VII SA/Wa 3024/12

PostanowienieWSA w Warszawie2016-08-02

Skład orzekający: Ewa Kowalska - Hupko

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy adwokatowi wyznaczonemu z urzędu do reprezentowania strony w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, który został ustanowiony po zakończeniu postępowania przed sądem pierwszej instancji, przysługuje wynagrodzenie w wysokości 100% stawki minimalnej określonej w przepisach dotyczących opłat za czynności adwokackie, powiększone o podatek VAT?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że adwokatowi wyznaczonemu z urzędu, który sporządził i wniósł skargę kasacyjną, a następnie brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, przysługuje wynagrodzenie w wysokości 100% stawki minimalnej określonej w przepisach, powiększone o podatek VAT. Podstawą prawną jest art. 250 PPSA oraz rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., które w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a przewiduje takie wynagrodzenie, gdy adwokat ustanowiony po zakończeniu postępowania przed sądem pierwszej instancji reprezentuje stronę w drugiej instancji.
Stan faktyczny
Sąd rozpoznał wniosek adwokata A.K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi P.F. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wcześniej WSA w Warszawie oddalił skargę P.F., a NSA oddalił skargę kasacyjną P.F. od wyroku WSA. Adwokat A.K. został wyznaczony do reprezentowania P.F. po zakończeniu postępowania przed sądem pierwszej instancji i złożył skargę kasacyjną.
Rozstrzygnięcie
Przyznano ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adw. A.K. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 zł, w tym podatek od towarów i usług w kwocie 55,20 zł.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. A. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi P.F. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2012 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adw. A.K. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy), w tym podatek od towarów i usług w kwocie 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy). Wyrokiem z dnia 3 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę P. F. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2012 r. Postanowieniem z dnia 19 grudnia 2013 r. przyznano P. F. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie pełnomocnikiem skarżącego wyznaczyła adw. A. K.. W dniu 3 lutego 2014 r. adw. A. K. złożył w imieniu P. F. skargę kasacyjną od wyroku z dnia 3 grudnia 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 18 listopada 2015 r. oddalił skargę kasacyjną. W trakcie rozprawy poprzedzającej wydanie wyroku adw. A. K. złożył wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu. W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W przypadku adwokatów regulacje powyższe znajdują się w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 461). Jego stosowanie w niniejszej sprawie związane jest z brzmieniem § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801), który do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia nakazuje stosowanie przepisów dotychczasowych do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji wynosi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Jak wynika z akt sprawy, adw. A. K. złożył w imieniu P. F. skargę kasacyjną od wyroku z dnia 3 grudnia 2013 r., brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, która odbyła się w dniu 18 listopada 2015 r. Zauważyć też trzeba, że adw. A. K. został ustanowiony pełnomocnikiem skarżącego po zakończeniu postępowania przed sądem pierwszej instancji. Zasadne jest zatem w takiej sytuacji przyznanie wynagrodzenia w wysokości 100 % stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia (która wynosi 240 zł). Na mocy § 2 ust. 3 rozporządzenia ustalona opłata ulega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji, na podstawie powołanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło