1 oraz 1.2 do niniejszej decyzji, - ustalił w sentencji decyzji, w miejsce uchylenia, nowy zapis: "Linie rozgraniczające teren inwestycji przedstawiono - linią przerywaną koloru fioletowego - na mapie w skali 1:500, przedstawiającej proponowany przebieg drogi z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych oraz istniejące uzbrojenie terenu, stanowiącej integralną część decyzji o zezwoleniu na realizację przedmiotowej inwestycji drogowej." II. Uchylił: - w sentencji zaskarżonej decyzji, znajdującą się na stronie 26, pozycję 255 tabeli "I. ZATWIERDZAM PODZIAŁ NIERUCHOMOŚCI", dotyczącą podpału działki nr [...], i orzekł w tym zakresie poprzez ustalenie w sentencji decyzji, w miejsce uchylenia, na stronie 25, nowego zapisu tabeli dotyczącego poz. [...]; - zatwierdzenie mapy z projektem podziału działki nr [...], z obrębu [...]-[...], według projektu podziału przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego przez Starostę [...] w dniu [...] sierpnia 2014 r., pod numerem ewidencyjnym [...], która stanowi integralną część niniejszej decyzji jako załącznik nr 2 III. Uchylił w sentencji zaskarżonej decyzji, znajdujący się na stronie 1, w wierszu 9 licząc od dołu strony, na stronie 10, w wierszu 13 licząc od dołu strony, na stronie 25, w wierszu 23 licząc od dołu strony, na stronie 27, w wierszu 5 licząc od góry strony, na stronie 28, w wierszu 15 licząc od dołu strony, zapis: "470/3 (470/2), 470/4 (470/2), 875/1 (875), 1405, 1591/1 (1591), 1773/1 (1773), 1774/1" i orzekł w tym zakresie poprzez ustalenie w miejsce uchyleń, nowego zapisu: "470/3 (470/2), 470/4 (470/2), 875/1 (875), 1405/1 (1405), 1591/1 (1591), 1773/1 (1773), 1774/1". IV. Uchylił w sentencji zaskarżonej decyzji, znajdujący się na stronie 3, w wierszu 7 licząc od góry strony, na stronie 38, w wierszu 2 licząc od dołu strony, zapis: "470/6 (470/2), 1405, 1772, 1796/8 (1796/1), 1796/6 (1796/2), 1796/10 (1796/3), 1799/4" i orzekł w tym zakresie poprzez ustalenie w miejsce uchyleń, nowego zapisu: "470/6 (470/2), 1405/3 (1405), 1772, 1796/8 (1796/1), 1796/6 (1796/2), 1796/10 (1796/3), 1799/4". V. Uchylił w sentencji zaskarżonej decyzji, znajdujący się na stronie 26, w wierszach od 23 do 27, licząc od góry strony, zapis: "położone w jednostce ewidencyjnej [...] - obszar wiejski, w obrębie [...] –[...], wydzielone liniami rozgraniczającymi teren drogi, które dotychczas nie są własnością Województwa [...], stają się z mocy prawa własnością Województwa [...] z dniem, w którym niniejsza decyzja stanie się ostateczna, za odszkodowaniem ustalonym w odrębnej decyzji wydanej przez Wojewodę [...]." i orzekł w tym zakresie poprzez ustalenie, w miejsce uchylenia, nowego zapisu: "położone w jednostce ewidencyjnej [...] - obszar wiejski, w obrębie [...] –[...], wydzielone liniami rozgraniczającymi teren drogi, stają się z mocy prawa własnością Województwa [...] z dniem, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stanie się ostateczna, za odszkodowaniem ustalonym w odrębnej decyzji wydanej przez Wojewodę [...]". VI. Uchylił w sentencji zaskarżonej decyzji, znajdujący się na stronie 3, w wierszach od 20 do 21 licząc od dołu strony, zapis: "c) w terenie niezbędnym dla realizacji inwestycji - teren wód płynących: [...] obręb [...]- [...] (terenem objęta jest część działki)" i orzekł w tym zakresie poprzez ustalenie, w miejsce uchylenia, nowego zapisu: c) w terenie niezbędnym dla realizacji inwestycji - teren wód płynących: [...] obręb [...]- [...] (terenem objęta jest część działki); zgodnie z art. 20a ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, w przypadku gdy inwestycja drogowa wymaga przejścia przez tereny wód płynących bądź tereny linii kolejowej, właściwy zarządca drogi jest uprawniony do nieodpłatnego zajęcia tego terenu na czas realizacji tej inwestycji; właściwy zarządca drogi nie później niż w terminie 30 dni przed planowanym zajęciem terenu, o którym mowa w ust. 1, uzgadnia w drodze pisemnego porozumienia z zarządcą infrastruktury kolejowej lub z odpowiednimi organami, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne, zakres, warunki i termin zajęcia tego terenu". VII. Uchylił: - w sentencji zaskarżonej decyzji, znajdujący się na stronie 7, w wierszu 6 licząc od dołu strony, zapis: " • wycinka drzew i krzewów kolidujących z inwestycją." - w sentencji zaskarżonej decyzji, znajdujący się na stronie 8, w wierszu 1 licząc od dołu strony, oraz na stronie 9, w wierszach od 1 do 12 licząc od góry strony, zapis: " • przebudowa rowów melioracyjnych kolidujących z inwestycją: > przebudowa rowu nr 13 w km 0+408,48 DW [...] > przebudowa rowu nr 13b w km 0+ 510,83 DW [...] > przebudowa rowu nr 14c w km 1+119,48 DW [...] > przebudowa rowu nr 14 w km 1+ 363,55 DW [...] > przebudowa rowu nr 14d w km 1+ 564 DW [...] > przebudowa rowu nr 28 w km 2 + 526,36 DW [...] > przebudowa rowu nr 28a w km 2 + 460 DW [...] > przebudowa rowu nr 29 w km 3 + 075,3 DW [...] > likwidacja rowu nr 31 w km 3 + 507,4 DW [...] > likwidacja rowu w km 4 + 034,8 DW [...] > likwidacja rowu nr 32k w km 4 + 048,6 DW [...] > likwidacja rowu nr 32m w km 4 + 173,9 DW [...]" i orzekł w tym zakresie poprzez ustalenie w miejsce uchylenia, na stronie 7, nowego zapisu: " • wycinka drzew i krzewów kolidujących z inwestycją, • przebudowa rowów melioracyjnych kolidujących z inwestycją: > przebudowa rowu nr 13 w km 0+408,48 DW [...] > przebudowa rowu nr 13b w km 0+ 510,83 DW [...] > przebudowa rowu nr 14c w km 1+119,48 DW [...] > przebudowa rowu nr 14 w km 1+ 363,55 DW [...] > przebudowa rowu nr 14d w km 1+ 564 DW [...] > przebudowa rowu nr 28 w km 2 + 526,36 DW [...] > przebudowa rowu nr 28a w km 2 + 460 DW [...] > przebudowa rowu nr 29 w km 3 + 075,3 DW [...] > likwidacja rowu nr 31 w km 3 + 507,4 DW [...] > likwidacja rowu w km 4 + 034,8 DW [...] > likwidacja rowu nr 32k w km 4 + 048,6 DW [...] > likwidacja rowu nr 32m w km 4 + 173,9 DW [...]". VIII. Uchylił: - w sentencji zaskarżonej decyzji, znajdujący się na stronie 34, w wierszu 17, licząc od dołu strony zapis: " • wycinka drzew i krzewów kolidujących z inwestycją." - w sentencji zaskarżonej decyzji, znajdujący się na stronie 35, w wierszach od 1 do 13 licząc od dołu strony, zapis: " • przebudowa rowów melioracyjnych kolidujących z inwestycją: > przebudowa rowu nr 13 w km 0+408,48 DW [...] > przebudowa rowu nr 13b w km 0+ 510,83 DW [...] > przebudowa rowu nr 14c w km 1+119,48 DW [...] > przebudowa rowu nr 14 w km 1+ 363,55 DW [...] > przebudowa rowu nr 14d w km 1+ 564 DW [...] > przebudowa rowu nr 28 w km 2 + 526,36 DW [...] > przebudowa rowu nr 28a w km 2 + 460 DW [...] > przebudowa rowu nr 29 w km 3 + 075,3 DW [...] > likwidacja rowu nr 31 w km 3 + 507,4 DW [...] > likwidacja rowu w km 4 + 034,8 DW [...] > likwidacja rowu nr 32k w km 4 + 048,6 DW [...] > likwidacja rowu nr 32m w km 4 + 173,9 DW [...]" i orzekł w tym zakresie poprzez ustalenie w miejsce uchylenia, na stronie 34, nowego zapisu: " • wycinka drzew i krzewów kolidujących z inwestycją, • przebudowa rowów melioracyjnych kolidujących z inwestycją: > przebudowa rowu nr 13 w km 0+408,48 DW [...] > przebudowa rowu nr 13b w km 0+ 510,83 DW [...] > przebudowa rowu nr 14c w km 1+119,48 DW [...] > przebudowa rowu nr 14 w km 1+ 363,55 DW [...] > przebudowa rowu nr 14d w km 1+ 564 DW [...] > przebudowa rowu nr 28 w km 2 + 526,36 DW [...] > przebudowa rowu nr 28a w km 2 + 460 DW [...] > przebudowa rowu nr 29 w km 3 + 075,3 DW [...] > likwidacja rowu nr 31 w km 3 + 507,4 DW [...] > likwidacja rowu w km 4 + 034,8 DW [...] > likwidacja rowu nr 32k w km 4 + 048,6 DW [...] > likwidacja rowu nr 32m w km 4 + 173,9 DW [...]". IX. Uchylił w sentencji zaskarżonej decyzji, znajdujący się na stronie 13, zapis stanowiący dotychczasową treść pkt 6 i orzekł w tym zakresie poprzez ustalenie w sentencji decyzji, w miejsce uchylenia, zapisu stanowiącego nową treść pkt 6: "6. Wymagania dotyczące ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich: Inwestycję zaprojektowano, stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409, z póżn. zm ), w sposób zapewniający poszanowanie uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym poprzez: - zapewnienie dostępu do drogi publicznej, - zapewnienie dopływu światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, - zapewnienie możliwości korzystania z wody, kanalizacji, energii elektrycznej, cieplnej oraz ze środków łączności, - ochronę przed uciążliwościami powodowanymi przez hałas, wibracje, zakłócenia elektryczne i promieniowanie, - ochronę przed zanieczyszczeniem powietrza, wody i gleby - zachowanie bezpieczeństwa ludzi i mienia". X. W pozostałej części zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy. W uzasadnieniu organ wskazał, że w trakcie przeprowadzonego postępowania odwoławczego rozpatrzył ponownie wniosek inwestora o wydanie przedmiotowej decyzji, przeanalizował materiał dowodowy zgromadzony przez organ pierwszej instancji, w tym zbadał prawidłowość przeprowadzonego przez organ pierwszej instancji postępowania i wydanej decyzji Wojewody [...], jak również rozpatrzył zarzuty zawarte w odwołaniach. Zgodnie z art. 11 a ust. 1 specustawy drogowej, z wnioskiem o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację przedmiotowej inwestycji wystąpił do Wojewody [...] Zarząd Województwa [...]. Przed złożeniem wniosku inwestor, zgodnie z art. 11 b ust. 1 spec ustawy drogowej, uzyskał następujące opinie: - Zarządu Województwa [...], wyrażoną w postanowieniu z dnia [...] grudnia 2013 r., znak: [...], - Zarządu Powiatu [...], wyrażoną w postanowieniu z dnia [...] grudnia 2013 r., znak: [...], - Wójta Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2013 r., znak: [...] Zgodnie z art. 11 d ust. 1 pkt 1 specustawy drogowej, do wniosku załączono mapę w skali 1:500, na której przedstawiono proponowany przebieg drogi, z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych oraz istniejące uzbrojenie terenu. Ponadto dołączono analizę powiązania projektowanej drogi z innymi drogami publicznymi, mapy zawierające projekty podziałów nieruchomości oraz określono zmiany w dotychczasowej infrastrukturze zagospodarowania terenu. Zgodnie z art. 11 d ust. 1 pkt 5 specustawy drogowej, do wniosku o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej inwestor dołączył projekt budowlany wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami oraz dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi. Projekt został wykonany i sprawdzony przez osoby spełniające warunki, o których mowa w art. 12 ust. 7 ustawy Prawo budowlane. Zgodnie z art. 20 ust. 4 tej ustawy, do projektu dołączono oświadczenia projektantów i sprawdzających o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Przedmiotowy projekt budowlany jest zgodny z decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach. Po dokonaniu analizy przedłożonego przez inwestora projektu budowlanego, Minister stwierdził, że jest on zgodny z art. 34 ust. 2 i ust. 3 ustawy Prawo budowlane, oraz z rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Zgodnie z art. 11 d ust. 1 pkt 8 spec ustawy drogowej, inwestor załączył do wniosku także opinie: - Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z dnia [...] grudnia 2013 r., znak: [...]; - Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w [...] z dnia [...] listopada 2013 r., znak: [...], - Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w [...] z dnia [...] listopada 2013 r., znak: [...], - Ministra Zdrowia z dnia [...] listopada 2013 r., znak: [...], - Dyrektora PKP Polskich Linii Kolejowych S.A., Zakład Linii Kolejowych w [...] z dnia [...]grudnia 2013 r., znak: [...] - [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w [...] z dnia [...] lutego 2014 r., znak: [...] Odnośnie opinii, wskazanych w art. 11 d ust. 1 pkt 8 lit. b specustawy drogowej inwestor nie miał obowiązku jej przedkładania, gdyż w obszarze projektowanej inwestycji nie znajdują się tereny, z których istnieniem ustawodawca wiąże skutek jej uzyskania. Planowana inwestycja zlokalizowana jest poza pasem technicznym i ochronnym morskich portów i przystani, co powoduje, że w przedmiotowej sprawie nie jest wymagana opinia dyrektora właściwego urzędu morskiego. Zgodnie z art. 11 d ust. 1 pkt 9 specustawy drogowej, do wniosku inwestor dołączył również wymagane przepisami odrębnymi decyzje administracyjne: - decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach utrzymaną w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2011 r., znak: [...], - decyzję Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2014 r., znak: [...], udzielającą pozwolenia wodnoprawnego. Analizując złożony przez inwestora wniosek z dnia 31 grudnia 2013 r., Minister uznał, że wniosek ten zawiera elementy wskazane w art. 11 b oraz art. 11 d ust. 1 specustawy drogowej. Następnie organ odwoławczy poddał kontroli przeprowadzone przez Wojewodę [...] postępowanie w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację ww. przedsięwzięcia i stwierdził, co następuje. W ocenie organu drugiej instancji Wojewoda [...] prawidłowo poinformował strony o wszczętym postępowaniu, podał jego podstawę prawną, pouczył o prawie do składania wniosków, uwag i zastrzeżeń, a zatem należycie i wyczerpująco poinformował strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, będących przedmiotem postępowania administracyjnego, które mogły mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków. Wojewoda [...], zgodnie z dyspozycją art. 11 d ust. 5 specustawy drogowej, zawiadomił o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację przedmiotowej