VII SA/Wa 3051/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Sędziowie sędzia WSA Artur Kuś, sędzia WSA Andrzej Siwek, Protokolant sekr. sąd. Hubert Dobrowolski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 września 2019 r. sprawy ze skargi T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2018 r. znak [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne oddala skargę Prezydent [...] decyzją nr [...] z dnia [...] września 2019 r., na podstawie art. 99 ust. 1 pkt. 3 lit. b ustawy z dnia 5 stycznia 2011r. o kierujących pojazdami (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 978 z późn. zm.) skierował T. W. posiadającego uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kategorii: A i B - na badanie psychologiczne przeprowadzane w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] września 2018 r. nr [...], po rozpoznaniu odwołania T. W., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, art. 127 § 2 w zw. z art. 17 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2017r., poz. 1257) oraz art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2018 r., poz. 570) - zaskarżoną decyzję utrzymało w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji wskazał m. in., że Komendant Wojewódzki Policji w [...] wnioskiem z [...] października 2015 r. wystąpił do Starosty Powiatowego w [...] o skierowanie T. W. na badanie psychologiczne przeprowadzane w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem - wobec przekroczeniem 24 punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego. Starosta w [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2015 r. skierował T. W. na badania psychologiczne przeprowadzane w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem w związku z przekroczeniem 24 punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2018 r. stwierdziło nieważność decyzji Starosty [...] z [...] grudnia 2015 r. o skierowaniu T. W. na badania psychologiczne przeprowadzane w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem. W dniu [...] października 2017 r. do Prezydenta [...] (jako organu właściwego miejscowo) wpłynęły wnioski Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] uprzednio wniesione do Starosty [...], w tym o skierowanie T. W. na badania psychologiczne. Prezydent [...] pismem z [...] kwietnia 2018 r. zawiadomił skarżącego o wszczęciu postępowania w sprawie skierowania na badania psychologiczne w zakresie psychologii transportu w związku z przekroczeniem 24 punktów. Pismem z dnia [...] kwietnia 2018r. Prezydent [...] wystąpił do Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z zapytaniem o zasadność i aktualność wniosków Policji. Organ potwierdził zasadność skierowania skarżącego na badania psychologiczne, w związku z przekroczeniem 24 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Komendant Wojewódzki Policji w [...] wskazał, że T. W. przekroczył limit 24 karnych punktów nabytych w okresie od [...] lutego 2014 r. do [...] stycznia 2015 r., otrzymując w dniach: [...] lutego 2014 r. - 5 punktów tymczasowych, [...] sierpnia 2014r. - 10 punktów, [...] stycznia 2015 r. - 5 punktów, [...] stycznia 2015 r. - 5 punktów tymczasowych. Zatem w dniu [...] października 2015 r. (wystąpienia z wnioskiem) suma punktów karnych wynosiła 25. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], wskazało, że art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy z dnia 5 stycznia 2011r. o kierujących pojazdami (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 978 z późn. zm.) stanowi, że starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy na badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu, jeżeli przekroczył liczbę 24 punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego. Z powyższego wynika, że właściwy organ miał prawo złożyć do Prezydenta [...] wniosek o skierowanie T. W. badania psychologiczne w związku z przekroczeniem limitu 24 punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego. Wobec przekroczenia przez kierowcę liczby 24 punktów karnych organ wydał decyzję, której przedmiotem było skierowanie na badania psychologiczne. Istotne było wskazanie przez organ Policji na przekroczenie przez kierującego limitu 24 punktów. Z informacji Policji niewątpliwie wynikało, że skarżący przekroczył limit 24 punktów, otrzymując w dniach: [...] lutego 2014 r. - 5 punktów tymczasowych, [...] sierpnia 2014r. - 10 punktów, [...] stycznia 2015 r. - 5 punktów, [...] stycznia 2015 r. - 5 punktów tymczasowych. Ustawa nie wprowadza dowolności, a obliguje starostę (tu: Prezydenta [...]) do wydania decyzji. Skargę na powyższą decyzję wniósł T. W., zarzucając naruszenie przepisów mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: - art. 97 § 1 pkt. 4 k.p.a. przez brak zawieszenia postępowania w sytuacji, gdy toczy się postępowanie w sprawie przywrócenia terminu do złożenia sprzeciwu od wyroku karnego wydanego przez Sąd Rejonowy [...], sygn. akt [...] - może się okazać, że skarżący nie przekroczył 24 punktów karnych w jednym roku; - błędne ustalenie stanu faktycznego, polegające na przyjęciu, iż T. W. przekroczył limit 24 punktów karnych w przeciągu jednego roku; - art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 107 k.p.a. mających wpływ na treść rozstrzygnięcia, polegające na tym, że organ odwoławczy nie zebrał i nie rozpatrzył w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, poczynił błędne ustalenia (co najmniej przedwczesne), że strona przekroczyła w jednym roku limit 24 punktów karnych, analiza akt sprawy prowadzi do odmiennego wniosku. Naruszenie przepisów prawa materialnego, to jest. - art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, wobec braku przesłanek do jego zastosowania. