VII SA/Wa 305/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. T. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 kwietnia 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 2149/10 postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2011r., sygn. akt VII SA/Wa 2149/10 oddalił skargę Z. T. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) września 2010r., znak (...) w przedmiocie odmowy uchylenia bądź zmiany decyzji. Powyższy wyrok jest prawomocny od dnia 24 maja 2011 r. Pismem z dnia 8 lutego 2013 r. skarżący wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowego z uwagi na fakt, że nie był należycie reprezentowany przez adwokata wyznaczonego z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, który może być zastosowany wyłącznie z powodów ściśle określonych w ustawie. Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", w przypadkach przewidzianych w dziale VII tej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Instytucja wznowienia postępowania polega na ponownym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem w przypadkach zajścia ustawowych przyczyn wznowienia. Przesłanki uzasadniające wznowienie postępowania określone zostały w art. 271, art. 272 oraz art. 273 P.p.s.a. Jest to instytucja wyjątkowa, bowiem przysługuje od ściśle określonych orzeczeń i może być oparta na wąsko określonych podstawach, zwłaszcza, że zgodnie z zasadą legalności, konieczne jest zapewnienie stabilności orzeczeń sądowych (por. wyrok NSA z dnia 6 lipca 2005 r., sygn. akt FSK 2647/04 – Lex nr 173066). Stosownie do art. 277 p.p.s.a., skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten należy liczyć od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Natomiast, w sytuacjach określonych w art. 272 § 1 i § 3 p.p.s.a. skargę winno się wnieść w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego lub doręczenia stronie lub jej pełnomocnikowi rozstrzygnięcia organu międzynarodowego. Od strony formalnej skarga o wznowienie postępowania powinna odpowiadać wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 46 w zw. z art. 276 p.p.s.a.), a ponadto zawierać, stosownie do art. 279 p.p.s.a., oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, wskazywać podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia. Elementy te pozwalają na określenie zakresu i podstaw oraz dopuszczalności wznowienia postępowania. Z przywołanych regulacji wynika, że sąd w pierwszym etapie postępowania zainicjowanego skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, na posiedzeniu niejawnym, działając na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a., bada, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Brak jednego z tych elementów prowadzi do odrzucenia skargi. Dopiero spełnienie obu tych warunków zobowiązuje sąd do skierowania sprawy na rozprawę, celem jej merytorycznego rozpatrzenia w ramach drugiego etapu postępowania. Zatem wstępne badanie dopuszczalności skargi na posiedzeniu niejawnym o którym mowa w art. 280, nie jest badaniem zasadności skargi o wznowienie. Celem bowiem tego badania jest stwierdzenie, czy spełnione zostały warunki, które umożliwiają rozpatrzenie samej skargi o wznowienie postępowania - termin wniesienia skargi oraz wskazanie w niej ustawowej podstawy wznowienia. Podstawą tej oceny są w zasadzie twierdzenia zawarte w skardze (por. Andrzej Kabat, Komentarz do art. 280 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W ocenie Sądu, w rozpatrywanej sprawie z przedstawionych przez stronę okoliczności uzasadniających wznowienie postępowania wynika, że skarga ta została oparta na ustawowej podstawie wznowienia, jednakże skarżący nie zachował terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania. W postępowaniu sądowym prowadzonym pod sygnatura akt VII SA/Wa 2149/10 skarżący był reprezentowany przez wyznaczonego pełnomocnika z urzędu. Pełnomocnik ten nie stawił się na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku w dniu 21 kwietnia 2011 r. oraz nie wystąpił z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku i wyrok stał się prawomocny od dnia 24 maja 2011 r. Następnie skarżący osobiście wystąpił o udzielenie informacji o stanie jego sprawy. Pismem z dnia 3 sierpnia 2011 r., doręczonym w dniu 9 sierpnia 2011 r., skarżący został poinformowany o zakończeniu sprawy wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2011 r. oddalającym skargę oraz o jego prawomocności. Do skargi o wznowienie postępowania skarżący załączył orzeczenie Sądu Dyscyplinarnego Izby Adwokackiej w Warszawie z dnia (...) grudnia 2012 r. uznające adw. A. M.– wyznaczonego w sprawie sygn. akt VII SA/Wa 2149/10 pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego – za winnego dopuszczenia się przewinienia dyscyplinarnego z art. 80 ustawy Prawo o adwokaturze, w zw. z § 6, § 8, § 49, § 57 i § 63 Zbioru Zasad Etyki Adwokackiej i Godności Zawodu. Z uwagi na powyższe należy uznać, że skarżący nie był w sprawie należycie reprezentowany, a zatem termin trzymiesięczny do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, zgodnie z art. 277 p.p.s.a., liczony od dnia w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, tj. od dnia 9 sierpnia 2011 r. upłynął w dniu 9 listopada 2011r., a więc, przedmiotowa skarga została złożona po upływie ustawowego terminu. Z tych powodów, na podstawie art. 280 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, niniejszą skargę o wznowienie postępowania sądowego należało odrzucić.