inwestycji wnioskodawcę oraz właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości wskazanych we wniosku, wysyłając zawiadomienia na adres wskazany w katastrze nieruchomości. Pozostałe strony postępowania zostały poinformowane o jego wszczęciu w drodze obwieszczenia w urzędzie wojewódzkim, w urzędzie gminy właściwej ze względu na przebieg drogi oraz na stronie internetowej tej gminy, a także w prasie lokalnej. W aktach sprawy znajdują się dowody potwierdzające obwieszczenie o wszczęciu przedmiotowego postępowania: - w [...] Urzędzie Wojewódzkim w [...] w dniach od 6 do 11 lutego 2014 r., - w Urzędzie Gminy [...] w dniach od 6 do 12 lutego 2014 r., oraz na stronie internetowej tego urzędu w tym samym terminie, - w prasie lokalnej – [...], wydanie z dnia 11 lutego 2014 r. W przedmiotowym obwieszczeniu organ pierwszej instancji poinformował strony o miejscu, gdzie strony lub ich pełnomocnicy mogą zapoznać się z dokumentacją dotyczącą inwestycji oraz o możliwości składania uwag i wniosków. W toku postępowania przed Wojewodą [...] strony postępowania wniosły zastrzeżenia i wnioski, które organ pierwszej instancji przesłał inwestorowi w celu zajęcia stanowiska, a ten ustosunkował się do zagadnień poruszonych przez strony postępowania. Uznając, że zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala na wydanie rozstrzygnięcia, Wojewoda [...] wydał w dniu [...] marca 2014 r. decyzję Nr [...] o zezwoleniu na realizację przedmiotowej inwestycji drogowej. Nadając przedmiotowej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Zgodnie z art. 11 f ust. 3 specustawy drogowej, Wojewoda [...] doręczył ww. decyzję wnioskodawcy oraz zawiadomił o jej wydaniu pozostałe strony w drodze obwieszczeń w urzędzie wojewódzkim oraz w urzędzie gminy właściwej ze względu na przebieg drogi, na stronie internetowej tej gminy, a także w prasie lokalnej. W aktach sprawy znajdują się dowody potwierdzające obwieszczenie o wydaniu przedmiotowej decyzji: - w [...] Urzędzie Wojewódzkim w [...] w dniach od 31 marca do 3 kwietnia 2014 r., - w Urzędzie Gminy [...] w dniach od 4 do 9 kwietnia 2014 r., oraz na stronie internetowej tego urzędu w tym samym terminie, - w prasie lokalnej – [...], wydanie z dnia 3 kwietnia 2014 r. Dotychczasowych właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości objętych decyzją Wojewody [...] organ pierwszej instancji poinformował o wydaniu decyzji w drodze zawiadomień. W zawiadomieniach oraz w obwieszczeniu zamieszczono, zgodnie z art. 11f ust. 4 specustawy drogowej, informację o miejscu, w którym strony mogą zapoznać się z treścią decyzji. Dalej Minister wskazał, że kontrolowana decyzja czyni zadość wymogom przedstawionym w art. 11 f ust. 1 specustawy drogowej, zawiera bowiem wszystkie niezbędne elementy określone w tym przepisie. Decyzja zawiera wymagania dotyczące powiązania drogi z innymi drogami publicznymi, określenie linii rozgraniczających teren inwestycji (mapa w skali 1:500 przedstawiająca proponowany przebieg drogi oraz linie rozgraniczające teren, stanowiąca załączniki nr 1 A-11). Decyzja zawiera także zatwierdzenie podziału nieruchomości (mapy z projektami podziałów nieruchomości w skali 1:2000 wraz z wykazami zmian gruntowych, stanowiące załącznik nr 3 do decyzji, będące jej integralną częścią). Ponadto na mocy przedmiotowej decyzji, zatwierdzono projekt budowlany, stanowiący załącznik nr 2 do decyzji, będący jej integralną częścią. W decyzji określono także nieruchomości, które stają się z mocy prawa własnością Województwa [...], nałożono na inwestora obowiązek przebudowy dróg innej kategorii, jak również określono warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska, ochrony zabytków i dóbr kultury współczesnej, a także określono wymagania dotyczące ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich. Zaskarżona decyzja Wojewody [...] określa również termin wydania nieruchomości, opróżnienia lokali oraz innych pomieszczeń, o którym mowa w art. 16 ust. 2 specustawy drogowej. Pozytywnie także należy ocenić określenie przez Wojewodę [...] - biorąc pod uwagę dyspozycję art. 16 ust 2 specustawy drogowej - terminu wydania nieruchomości na 121 dzień od dnia uostatecznienia się decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Organ zobowiązany był bowiem tak uczynić wobec uzasadnionego wystąpienia przez inwestora o nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Po zapoznaniu się ze zgromadzonym materiałem dowodowym organ II instancji stwierdził, iż wydana decyzja - mimo, że zawiera wskazane powyżej elementy ustawowe - wymaga dokonania korekty merytoryczno - reformacyjnej. Analizując zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy, organ odwoławczy dostrzegł, iż zgodnie z wnioskiem inwestora działka nr [...], obręb [...]-[...], stanowiąca istniejący pas drogowy drogi gminnej nr [...] została przeznaczona pod przedmiotową inwestycję drogową jedynie w części bez wydzielenia jej części w drodze podziału nieruchomości. Na gruncie specustawy drogowej linie rozgraniczające teren inwestycji powinny obejmować teren, który przeznaczony jest pod pas drogowy projektowanej drogi. Zakres zajęcia tego terenu wynika z kolei z projektu budowlanego, który jest niezbędnym elementem wniosku o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, a następnie stanowi integralną cześć tej decyzji, jako jeden z załączników. Stosownie do treści art. 12 ust. 4 specustawy drogowej, nieruchomości lub ich części, o których mowa w art. 11f ust. 1 pkt 6 stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa w odniesieniu do dróg krajowych lub własnością odpowiednich jednostek samorządu terytorialnego w odniesieniu do dróg wojewódzkich, powiatowych lub gminnych. W myśl art. 20 ust. 1 specustawy drogowej Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad albo samorządowa jednostka organizacyjna otrzymują z mocy prawa, nieodpłatnie w trwały zarząd odpowiednio nieruchomości stanowiące własność Skarbu Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego z dniem, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji dotycząca tych nieruchomości stała się ostateczna. Zgodnie z art. 12 ust. 2 specustawy drogowej, linie rozgraniczające teren ustalone decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stanowią linie podziału nieruchomości. Stąd też, o ile w pasie wydzielonym liniami rozgraniczającymi teren znajduje się część nieruchomości, linie rozgraniczające stanowią linie podziału nieruchomości i dla tej sytuacji art. 12 ust. 1 specustawy drogowej stanowi podstawę do zatwierdzenia tego podziału. Artykuł 11f ust. 1 pkt 5 specustawy drogowej przewiduje w takiej sytuacji konieczność zawarcia w decyzji rozstrzygnięcia o zatwierdzeniu podziału nieruchomości dokonywanego w odniesieniu do nieruchomości usytuowanej na terenie objętym liniami rozgraniczającymi. W przypadku ww. nieruchomości dokonanie jej podziału zgodnie z wyznaczonymi liniami rozgraniczającymi teren inwestycji konieczne jest z wyżej wymienionych powodów, a przede wszystkim z uwagi na skutki, jakie wynikają art. 12 ust. 4 oraz z art. 20 ust. 1 specustawy drogowej. Właściwa jednostka samorządu terytorialnego, jaką jest w przedmiotowym przypadku Województwo [...], może stać się z mocy prawa właścicielem jedynie tej części nieruchomości, która znajduje się w liniach rozgraniczających teren inwestycji. To samo dotyczy jednostki organizacyjnej, jaką w niniejszej sprawie jest Zarząd Dróg Wojewódzkich w [...], który może otrzymać z mocy prawa, z dniem w którym decyzja o zezwoleniu na realizację ww. inwestycji stanie się ostateczna, w trwały zarząd jedynie tę część nieruchomości, która znajduje się w liniach rozgraniczających teren inwestycji. Ze wskazanych powyżej powodów brak zatwierdzenia podziału ww. nieruchomości uznać należy za niedopuszczalny na gruncie uregulowań specustawy drogowej. Wobec powyższego zachodziła konieczność prawidłowego określenia linii rozgraniczającej teren inwestycji na przedmiotowej działce, a w konsekwencji dokonania jej podziału zgodnie z linią rozgraniczającą teren inwestycji, stosownie do treści art. 12 ust. 2 specustawy drogowej. Dalej badając przedmiotową sprawę Minister dostrzegł, iż działka nr 3789, opisana na rysunku [...] mapy przedstawiającej proponowany przebieg drogi z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych oraz istniejące uzbrojenie terenu, stanowi teren wody płynącej (rzeka [...]). Zgodnie zaś z art. 20a ust. 1 spec ustawy drogowej, właściwy zarządca drogi jest uprawniony do nieodpłatnego zajęcia na czas realizacji inwestycji terenu wód płynących, gdy inwestycja drogowa wymaga przejścia przez ten teren. W konsekwencji zachodziła konieczność objęcia działki nr [...] z obrębu [...] – [...], na której znajduje się rzeka [...] - w zakresie niezbędnym do wykonania na ich terenie określonych prac - liniami wskazującymi teren, co do którego zarządca drogi będzie uprawniony do nieodpłatnego zajęcia w oparciu o art. 20a ust. 1 spec ustawy drogowej. W związku z powyższym Minister wezwał inwestora do przedłożenia organowi odwoławczemu 4 egzemplarzy mapy w skali co najmniej 1:5 000 przedstawiającej proponowany przebieg drogi, z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych, oraz istniejące uzbrojenie terenu - w zakresie arkuszy nr [...] oraz [...] - uwzględniających przebieg linii rozgraniczających teren przedmiotowej inwestycji drogowej przez obszar działki nr [...], z obrębu [...]-[...], w km 0+093,70 oraz km 0+099,95 oraz objęcie działki nr [...], na której znajduje się ciek naturalny - rzeka [...], liniami wskazującymi teren, co do którego zarządca drogi będzie uprawniony do nieodpłatnego zajęcia w oparciu o art. 20a ust. 1 specustawy drogowej, a także do dostarczenia mapy z projektem podziału nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...], z obrębu [...]-[...]. Przy pismach z dnia 16 lipca 2014 r., oraz z dnia 19 sierpnia 2014 r. inwestor dostarczył ww. dokumentację. W konsekwencji Minister, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa, w punkcie I sentencji niniejszej decyzji uchylił zaskarżoną decyzję w zakresie, w jakim określała ona linie rozgraniczające teren przedmiotowej inwestycji na mapie przedstawiającej proponowany przebieg drogi w skali 1:500, stanowiącej załącznik nr 1A i 1H (z jednoczesnym utrzymaniem w mocy określenia linii rozgraniczających na pozostałych załącznikach tj. 1B, 1C, 1D, 1E, 1F, 1G i 11) i orzekł poprzez określenie linii rozgraniczających teren przedmiotowej inwestycji - oznaczonych linią przerywaną koloru fioletowego - na mapie w skali 1:500, przedstawiającej proponowany przebieg drogi, z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych, oraz istniejące uzbrojenie terenu stanowiącej załączniki nr 1.1 i 1.2 do niniejszej decyzji, oraz poprzez ustalenie w sentencji decyzji Wojewody [...], w miejsce uchylenia, nowego zapisu stanowiącego o tym, iż linie rozgraniczające teren inwestycji, określające powierzchnię terenu niezbędnego dla realizacji planowanej inwestycji zostały uwidocznione na mapie przedstawiającej proponowany przebieg drogi, z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych oraz istniejące uzbrojenie terenu w skali 1:500, stanowiącej integralną część decyzji o zezwoleniu na realizację przedmiotowej inwestycji drogowej. W pkt II decyzji, Minister uchylił zapis stanowiący pkt 255 tabeli określającej działki ulegające podziałowi w jednostce ewidencyjnej [...] - obszar wiejski, obręb [...] – [...] znajdujący się w sentencji decyzji Wojewody [...] na stronie 25, w pkt I i orzekł, w miejsce uchylenia, poprzez ustalenie zapisu pozycji uwzględniającej zatwierdzenie podziału nieruchomości nr [...] z obrębu [...] – [...] z jednoczesnym zatwierdzeniem mapy z projektem podziału tej nieruchomości. Ponadto, w związku z zatwierdzeniem przez Ministra podziału przedmiotowej nieruchomości, zaszła konieczność dokonania zamiany w decyzji Wojewody [...] w zakresie, w jakim określała ona działki, na których będzie realizowana przedmiotowa inwestycja. Powyższemu Minister dał wyraz w pkt. III - IV niniejszej decyzji, dokonując odpowiednich zmian w decyzji Wojewody [...]. Analizując dalej zaskarżoną decyzję Wojewody [...], Minister uznał za niewystarczające zapisy zaskarżonej decyzji Wojewody [...], dotyczące wskazania nieruchomości, które mają stać się własnością Województwa [...], a które o jednym z ważniejszych skutków prawnych decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej orzekają w sposób niejednoznaczny, dorozumiany. Takie zapisy sprawiają, iż z lektury treści decyzji nie można uzyskać informacji, które z wymienionych w niej działek, objętych liniami rozgraniczającymi teren inwestycji, stają się z dniem, w którym decyzja ta stanie się ostateczna, własnością Województwa [...]. W związku z powyższym, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa, w punkcie V niniejszej decyzji, Minister uchylił w sentencji zaskarżonej decyzji Wojewody [...] nieprecyzyjny zapis dotyczący oznaczenia nieruchomości, które staną się własnością Województwa [...]. z dniem, w którym decyzja ta stanie się ostateczna, orzekając w tym zakresie poprzez umieszczenie w miejscu uchylonego zapisu, zapisu czyniącego zadość obowiązkowi określonemu przez ustawodawcę w art. 11 f ust. 1 pkt 6 specustawy drogowej. W pkt VI niniejszej decyzji Minister uchylił nieprecyzyjny zapis wskazujący, iż przedmiotowa inwestycja drogowa wymaga przejścia przez tereny wód płynących i działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa w miejsce uchylenia orzekł, iż inwestycja wymaga przejścia przez tereny wód płynących, które obejmują działkę nr [...] z obrębu [...]-[...], a zarządca drogi będzie uprawniony do ich nieodpłatnego zajęcia w oparciu o art. 20a specustawy drogowej. Ponadto w piśmie z dnia 30 lipca 2014 r., inwestor poinformował Ministra, iż w wyniku oczywistej omyłki pisarskiej, prace związane z przebudową rowów melioracyjnych zostały wskazane w zaskarżonej decyzji Wojewody [...] w punkcie wskazującym prace wykonywane na nieruchomościach przeznaczonych do ograniczenia w korzystaniu, zamiast zostać wskazane jako prace wykonywane w liniach rozgraniczających teren przedmiotowej inwestycji, co potwierdza mapa przedstawiająca proponowany przebieg drogi, z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych, oraz istniejące uzbrojenie terenu oraz projekt budowlany. W związku z powyższym w pkt VII i VIII decyzji, Minister uchylił zapis wskazujący, iż prace związane z przebudową rowów melioracyjnych przewidziane zostały na nieruchomościach przeznaczonych do ograniczenia w korzystaniu i orzekł w miejsce uchylenia poprzez ustalenie w miejsce uchylenia zapisów wskazujących, iż ww. prace przeprowadzone zostaną w ramach prac wykonanych w liniach rozgraniczających teren przedmiotowej inwestycji drogowej. Minister w pkt IX decyzji uchylił ponadto punkt 6 zaskarżonej decyzji dotyczący wymagań uzasadnionych interesów osób trzecich orzekając w tym zakresie o ustaleniu, w miejscu uchylenia nowej treści tego punktu. Uwzględnienie uzasadnionych interesów osób trzecich nie ogranicza się jedynie do czasu, w którym będą miały miejsce roboty budowlane związane z realizacją inwestycji, jak stanowił uchylony punkt 6 zaskarżonej decyzji, lecz rozciąga się również na okres po zakończeniu realizacji danego przedsięwzięcia. Podkreślić bowiem należy, iż z treści art. 11 f ust. 1 pkt 4 specustawy drogowej można wywieść, że ustawodawca odnosi się do ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich w sposób ogólny, nie precyzując, przez jaki okres rzeczone uzasadnione interesy osób trzecich mają być chronione, co oznacza, iż chodzi o zapewnienie tej ochrony zarówno w trakcie realizacji przedsięwzięcia, jak również po jego zakończeniu. Co za tym idzie, decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej nie może samodzielnie takiego okresu kreować i ustanawiać, jak ma to miejsce w decyzji Wojewody [...]. Organ odwoławczy dokonując powyższych rozstrzygnięć uznał, że nie naruszają one zasady dwuinstancyjności postępowania, o której mowa w art. 15 Kpa, ponieważ zasadniczym rozstrzygnięciem decyzji Wojewody [...] było ustalenie przebiegu linii rozgraniczających teren, zatwierdzenie podziału nieruchomości i projektu budowlanego, a te pozostają zgodne z wnioskiem inwestora oraz z decyzją organu pierwszej instancji. Badając zgodność z prawem pozostałej części zaskarżonej decyzji, organ odwoławczy stwierdził, że czyni ona zadość innym wymogom specustawy drogowej oraz, że brak było podstaw do zakwestionowania decyzji poza częścią uchyloną i ustaloną w punktach I-IX sentencji niniejszej decyzji. W dalszej części decyzji Minister odniósł się do treści złożonych odwołań. Podsumowując, Minister uznał, że przebieg planowanej inwestycji nie narusza prawa. Organ uznał racje przemawiające za ustaloną lokalizacją, które przedstawił inwestor w załączonej do wniosku dokumentacji. Mając powyższe na względzie stwierdził, że wniosek inwestora był kompletny, postępowanie przeprowadzone przez organ I instancji, jak i zaskarżona decyzja Wojewody [...], poza częścią uchyloną niniejszą decyzją, nie naruszają prawa w stopniu skutkującym koniecznością uchylenia decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia, a zarzuty zawarte w odwołaniach nie zasługują na uwzględnienie, wobec czego orzeczono jak w sentencji. Skargę do sądu administracyjnego na ww. decyzję złożyła M. K.. Decyzji zarzuciła naruszenie: - art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez błędne zastosowanie i nie umożliwienie stronom wypowiedzenia się co do całości materiału dowodowego zebranego w sprawie co doprowadziło do pominięcia rzeczowych uwag skarżącej, a w konsekwencji spowodowało do ustalenia nielogicznego przebiegu projektowanej drogi; - art. 7, 77 i 81 Kpa poprzez wadliwe przeprowadzenie postępowania dowodowego, które to braki doprowadziły do wadliwego ustalenia stanu faktycznego, a w konsekwencji do nielogicznego przebiegu projektowanej drogi; - art. 11 d ust. 5 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych polegające na niezawiadomieniu o toczącym się postępowaniu wszystkich właścicieli nieruchomości; - art. 11 ust. 1 specustawy polegające na błędnym ustaleniu organu właściwego do wydania decyzji poprzez uznanie, iż przebiegająca przez działki skarżącej projektowana droga jest drogą wojewódzką podczas gdy droga ma statusu drogi powiatowej, co prowadzi do wniosku, że właściwym organem do wydania decyzji był Starosta [...]; - art. 17 ust. 1 specustawy polegające na błędnym zastosowaniu tego przepisu i nadaniu rygory natychmiastowej wykonalności w sytuacji gdy przemawiają za tym żadne względy społeczne i gospodarcze; - art. 44 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych poprzez doprowadzenie do nieracjonalnego wydawania środków publicznych i faktycznego działania naruszającego dyscyplinę finansów publicznych. Wskazując na powyższe wniosła o uchylenie decyzji Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] października 2014 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2014 r. Organ w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z przepisem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w postępowaniu sądowym nie mogą być brane pod uwagę argumenty natury słusznościowej czy celowościowej. Badana jest wyłącznie legalność aktu administracyjnego, czyli prawidłowość zastosowania przepisów prawa do zaistniałego stanu faktycznego, trafność ich wykładni oraz prawidłowość przyjętej procedury. Ponadto, stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., Sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że Sąd bierze z urzędu pod uwagę wszelkie naruszenia prawa proceduralnego i materialnego niezależnie od treści podnoszonych w skardze zarzutów, jednakże w zakresie oceny legalności nie może wykraczać poza sprawę, która była lub winna być przedmiotem postępowania przed organami administracji publicznej i której dotyczy zaskarżone rozstrzygnięcie. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Dokonując tak rozumianej kontroli zakwestionowanego rozstrzygnięcia, Sąd stwierdził, że zarówno zaskarżona decyzją jak i decyzja ją poprzedzająca nie zostały wydane z naruszeniem prawa. Przypomnieć należy, że w niniejszej sprawie zaskarżona została decyzja Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] października 2014 r. uchylająca w części, a w pozostałej części utrzymująca w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2014 r., mocą której organ ten zezwolił na realizację inwestycji drogowej pn.: "Budowa odcinka drogi wojewódzkiej nr [...] od węzła autostrady [...] do skrzyżowania z droga gminną nr [...]