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188) sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz.1302 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."). Skarga nie była zasadna i jako taka podlegała oddaleniu. Podstawę materialnoprawną decyzji stanowił przepis art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy z dnia 5 stycznia 2011r. o kierujących pojazdami (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 978 z późn. zm.), w myśl którego starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy na badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu, jeżeli przekroczył liczbę 24 punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego. Stosownie do treści art. 99 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy, starosta wydaje decyzję administracyjną, o której mowa na wniosek organu kontroli ruchu drogowego. Wskazane przepisy mają charakter związany, co oznacza, że w sytuacji wystąpienia okoliczności w nich podanych, starosta ma obowiązek orzec o skierowaniu kierowcy na badanie psychologiczne. W tej sprawie wniosek organu Policji, wskazywał że skarżący T. W. przekroczył limit 24 karnych punktów, uzyskując w datach: [...] lutego 2014 r. - 5 punktów tymczasowych, [...] sierpnia 2014r. - 10 punktów, [...] stycznia 2015 r. - 5 punktów, [...] stycznia 2015 r. - 5 punktów tymczasowych. Zatem w dniu [...] października 2015 r. (data wystąpienia Komendanta Policji z wnioskiem) suma punktów karnych nabytych w okresie od [...] lutego 2014 r. do [...] stycznia 2015 r., wynosiła 25. To zaś obligowało Prezydenta [...] do zastosowania art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy o kierujących pojazdami. Zważyć przy tym należy, iż w myśl art. 130 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm.), to Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, przypisując określonemu naruszeniu odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10. Tylko ten organ jest uprawniony do dokonywania wpisu przypisanych kierowcy punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, jak i do ich usuwania. Tym samym, kwestie związane ze sposobem naliczania punktów, ich ilością, nie podlegają badaniu przez starostę, a pozostawione są organowi prowadzącemu ewidencję, tj. komendantowi wojewódzkiemu Policji. Zgodnie z orzecznictwem sądowoadministracyjnym (wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 marca 2015 r. sygn. akt I OSK 1808/13; z dnia 4 kwietnia 2013 r. sygn. akt I OSK 127/13; z dnia 24 października 2012 r. sygn. akt I OSK 1203/11), wpis do ewidencji prowadzonej przez komendanta wojewódzkiego Policji stanowi czynność materialnoprawną, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a zatem przysługuje od niego prawo wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego (oraz prawo wniesienia skargi na bezczynność tego organu w usunięciu punktów karnych). Organ prowadzący postępowanie w przedmiocie skierowania na badanie psychologiczne nie jest uprawniony do korygowania wpisów dokonanych przez organ prowadzący ewidencję (Policję) i podejmuje rozstrzygnięcie w oparciu o dane z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, wskazane we wniosku Policji. Z tych też przyczyn, po otrzymaniu wniosku Komendanta Policji (wskazującego na otrzymanie przez skarżącego 25 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego), organ I instancji zobowiązany był do wszczęcia postępowania i wydania decyzji o skierowaniu skarżącego na badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu, nie mając żadnych podstaw prawny do tego, aby weryfikować liczbę punktów wskazaną przez organ kontroli ruchu drogowego, przypisaną danemu kierowcy. Podnoszone przez skarżącego argumenty dotyczące prawidłowości wpisów dokonanych w ewidencji kierowców, nie mogły odnieść zamierzonego skutku. Tym samym nieuzasadnione były zarzuty naruszenia przepisów postępowania w zakresie braku wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 24 kwietnia 2019 r. II SA/Gl 927/18 LEX nr 2664922). Nie było też podstaw do zawieszenia postępowania, dlatego że skarżący nie wykazał aby rzeczywiście toczyło się postępowanie karne w przedmiocie zasadności ukarania go za wykroczenie drogowe, a głównie dlatego, że takie postępowanie nie stanowiłoby zagadnienia wstępnego (podobnie w uchwale 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lipca 2019r., sygn. I OPS 3/18). Skierowanie skarżącego w takich okolicznościach faktycznych i prawnych na badanie psychologiczne należało uznać za w pełni uprawnione i prawidłowe. W tym kontekście Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Mając na uwadze powyższą argumentację, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji.