VII SA/Wa 308/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), , Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak, Protokolant ref. staż. Julia Murawska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi E. O. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenie postępowania administracyjnego w ramach nadzoru budowlanego skargę oddala Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2013r., Nr [...],[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. - ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania E. O. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] listopada 2012r., nr [...], umarzającej postępowanie administracyjne prowadzone w ramach nadzoru budowlanego w sprawie dotyczącej sposobu zamontowania balustrad przy balkonach i portfenetrach w budynku mieszkalnym, wielorodzinnym położonym przy ul. [...] w W. – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Postępowanie w niniejszej sprawie miało następujący przebieg. E. O., zwrócił się do nadzoru budowlanego o zbadanie, czy balustrady przy balkonach i portfenetrach w budynku mieszkalnym, wielorodzinnym położonym przy ul. [...] w W. zostały zamontowane zgodnie z wymogami wynikających z § 298 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego pismem z dnia 14 października 2011 r. poinformował wnioskodawcę o braku podstaw do prowadzenia postępowania administracyjnego w powyższej sprawie, wyjaśniając, że balustrady przy balkonach i portfenetrach ww. budynku zostały wykonane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego pismem z dnia [...] lipca 2012r., stwierdził zasadność skargi E. O., bowiem organ nadzoru budowlanego stopnia powiatowego zajmując stanowisko odnośnie ww. wniosku nie zachował odpowiedniej formy prawnej wymaganej przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego. Organ powiatowy postanowieniem z dnia [...] lipca 2012r., nr [...] odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie, zajmując jednocześnie merytoryczne stanowisko. Następnie organ drugiej instancji postanowieniem z dnia [...]października 2012r., nr [...] uchylił zaskarżone postanowienie z dnia [...] lipca 2012r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, wskazując, że merytoryczne rozpatrzenie sprawy może nastąpić jedynie w ramach wszczętego postępowania. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] decyzją z dnia [...] listopada 2012r., nr [...], działając na podstawie art. 104 i 105 § 1 k.p.a., umorzył postępowanie administracyjne prowadzone w ramach nadzoru budowlanego, uznając, że balustrady przy balkonach i portfenetrach budynku przy ul. [...] zostały wykonane zgodnie z art. 298 § 2 i art. 303 § 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Na skutek wniesionego przez E. O. odwołania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] stycznia 2013r., Nr [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy stwierdził, że decyzja organu pierwszej instancji odpowiada przepisom prawa. Wskazał, iż z załączonego przez wnioskodawcę materiału zdjęciowego wynika, że balustrada balkonu oddalona jest od podestu płyty balkonowej o ok. 8-10 cm. Powyższą okoliczność potwierdzają rysunki techniczne, z których wynika, że prześwit między szybą (czyli szklanym elementem balustrady) a obróbką blacharską podestu płyty balkonowej nie jest większy niż 12 cm. Oznacza to, że prześwit ten jest zgodny z § 298 ust. 2 ww. rozporządzania, zgodnie z którym maksymalny prześwit lub wymiar otworu pomiędzy elementami wypełnienia balustrady wynosi 0,12 m. Ponadto organ II instancji nie podzielił stanowiska E. O. jakoby przepisy § 298 ww. rozporządzenia nie dopuszczał jakichkolwiek prześwitów pomiędzy podestem balkonu a jego balustradą, ponieważ taki zakaz nie został sformułowany ani w ust. 1, ani w ust. 2 § 298 ww. rozporządzenia. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję wniósł E. O., dochodząc uchylenia zaskarżonej decyzji. Skarżący stwierdził, że budynek został dopuszczony do użytkowania z naruszeniem prawa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji odpowiadają przepisom prawa. W ocenie Sądu, organy prawidłowo ustaliły, że wbrew zarzutom skarżącego, przedmiotowa inwestycja w zakresie wymiarów wysokości i prześwitów lub otworów w wypełnieniu balustrad odpowiada regulacji zawartej w przepisie § 298 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r., w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Uzasadnienie ww. okoliczności Sąd w pełni aprobuje. W tych warunkach, zasadnie doszło do umorzenia postępowania, skoro organ nie miał podstaw do jakiejkolwiek interwencji z punktu widzenia nadzoru budowlanego. Skarżący, w skardze do tutejszego Sądu, nie kwestionował ustaleń organu - zawarł li tylko ogólne stwierdzenie, że budynek został dopuszczony do użytkowania z naruszeniem prawa. Ta okoliczność nie może być jednak przedmiotem sądowej weryfikacji, skoro niniejsze postępowanie administracyjne i zaskarżona decyzja nie dotyczyły decyzji w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie budynku. Kierując się powyższą argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji w trybie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. 2012r., poz. 270 ze zm.).