. Modernizacja drogi wojewódzkiej nr [...] [...] – [...] Etap I", na działkach wymienionych w decyzji, przy jednoczesnym zatwierdzeniu podziału nieruchomości, zatwierdzeniu projektu budowlanego, z uwzględnieniem wykonania wskazanych w decyzji prac na terenie niezbędnym dla realizacji obiektów budowlanych, z nałożeniem obowiązku dokonania przebudowy istniejącej sieci uzbrojenia terenu, z określeniem ograniczeń w korzystaniu ze wskazanych powyżej nieruchomości, z nadaniem decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Na wstępie należy wskazać, że Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego, iż decyzja organu I instancji została wydana po prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym. Tryb postępowania przy realizacji inwestycji drogowych wskazany jest w ustawie z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 687 ze zm.). Zgodnie z art. 11 a ust. 1 specustawy drogowej, z wnioskiem o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację przedmiotowej inwestycji wystąpił do Wojewody [...] w dniu [...] grudnia 2013 r. Zarząd Województwa [...]. Przed złożeniem wniosku inwestor, zgodnie z art. 11 b ust. 1 spec ustawy drogowej, uzyskał właściwe opinie. Zgodnie z art. 11 d ust. 1 pkt 1 specustawy drogowej, do wniosku załączono mapę w skali 1:500, na której przedstawiono proponowany przebieg drogi, z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych oraz istniejące uzbrojenie terenu. Ponadto dołączono analizę powiązania projektowanej drogi z innymi drogami publicznymi, mapy zawierające projekty podziałów nieruchomości oraz określono zmiany w dotychczasowej infrastrukturze zagospodarowania terenu. Zgodnie z art. 11 d ust. 1 pkt 5 specustawy drogowej, do wniosku o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej inwestor dołączył projekt budowlany wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami oraz dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi. Projekt został wykonany i sprawdzony przez osoby spełniające warunki, o których mowa w art. 12 ust. 7 ustawy Prawo budowlane. Zgodnie z art. 20 ust. 4 tej ustawy, do projektu dołączono oświadczenia projektantów i sprawdzających o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Projekt budowlany jest także zgodny z decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach oraz z rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Zgodnie z art. 11 d ust. 1 pkt 8 spec ustawy drogowej, inwestor załączył do wniosku także wskazane w nim opinie. Zgodnie z art. 11 d ust. 1 pkt 9 specustawy drogowej, do wniosku inwestor dołączył również wymagane przepisami odrębnymi decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach i decyzję udzielającą pozwolenia wodnoprawnego. Analizując złożony przez inwestora wniosek z dnia 31 grudnia 2013 r., Minister uznał, że wniosek ten zawiera elementy wskazane w art. 11 b oraz art. 11 d ust. 1 specustawy drogowej. Sąd podzielił także zdanie Ministra, że Wojewoda [...] prawidłowo poinformował strony o wszczętym postępowaniu, podał jego podstawę prawną, pouczył o prawie do składania wniosków, uwag i zastrzeżeń. W toku postępowania przed Wojewodą [...] strony postępowania wniosły zastrzeżenia i wnioski, które organ pierwszej instancji przesłał inwestorowi w celu zajęcia stanowiska, a ten ustosunkował się do zagadnień poruszonych przez strony postępowania. Uznając, że zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala na wydanie rozstrzygnięcia, Wojewoda [...] wydał w dniu [...] marca 2014 r. decyzję Nr [...] o zezwoleniu na realizację przedmiotowej inwestycji drogowej. Nadając przedmiotowej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Zgodnie z art. 11 f ust. 3 specustawy drogowej, Wojewoda [...] doręczył ww. decyzję wnioskodawcy oraz zawiadomił o jej wydaniu pozostałe strony w drodze obwieszczeń w urzędzie wojewódzkim oraz w urzędzie gminy właściwej ze względu na przebieg drogi, na stronie internetowej tej gminy, a także w prasie lokalnej. Dotychczasowych właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości objętych decyzją Wojewody [...] organ pierwszej instancji poinformował o wydaniu decyzji w drodze zawiadomień wysłanych na adresy wskazane w katastrze nieruchomości. W zawiadomieniach oraz w obwieszczeniu zamieszczono, zgodnie z art. 11f ust. 4 specustawy drogowej, informację o miejscu, w którym strony mogą zapoznać się z treścią decyzji. Kontrolowana decyzja czyni zadość wymogom przedstawionym w art. 11 f ust. 1 specustawy drogowej, zawiera bowiem wszystkie niezbędne elementy określone w tym przepisie. Ponadto na mocy przedmiotowej decyzji, zatwierdzono projekt budowlany. W decyzji określono także nieruchomości, które stają się z mocy prawa własnością Województwa [...], nałożono na inwestora obowiązek przebudowy dróg innej kategorii, jak również określono warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska, ochrony zabytków i dóbr kultury współczesnej, a także określono wymagania dotyczące ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich. Decyzja Wojewody [...] określiła również termin wydania nieruchomości, opróżnienia lokali oraz innych pomieszczeń, o którym mowa w art. 16 ust. 2 specustawy drogowej. Zdaniem Sądu organ prawidłowo uznał, że wydana decyzja - mimo, że zawiera wskazane powyżej elementy ustawowe - wymagała dokonania korekty merytoryczno - reformacyjnej. W tym zakresie należy wskazać, że organ odwoławczy zasadnie dostrzegł, iż zgodnie z wnioskiem inwestora działka nr [...], obręb [...]