VII SA/Wa 304/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska (spr), , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Asesor WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Protokolant Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 października 2008 r. sprawy ze skargi P. sp. z o.o. w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2006 r. znak [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę skargę oddala. Prezydent W. decyzją z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...], działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36a i art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej k.p.a., po rozpatrzeniu wniosku inwestora P. [...] Sp. z o.o., zmienił ostateczną decyzję tego organu z dnia [...] lutego 2001 r. nr [...] - zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę budynku apartamentowego, zlokalizowanego na działce nr ewid. [...], obręb [...] przy ul. [...] róg ul. [...] w W. - w zakresie projektu budowlanego w ten sposób, że zatwierdził projekt budowlany budynku apartamentowego z usługami przy ul. [...] róg ul. [...] w W., usytuowanego na terenie działki nr ewid. [...] z obrębu [...], oznaczonej w projekcie zagospodarowania terenu literami A-B-C-D-E-F-G-H-I-J-K-L-Ł-M-N-O-A, kategoria obiektu XIII. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego został złożony przez P. [...] Sp. z o.o., która z dniem 18 maja 2006 r. zmieniła nazwę na P. [...]. W ocenie organu, załączony do wniosku projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami decyzji Burmistrza Gminy W. z dnia [...] listopada 2000 r. nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, został wykonany i sprawdzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane, jest on kompletny, posiada informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia oraz wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia, a inwestor złożył oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Organ pierwszej instancji stwierdził, iż w toku postępowania mieszkańcy budynku przy ul. [...] w W. wnieśli uwagi i zastrzeżenia do projektowanej inwestycji, dotyczące m. in. braku ekspertyzy stanu przedmiotowego budynku i ewentualnych zagrożeń, całkowitego bądź częściowego zacienienia mieszkań od strony zachodniej, zmniejszenia dopływu światła do mieszkań i braku dostępu światła słonecznego oraz pogorszenia warunków mieszkalnych, użytkowych i zdrowotnych. Po rozpatrzeniu powyższych uwag i zastrzeżeń organ ocenił, że projekt zamienny budynku mieści się w obrysie zabudowy zatwierdzonej w 2001 r., jest zgodny z przepisami ustawy Prawo budowlane oraz rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w tym także spełnia warunki oświetlenia i nasłonecznienia pomieszczeń. Ponadto organ wskazał, iż inwestor sporządził ekspertyzę techniczną budynku mieszkalnego przy ul. [...] w W. Od powyższej decyzji złożyła odwołanie spółka P. Sp. z o.o. z siedzibą w G. (następca prawny K. [...] Sp. z o.o.), zarzucając m. in. naruszenie art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2, art. 34 ust. 1 i art. 35 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane oraz przepisów z zakresu bezpieczeństwa przeciwpożarowego w zakresie wymagań dotyczących drogi pożarowej do obiektu budowlanego. Podniesiono, iż pozwolenie na budowę zostało udzielone podmiotowi, który nie posiada prawa do dysponowania na cele budowlane całością nieruchomości objętej zamierzeniem inwestycyjnym, gdyż inwestor nie dysponuje takim prawem wobec działki nr ewid. [...], będącej w użytkowaniu wieczystym odwołującego się. Zarzucono zatwierdzenie projektu budowlanego, niespełniającego ustaleń decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] listopada 2000 r., m. in. ze względu na przekroczenie dopuszczalnej kubatury projektowanej inwestycji, a także zwrócono uwagę na brak decyzji o warunkach zabudowy dotyczącej drogi pożarowej oraz sieci wodociągowej, kanalizacji ogólnospławnej, sieci cieplnej, sieci elektroenergetycznej, sieci oświetleniowej, kanalizacji teletechnicznej oraz dróg, parkingów i chodników. Zarzucono również naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 77 § 1 k.p.a. przez nienależyte zebranie i niewyczerpujące rozpatrzenie materiału dowodowego. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] października 2006 r. znak [...], wydaną w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania P. Sp. z o.o. z siedzibą w G., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy uznał zarzuty zawarte w odwołaniu za bezzasadne. Wskazał, że w postępowaniu przed organem pierwszej instancji brały udział wszystkie strony, a zastrzeżenia i uwagi zgłoszone przez mieszkańców budynku przy ul. [...] w W. zostały rozpatrzone i szczegółowo wyjaśnione. W ocenie Wojewody [...], decyzja zatwierdzająca projekt budowlany zamienny i udzielająca pozwolenia na budowę jest zgodna z warunkami decyzji Burmistrza Gminy W. z dnia [...] listopada 2000 r. nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Ponadto, inwestor przedstawił oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowanie nieruchomością na cele budowlane, a dokumentacja spełnia również wymagania określone w art. 34 ust 1-3 oraz art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Zdaniem organu drugiej instancji, projekt budowlany jest kompletny i został wykonany przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane, zawiera także informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia oraz wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia. Odnosząc się szczegółowo wobec zarzutów podniesionych w odwołaniu organ odwoławczy stwierdził, że decyzja o pozwoleniu na budowę nie obejmuje działki nr ewid. [...] sąsiadującej z planowaną inwestycją, gdyż na jej terenie nie zaplanowano żadnego elementu niezbędnego dla budowy i funkcjonowania budynku. Wskazał, iż zgodnie z umową z dnia 17 listopada 2004 r. zawartą pomiędzy K. Sp. z o.o. a A. Sp. z o.o. inwestor został uprawniony do wykorzystania części nieruchomości odwołującego się na potrzeby tymczasowego przejazdu pożarowego, a zatem w dacie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę posiadał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Ponadto organ zauważył, że inwestor przedłożył alternatywne rozwiązania projektowe w zakresie drogi pożarowej, co zostało potwierdzone dokonaniem zgłoszenia – nie zachodziła bowiem potrzeba przedłożenia decyzji o warunkach zabudowy dla drogi pożarowej, zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 5 i art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego. Wskazał także, iż dla projektowanej inwestycji nie zaplanowano sieci, a jedynie przyłącza: wody, kanalizacji, sieci cieplnej, kanalizacji teletechnicznej i przyłącza energetyczne, przy czym budowa przyłączy podlega zgłoszeniu, stosownie do art. 29 ust. 1 pkt 20 oraz art. 30 ust. 1 Prawa budowlanego. Organ wyjaśnił również, że łączna kubatura budynku dla części A i części B jest mniejsza, niż określona w decyzji o warunkach zabudowy, jak wynika z zapisu w projekcie budowlanym. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła spółka P. Sp. z o.o. w W. (następca prawny P. Sp. z o.o. w G.), ponawiając zarzuty zawarte w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji m. in. w zakresie: - braku prawa inwestora do dysponowania na cele budowlane całością nieruchomości, - braku decyzji o warunkach zabudowy dotyczącej sieci wodociągowej, kanalizacji ogólnospławnej, sieci cieplnej, sieci elektroenergetycznej, sieci oświetleniowej, kanalizacji teletechnicznej oraz dróg, parkingów i chodników, - niezapewnienia obiektowi budowlanemu drogi pożarowej, - niespełnienia wymagań decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, - naruszenia przepisów postępowania administracyjnego przez nienależyte zgromadzenie i niewyczerpujące rozpatrzenie materiału dowodowego oraz brak czynnego udziału strony w postępowaniu. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji, wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga jest niezasadna. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły wobec czego skarga podlega oddaleniu. Przedmiotem oceny Sądu była decyzja Wojewody [...] z dnia [...] października 2006r. w przedmiocie zatwierdzenia zamiennego projektu budowlanego budynku apartamentowego z usługami przy ulicy [...] róg [...] w W. W tym postępowaniu do obowiązków organu należała ocena, czy przedstawiony zamienny projekt budowlany inwestycji odpowiada wymaganiom określonym w art. 32 ust. 1 i ust. 4 oraz art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Z treści art. 32 ust. 1 i ust. 4 wynika, iż pozwolenie na budowę obiektu budowlanego może być wydane po uprzednim przeprowadzeniu postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, wymaganego przepisami o ochronie środowiska, a także uzyskaniu przez inwestora, wymaganych przepisami szczególnymi, pozwoleń, uzgodnień lub opinii innych organów, a także złożenia wniosku w tej sprawie w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, i wykazania prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Zgodnie z treścią art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, o której mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Kontrolując niniejsze postępowanie w przedmiocie pozwolenia na budowę Sąd stwierdził, iż organy architektoniczno – budowlane dokonały oceny zgodności przedstawionego projektu z ostateczną decyzją Burmistrza Gminy W. z dnia [...] listopada 2000r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Ponadto organ odwoławczy wskazał, że inwestor złożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane z dnia 4 kwietnia 2006r., projekt budowlany jest kompletny, sporządzony przez osobę uprawnioną, a przedstawiona dokumentacja spełnia wymagania określone w art. 34 ust. 1, 2, 3 oraz art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Wskazać należy, iż kontrola projektu dokonywana przez organ ma wyłącznie charakter formalny, nie zaś merytoryczny. Oceniając zebrany w sprawie materiał dowodowy Sąd stwierdził, że organy budowlane orzekające w sprawie, prawidłowo uznały, iż inwestor spełnił wymogi zawarte w przepisach z art. 32 ust. 4 i art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, a zatem organ nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Należy bowiem zauważyć, że artykuł 35 ust. 4 Prawa budowlanego jednoznacznie ustala, że właściwy organ nie może odmówić wydania pozwolenia na budowę, jeżeli inwestor spełnił nałożone na niego prawem budowlanym obowiązki. Omawiany przepis nie dopuszcza jakiejkolwiek uznaniowości w sprawie wydania pozwolenia na budowę, jak też możliwości wprowadzenia dalszych warunków, od których zależałoby wydanie tego pozwolenia. Tym samym Sąd nie podzielił skargi wniesionej przez P. Sp. z o.o. w W. Odnosząc się do poszczególnych zarzutów wskazać należy, iż Sąd wbrew twierdzeniom strony skarżącej nie dostrzegł naruszenia art. 33 ust. 1 Prawa budowlanego. Jak wynika z zatwierdzonego projektu budowlanego dla inwestycji nie zaplanowano budowy sieci infrastrukturalnych, a jedynie przyłącza. Ocena co do możliwości technicznych takiego rozwiązania należy do inwestora i odpowiednich służb, które jak wynika z akt sprawy wypowiedziały się co do możliwości takiego rozwiązania w postaci odpowiednich uzgodnień. Bezzasadny zatem jest w tym zakresie zarzut naruszenia zarówno art. 33 jak i art. 34 ust. 4 pkt 1 Prawa budowlanego. Z akt sprawy nie wynika również, aby organ naruszył art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego. Inwestor złożył bowiem pod rygorem odpowiedzialności karnej oświadczenie o posiadanym prawie do gruntu, zaś co do działki [...] na której ma przebiegać droga pożarowa dodatkowo wykazał na swoje uprawnienia w tym zakresie wskazując na umowę zobowiązaniową z której prawo do gruntu wywodzi. Nie został naruszony również art. 35 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane w związku z § 11 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych. W aktach sprawy znajduje się bowiem zgoda [...] Komendanta Wojewódzkiej Straży Pożarnej z dnia [...] lipca 2006r. na przebieg drogi pożarowej na działce nr [...]. Sąd nie uwzględnił także zarzutu naruszenia art. 10 § 1 kpa. Stawiając w skardze skierowanej do sądu administracyjnego zarzut naruszenia art. 10 § 1 kpa, nie wykazano w żaden sposób, by strona została pozbawiona możliwości udowodnienia swoich twierdzeń czy możliwości złożenia wyjaśnień i by uchybienie przedstawionemu przepisowi mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Do strony stawiającej zarzut należy wykazanie związku przyczynowego między naruszeniem przepisów postępowania a wynikiem sprawy. W niniejszej sprawie strona skarżąca tego nie wykazała. W świetle przytoczonych faktów postępowanie toczące się przed organami orzekającymi w mniejszym postępowaniu zostało przeprowadzone prawidłowo. Zaskarżone orzeczenia wydano w oparciu o wszystkie okoliczności sprawy, zgodnie z dyspozycją art. 7 i 77 § 1 kpa. W tym stanie rzeczy, skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)