VII SA/Wa 3085/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Nawrot, , Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik (spr.), Sędzia WSA Wojciech Sawczuk, , Protokolant sekr. sąd. Piotr Czyżewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lipca 2019 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" w [...] na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] października 2018 r. znak [...] w przedmiocie nakazu wykonania obowiązków z zakresu ochrony przeciwpożarowej oddala skargę Zaskarżoną decyzją z [...] października 2018 r., znak [...], [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej (dalej: "[...] Komendant Wojewódzki PSP", "organ odwoławczy"), na podstawie art. 138 § 1 pkt. 2 oraz art. 104 i art. 107 § 1 i § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm., dalej: "k.p.a."), w związku z art. 27 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (j.t. Dz. U. z 2018 r. poz. 1313 ze zm.), po rozpoznaniu odwołania Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w W. (dalej: "Wspólnota Mieszkaniowa" "skarżąca"), od decyzji Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej [...] (dalej: "organ I instancji") z [...] sierpnia 2018 r., znak [...], w sprawie poprawy warunków ochrony przeciwpożarowej w budynku mieszkalnym wielorodzinnym z dwukondygnacyjnym garażem przy ul. B. [...] w W. - uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji w części dotyczącej terminu realizacji obowiązku i ustalił nowy termin realizacji obowiązku, nałożonego ww. decyzją - do dnia [...] marca 2019 r. Uzasadniając decyzję, organ odwoławczy wyjaśnił, że [...] kwietnia 2018 r. na podstawie upoważnienia Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej [...], w wyżej opisanym budynku mieszkalno-usługowym zostały przeprowadzone czynności kontrolno-rozpoznawcze z zakresu kontroli przestrzegania przepisów przeciwpożarowych. W protokole kontroli z [...] kwietnia 2018 r., podpisanym bez zastrzeżeń przez A. N. Zarządcę Nieruchomości, stwierdzono, iż przedmiotowy budynek: 1. Jest obiektem mieszkalnym wielorodzinnym zakwalifikowanym do kategorii zagrożenia ludzi ZL IV i ZL III, z pięcioma kondygnacjami nadziemnymi i dwukondygnacyjnym garażem na poziomach "-1" i "-2", zakwalifikowanym ze względu na wysokość do grupy budynków średniowysokich (SW); 2. Garaż na poziomach -1 i -2 posiada powierzchnie po 3105 m2, po 110 miejsc parkingowych. Garaże nie są połączone wewnętrznie i posiadają oddzielne wjazdy. 3. Część nadziemna budynku została podzielona w pionie na strefy pożarowe o powierzchniach nie przekraczających 5000 m2. 4. Garaże na poziomach -1 i -2 zostały podzielone na strefy pożarowe o powierzchni poniżej 1500 m2, (ściany i stropy REI 120, bramy El 120). 5. Zamykanie bram pożarowych w garażach realizowane jest za pomocą systemu sterowania składającego się centralki sterującej, czujek dymowych umieszczonych po dwóch stronach bramy, elektrotrzymacza, sygnalizatora optyczno-dźwiękowego i przycisków zamykających. 6. Na każdym poziomie garażu umieszczono 7 gaśnic GP6x ABC (łącznie 14 gaśnic). 7. Do budynku zapewniono drogę pożarową z trzech stron budynku. Jednocześnie wykazano nieprawidłowości w zakresie ochrony przeciwpożarowej, polegające m.in. na braku wyposażenia garaży podziemnych w system sygnalizacji pożarowej obejmujący urządzenia sygnalizacyjno-alarmowe, służące do samoczynnego wykrywania i przekazywania informacji o pożarze, a także urządzenia odbiorcze alarmów pożarowych i urządzenia odbiorcze sygnałów uszkodzeniowych oraz na braku monitoringu pożarowego podłączonego do KM PSP w W. Ww. nieprawidłowości zostały wyszczególnione uprzednio w stanowisku Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej [...] z [...] grudnia 2010 r. w sprawie zgodności wykonania obiektu z przepisami w zakresie ochrony przeciwpożarowej. Jak wskazał organ odwoławczy, dowodem na zaistniałe nieprawidłowości jest protokół ustaleń dokonanych w toku czynności kontrolno-rozpoznawczych. Dalej organ II instancji stwierdził, że powyższe okoliczności stanowiły podstawę do wszczęcia przez Komendanta Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej [...] postępowania administracyjnego ,w następstwie którego wydano ww. decyzję z [...] sierpnia 2018 r. nakładającą na skarżącą obowiązek o następującej treści: "wyposażyć garaż podziemny w system