-[...], stanowiąca istniejący pas drogowy drogi gminnej nr [...] została przeznaczona pod przedmiotową inwestycję drogową jedynie w części bez wydzielenia jej części w drodze podziału nieruchomości. W przypadku tej nieruchomości dokonanie jej podziału zgodnie z wyznaczonymi liniami rozgraniczającymi teren inwestycji konieczne jest z uwagi na skutki, jakie wynikają art. 12 ust. 4 oraz z art. 20 ust. 1 specustawy drogowej. Właściwa jednostka samorządu terytorialnego, jaką jest Województwo [...], może stać się z mocy prawa właścicielem jedynie tej - wyznaczonej - części nieruchomości, która znajduje się w liniach rozgraniczających teren inwestycji. To samo dotyczy jednostki organizacyjnej, jaką jest Zarząd Dróg Wojewódzkich w [...], który może otrzymać z mocy prawa, z dniem w którym decyzja o zezwoleniu na realizację ww. inwestycji stanie się ostateczna, w trwały zarząd jedynie tę część nieruchomości, która znajduje się w liniach rozgraniczających teren inwestycji. Brak zatwierdzenia podziału ww. nieruchomości uznać należy za niedopuszczalny na gruncie uregulowań specustawy drogowej. Wobec powyższego zachodziła konieczność prawidłowego określenia linii rozgraniczającej teren inwestycji na przedmiotowej działce, a w konsekwencji dokonania jej podziału zgodnie z linią rozgraniczającą teren inwestycji, stosownie do treści art. 12 ust. 2 specustawy drogowej, co organ słusznie dostrzegł. Dalej badając przedmiotową sprawę Minister zasadnie dostrzegł, iż działka nr [...], opisana na rysunku nr [...] mapy przedstawiającej proponowany przebieg drogi z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych oraz istniejące uzbrojenie terenu, stanowi teren wody płynącej (rzeka [...]). Zgodnie zaś z art. 20a ust. 1 spec ustawy drogowej, właściwy zarządca drogi jest uprawniony do nieodpłatnego zajęcia na czas realizacji inwestycji terenu wód płynących, gdy inwestycja drogowa wymaga przejścia przez ten teren. W konsekwencji zachodziła konieczność objęcia działki nr [...] z obrębu [...] – [...], na której znajduje się rzeka [...] - w zakresie niezbędnym do wykonania na ich terenie określonych prac - liniami wskazującymi teren, co do którego zarządca drogi będzie uprawniony do nieodpłatnego zajęcia w oparciu o art. 20a ust. 1 spec ustawy drogowej. Zatem Minister, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa, w punkcie I sentencji niniejszej decyzji uchylił zaskarżoną decyzję w zakresie, w jakim określała ona linie rozgraniczające teren przedmiotowej inwestycji na mapie przedstawiającej proponowany przebieg drogi w skali 1:500, stanowiącej załącznik nr 1A i 1H (z jednoczesnym utrzymaniem w mocy określenia linii rozgraniczających na pozostałych załącznikach tj. 1B, 1C, 1D, 1E, 1F, 1G i 11) i orzekł poprzez określenie linii rozgraniczających teren przedmiotowej inwestycji - oznaczonych linią przerywaną koloru fioletowego - na mapie w skali 1:500, przedstawiającej proponowany przebieg drogi, z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych, oraz istniejące uzbrojenie terenu stanowiącej załączniki nr 1.1 i 1.2 do niniejszej decyzji, oraz poprzez ustalenie w sentencji decyzji Wojewody [...], w miejsce uchylenia, nowego zapisu stanowiącego o tym, iż linie rozgraniczające teren inwestycji, określające powierzchnię terenu niezbędnego dla realizacji planowanej inwestycji zostały uwidocznione na mapie przedstawiającej proponowany przebieg drogi, z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych oraz istniejące uzbrojenie terenu w skali 1:500, stanowiącej integralną część decyzji o zezwoleniu na realizację przedmiotowej inwestycji drogowej. W pkt II decyzji, Minister uchylił zapis stanowiący pkt 255 tabeli określającej działki ulegające podziałowi w jednostce ewidencyjnej [...] - obszar wiejski, obręb [...] – [...] znajdujący się w sentencji decyzji Wojewody [...] na stronie 25, w pkt I i orzekł, w miejsce uchylenia, poprzez ustalenie zapisu pozycji uwzględniającej zatwierdzenie podziału nieruchomości nr [...] z obrębu [...] – [...] z jednoczesnym zatwierdzeniem mapy z projektem podziału tej nieruchomości. Ponadto, w związku z zatwierdzeniem przez Ministra podziału przedmiotowej nieruchomości, zaszła konieczność dokonania zamiany w decyzji Wojewody [...] w zakresie, w jakim określała ona działki, na których będzie realizowana przedmiotowa inwestycja. Powyższemu Minister dał wyraz w pkt. III - IV niniejszej decyzji, dokonując odpowiednich zmian w decyzji Wojewody [...]. Dalej Minister uznał za niewystarczające zapisy zaskarżonej decyzji Wojewody [...], dotyczące wskazania nieruchomości, które mają stać się własnością Województwa [...], a które o jednym z ważniejszych skutków prawnych decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej orzekają w sposób niejednoznaczny, dorozumiany. Takie zapisy sprawiają, iż z lektury treści decyzji nie można uzyskać informacji, które z wymienionych w niej działek, objętych liniami rozgraniczającymi teren inwestycji, stają się z dniem, w którym decyzja ta stanie się ostateczna, własnością Województwa [...]. W związku z powyższym, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa, w punkcie V niniejszej decyzji, Minister uchylił w sentencji zaskarżonej decyzji Wojewody [...] nieprecyzyjny zapis dotyczący oznaczenia nieruchomości, które staną się własnością Województwa [...] z dniem, w którym decyzja ta stanie się ostateczna, orzekając w tym zakresie poprzez umieszczenie w miejscu uchylonego zapisu, zapisu czyniącego zadość obowiązkowi określonemu przez ustawodawcę w art. 11 f ust. 1 pkt 6 specustawy drogowej. W pkt VI niniejszej decyzji Minister uchylił nieprecyzyjny zapis wskazujący, iż przedmiotowa inwestycja drogowa wymaga przejścia przez tereny wód płynących i działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa w miejsce uchylenia orzekł, iż inwestycja wymaga przejścia przez tereny wód płynących, które obejmują działkę nr [...] z obrębu [...]-[...], a zarządca drogi będzie uprawniony do ich nieodpłatnego zajęcia w oparciu o art. 20a specustawy drogowej. Ponadto wskazać należy, iż w piśmie z dnia 30 lipca 2014 r., inwestor poinformował Ministra, iż w wyniku oczywistej omyłki pisarskiej, prace związane z przebudową rowów melioracyjnych zostały wskazane w zaskarżonej decyzji Wojewody [...] w punkcie wskazującym prace wykonywane na nieruchomościach przeznaczonych do ograniczenia w korzystaniu, zamiast zostać wskazane jako prace wykonywane w liniach rozgraniczających teren przedmiotowej inwestycji, co potwierdza mapa przedstawiająca proponowany przebieg drogi, z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych, oraz istniejące uzbrojenie terenu oraz projekt budowlany. W związku z powyższym w pkt VII i VIII decyzji, Minister uchylił zapis wskazujący, iż prace związane z przebudową rowów melioracyjnych przewidziane zostały na nieruchomościach przeznaczonych do ograniczenia w korzystaniu i orzekł w miejsce uchylenia poprzez ustalenie w miejsce uchylenia zapisów wskazujących, iż ww. prace przeprowadzone zostaną w ramach prac wykonanych w liniach rozgraniczających teren przedmiotowej inwestycji drogowej. Minister w pkt IX niniejszej decyzji uchylił ponadto punkt 6 zaskarżonej decyzji dotyczący wymagań uzasadnionych interesów osób trzecich orzekając w tym zakresie w sentencji decyzji o ustaleniu, w miejscu uchylenia nowej treści tego punktu. Stwierdził, że uwzględnienie uzasadnionych interesów osób trzecich nie ogranicza się jedynie do czasu, w którym będą miały miejsce roboty budowlane związane z realizacją inwestycji, jak stanowił uchylony punkt 6 zaskarżonej decyzji, lecz rozciąga się również na okres po zakończeniu realizacji danego przedsięwzięcia. Podkreślił, iż z treści art. 11 f ust. 1 pkt 4 specustawy drogowej można wywieść, że ustawodawca odnosi się do ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich w sposób ogólny, nie precyzując, przez jaki okres rzeczone uzasadnione interesy osób trzecich mają być chronione, co oznacza, iż chodzi o zapewnienie tej ochrony zarówno w trakcie realizacji przedsięwzięcia, jak również po jego zakończeniu. Co za tym idzie, decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej nie może samodzielnie takiego okresu kreować i ustanawiać, jak ma to miejsce w decyzji Wojewody [...]. Zdaniem Sądu prawidłowo Minister uznał, że w pozostałej części zaskarżonej decyzji, czyni ona zadość innym wymogom specustawy drogowej oraz, że brak było podstaw do zakwestionowania decyzji poza częścią uchyloną i ustaloną w punktach I-IX sentencji zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów skargi należy wskazać, że zarzut naruszenia art. 10 kpa z uwagi na dopuszczenie skarżącej do udziału w postępowaniu dopiero tuż przed wydaniem decyzji Wojewody [...] i brak umożliwienia stronom wypowiedzenia się co do całości materiału dowodowego zebranego w sprawie jest nieuzasadniony. W niniejszej sprawie uznać należy, że skarżąca miała świadomość toczącego się postępowania. O powyższym świadczy fakt, iż w dniu 11 lutego 2014 r. złożyła pismo, w którym poinformowała organ I instancji o tym, że jest spadkobierczynią po zmarłych M. B. i R. B., oraz w którym to piśmie nie wyraziła zgody na wywłaszczenie części działek nr [...] i [...], a także wskazała, iż po drugiej stronie ulicy [...]jest duży obszar nieużytków, na którym może zostać przeprowadzona niniejsza inwestycja. Ponadto Wojewoda [...] wysłał do skarżącej zawiadomienie, o wszczęciu postępowania, w którym poinformował o miejscu, gdzie strony lub ich pełnomocnicy mogą zapoznać się z dokumentacją dotyczącą inwestycji oraz o możliwości składania uwag i wniosków. Zawiadomienie to zostało odebrane osobiście przez skarżącą w dniu 24 lutego 2014 r. Z uwagi na powyższe strona powinna wykazać związek przyczynowy pomiędzy brakiem zawiadomienia jej o prawie do złożenia oświadczenia końcowego a wynikiem sprawy. W sytuacji postawienia organom administracji publicznej zarzutu dotyczącego braku zawiadomienia strony przed wydaniem decyzji o zebraniu materiału dowodowego i możliwości składania wniosków dowodowych, koniecznym jest ustalenie, jakiej konkretnie czynności procesowej nie mogła strona dokonać, jakiego dowodu w sprawie nie mogła przedstawić i jaki wpływ na wynik sprawy mogło mieć tak stwierdzone uchybienie. Jak wynika z analizy akt sprawy skarżąca złożyła w ustawowym terminie odwołanie od decyzji. Jednocześnie skarżąca nie wskazała, jakich konkretnych czynności procesowych nie mogła dokonać z uwagi na brak zawiadomienia o zebraniu materiału dowodowego i możliwości wnoszenia uwag. Odnosząc się do kwestii, iż w przedmiotowym postępowaniu nie brali udziału wszyscy współwłaściciele nieruchomości gruntowych oznaczonych numerami [...], [...], [...] z obrębu [...]-[...] wyjaśnić należy, iż ten zarzut stanowi przesłankę wznowienia postępowania w oparciu o art. 145 § 1 pkt 4 kpa (brak udziału strony w postępowaniu), przy czym na ww. przesłankę może powoływać się wyłącznie strona, która bez swojej winy nie brała udziału w tym postępowaniu. Ewentualnie zarzut ten można również odczytywać jako nieprawidłowe zawiadomienie stron o wszczęciu postępowania, czyli naruszenie art. 10 kpa, którego to jednak zarzutu nie można podnosić "w imieniu" innych stron postępowania, skoro nie działa się w sprawie jako ich pełnomocnik. W postępowaniu administracyjnym uprawnieniami procesowymi rozporządza sama strona tego postępowania. Z ww. względów nie jest również zasadny zarzut naruszenia art. 11 d ust. 5 specustawy (niezawiadomienie wszystkich współwłaścicieli nieruchomości o toczącym się postępowaniu). Nie można także zgodzić się z twierdzeniem skarżącej, iż zostały naruszone art. 7, 77 i 81 Kpa poprzez wadliwe przeprowadzenie postępowania dowodowego, które to braki doprowadziły do wadliwego ustalenia stanu faktycznego. Argumenty przeciw ww. zarzutom zostały omówione wyżej w trakcie omawiania prawidłowości prowadzenia postępowania administracyjnego. W ocenie Sądu, w toku niniejszego postępowania został zebrany wystarczający materiał dowodowy pozwalający na wydanie zaskarżonego rozstrzygnięcia, dlatego też nie było podstaw do poszukiwania dodatkowej dokumentacji przedstawiającej możliwość wyboru innego przeprowadzenia przedmiotowej inwestycji drogowej nieuwzględniającej nieruchomości stanowiącej własność skarżącej. Odnośnie zarzutu naruszenia art. 17 ust. 1 specustawy drogowej wskazać należy, iż Wojewoda [...] prawidłowo nadał decyzji Wojewody [...] rygor natychmiastowej wykonalności z uwagi na umotywowany wniosek inwestora w tym zakresie, a sam brak uzasadnienia należy uznać za naruszenie art. 107 § 3 kpa, które jednakże nie miało wpływu na wynik sprawy. Wskazać jedynie dodatkowo należy, iż jeżeli zaskarżona decyzja uzyskała rygor natychmiastowej wykonalności z uwagi na szczególny charakter i ważny interes społeczny i gospodarczy, dotyczy ona, procesu inwestycyjnego budowy drogi wojewódzkiej to jej wstrzymanie byłoby istotnym zaburzeniem tegoż procesu i jednocześnie naruszałoby w sposób rażący społeczny interes, który stał się podstawą wydania orzeczenia. Kolizja interesu indywidualnego z interesem społecznym, w tego rodzaju sprawie, nie może przesądzać o pozytywnym rozstrzygnięciu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Odnosząc się do naruszenia art. 11 a ust. 1 specustawy drogowej wskazać należy, iż właściwość orzecznicza starosty ustalona została do wydawania w pierwszej instancji zezwolenia na realizację inwestycji dróg gminnych oraz powiatowych natomiast właściwość orzecznicza wojewody - do wydawania w pierwszej instancji zezwolenia na realizację inwestycji w zakresie dróg wojewódzki oraz krajowych. W związku z powyższym, biorąc pod uwagę fakt, iż niniejsze przedsięwzięcie dotyczy budowy drogi wojewódzkiej, wskazać należy, iż właściwym organem w przedmiotowej sprawie jest Wojewoda [...]. W związku z powyższym zarzut ten nie jest zasadny. Jeśli zaś chodzi o zarzut naruszenia art 44 ustawy o finansach publicznych, to wskazać należy, iż wybiega on poza zakres badania organów prowadzących niniejsze postępowanie. W przedmiotowym postępowaniu Minister badał jedynie zgodność z prawem decyzji Wojewody [...] i postępowania przeprowadzonego przez organ pierwszej instancji, nie zaś zagadnienia dotyczące gospodarności i rzetelności inwestora, jak również podmiotów uczestniczących w wydaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej oraz ewentualnych negatywnych następstw dla podmiotów objętych tą decyzją. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał zaskarżoną decyzję za zgodną z prawem i na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.