sygnalizacji pożaru, obejmujący urządzenia sygnalizacyjno-alarmowe, służące do samoczynnego wykrywania i przekazywania informacji o pożarze, a także urządzenia odbiorcze sygnałów uszkodzeniowych, przekazujące informacje o pożarze do obiektu Państwowej Straży Pożarnej". Termin wykonania powyższego obowiązku określono na dzień [...] października 2018 r. Od powyższego rozstrzygnięcia, odwołanie, złożyła Wspólnota Mieszkaniowa. Organ odwoławczy uchylił decyzję Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej [...] tylko w zakresie wyznaczonego terminu realizacji obowiązku, wskazując nowy termin. W pozostałym zakresie (co opisał szczegółowo w uzasadnieniu decyzji) stwierdził, że organ I instancji wyczerpująco ustalił stan faktyczny oraz dokładnie opisał charakterystykę garażu podziemnego w świetle wymagalności zapewnienia systemu sygnalizacji pożarowej i wymogu podłączenia jego urządzeń z odbiornikami komendy Państwowej Straży Pożarnej lub obiektem, wskazanym przez właściwego miejscowo komendanta miejskiego Państwowej Straży Pożarnej [...], w myśl art. 4 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz art. 5 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 620 ze zm.). Ponadto wskazał, że organ I instancji, w sposób jasny i wyczerpujący sformułował treść obowiązku zawartego w decyzji, z określeniem konkretnych czynności, jakie ma do wykonania zobowiązany w celu poprawy stanu zabezpieczenia przeciwpożarowego obiektu, a także prawidłowo określił strony w postępowaniu oraz zobowiązanego, na którym spoczywa zapewnienie odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa pożarowego w obiekcie. W ocenie [...] Komendanta PSP, podczas czynności kontrolno-rozpoznawczych bezsprzecznie ustalono, że budynek przy ul. B. [...] w W. jest budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym z dwukondygnacyjnym garażem podziemnym. Zgodnie z § 28 ust. 1 pkt 17 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. Nr 109, poz. 719), stosowanie systemu sygnalizacji pożarowej, obejmującego urządzenia sygnalizacyjno-alarmowe, służące do samoczynnego wykrywania i przekazywania informacji o pożarze, a także urządzenia odbiorcze alarmów pożarowych i urządzenia odbiorcze sygnałów uszkodzeniowych jest wymagane w garażach podziemnych, obejmujących więcej niż jedną kondygnację podziemną. Co ważne, przepis ten nie warunkuje możliwości zrezygnowania z wyposażenia garażu we wspomniany system sygnalizacji pożarowej, w przypadku oddzielenia garaży na poszczególnych kondygnacjach. Nie ma więc w tym przypadku znaczenia fakt, że dwie kondygnacje podziemne na których zlokalizowano po 110 stanowisk postojowych, zostały wydzielone funkcjonalnie, gdyż nie zostało w ten sposób wyeliminowane kryterium powstania obowiązku wyposażenia budynku w system sygnalizacji pożarowej, tj. zmniejszenia liczby występowania w obiekcie podziemnych kondygnacji przeznaczonych na garaż. W konsekwencji organ odwoławczy nie podzielił zarzutu skarżącej odnośnie niewłaściwego zastosowania przepisu § 28 ust. 1 pkt 17 ww. rozporządzenia. Ponadto wyjaśnił, że przytoczona przez skarżącą interpretacja Komendy Głównej Państwowej Straży Pożarnej nr [...] z 2012 r. nie ma zastosowania w niniejszej sprawie. Dotyczy ona bowiem stosowania przepisu § 277 ust. 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, czyli odnosi się do obowiązku stosowania instalacji wentylacji oddymiającej uruchamianej za pomocą systemu wykrywania dymu. Organ II instancji podniósł, że interpretacji tej nie można automatycznie - poprzez analogię - stosować do innych obiektów, w szczególności w przypadkach gdy istniejący w nich stan faktyczny w znaczącym stopniu odbiega od stanu interpretowanego, na przykład rozważania dotyczą dwóch zupełnie różnych instalacji przeciwpożarowych. Organ odwoławczy nie zgodził się również ze stanowiskiem Wspólnoty Mieszkaniowej, że " w budynku przy ul. B. [...] w W. zostały zachowane przeciwpożarowe wymagania techniczno-budowlane, instalacyjne i technologiczne zgodnie z art. 4 ustawy przeciwpożarowej, budynek został zbudowany zgodnie z odpowiednimi przepisami oraz projektem obejmującym dwa odrębne lokale garażowe, które nie są ze sobą połączone. Zostały zatem spełnione wszystkie wymagania, w tym również w zakresie ochrony przeciwpożarowej." W tym miejscu organ II instancji podkreślił, że w stanowisku "odbiorowym" Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. w sprawie zgodności wykonania obiektu z projektem budowlanym, jednoznacznie sprecyzowano zgłoszone przez ten organ nieprawidłowości odnośnie wykonania obiektu z przepisami: 1. Brak wyposażenia garaży podziemnych w system sygnalizacji pożarowej obejmujący urządzenia sygnalizacyjno-alarmowe, służące do samoczynnego wykrywania i przekazywania informacji o pożarze, a także urządzenia odbiorcze alarmów pożarowych i urządzenia odbiorcze sygnałów uszkodzeniowych. Podstawa prawna: § 28 ust. 1 pkt 17 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów. 2. Brak monitoringu pożarowego do KM PSP [...]. Podstawa prawna: art. 5 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej w związku z § 28 ust. 1 pkt 17 i § 31 ww. rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów. [...] Komendant PSP podkreślił, że zgodnie z art. 3 ust. 2 wspomnianej wyżej ustawy o ochronie przeciwpożarowej właściciel, zarządca lub użytkownik budynku, obiektu lub terenu, a także osoba fizyczna, osoba prawna, organizacja lub instytucja korzystająca ze środowiska, budynku, obiektu lub terenu ponoszą odpowiedzialność za naruszenie przepisów przeciwpożarowych. Ponadto zgodnie z art. 4 ust. 1a tej ustawy odpowiedzialność za realizację obowiązków z zakresu ochrony przeciwpożarowych, stosownie do obowiązków i zadań powierzonych w odniesieniu do budynku, obiektu budowlanego lub terenu, przejmuje - w całości lub w części - ich zarządca lub użytkownik, na podstawie zawartej umowy cywilnoprawnej ustanawiającej zarząd lub użytkowanie. W przypadku gdy umowa taka nie została zawarta, odpowiedzialność za realizację obowiązków z zakresu ochrony przeciwpożarowej spoczywa na faktycznie władającym budynkiem, obiektem budowlanym lub terenem. Natomiast kwestia niewywiązania się inwestora, jak to podkreśliła skarżąca, z obowiązku odpowiedniego zabezpieczenia garaży w system sygnalizacji alarmowej w procesie budowy obiektu, leży poza kompetencjami organów Państwowej Straży Pożarnej. Uzasadniając zaś uchylenie decyzji organu I instancji w części co do wyznaczonego terminu realizacji nałożonego obowiązku, organ odwoławczy podniósł, że ustalając termin – do [...] października 2018 r. nie dokonano stosownej analizy w zakresie możliwości wykonania zalecenia. W ocenie organu odwoławczego organ I uwzględnił jedynie interes społeczny wiążący się z jak najszybszym usunięciem nieprawidłowości obniżających stan bezpieczeństwa pożarowego w obiekcie. Natomiast kwestie wynikające z ograniczeń organizacyjno-technicznych oraz formalno-prawnych mających wpływ na realną możliwość wykonania obowiązku w określonym czasie, faktycznie zostały pominięte. Ustalając nowy termin – do [...] marca 2019 r., organ odwoławczy uwzględniła także, że: 1. Skarżąca nie przedstawiła własnej propozycji harmonogramu realizacji zalecenia. 2. Skarżąca ma możliwość zastosowania rozwiązań zamiennych, w przypadku gdy warunki lokalne w przedmiotowym obiekcie uniemożliwiałyby spełnienie wprost wymagań § 28 ust. 1 pkt 17 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (stosownie do postanowień § 1 ust. 2 tego rozporządzenia). Pismem z [...] listopada 2018 r., Wspólnota Mieszkaniowa [..] w Warszawie, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z [...] października 2018 r., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji z [...] sierpnia 2018 r. w całości oraz zasądzenia zwrotu kosztów postępowania, w tym zwrotu kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Skarżąca zarzuciła: I. Naruszenie przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy, w szczególności: 1. § 28 ust. 1 pkt 17 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz.U. Nr 109, poz. 719) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie z uwagi na zakwalifikowanie przedmiotowych lokali garażowych w obiekcie do garaży podziemnych, w których strefa pożarowa przekracza 1.500 m² lub obejmujących więcej niż jedną kondygnację podziemną, podczas gdy lokale te stanowią dwa odrębne garaże, które nie są ze sobą połączone a strefy pożarowe w poszczególnych garażach nie przekraczają 1.500 m²; 2. art. 56 § 2 ustawy Prawo budowlane w zw. art. 16 k.p.a. poprzez ich nieuwzględnienie w rozpatrywaniu przedmiotowej sprawy, pomimo iż organ powinien mieć na uwadze, że skoro na etapie uzyskiwania przez Inwestora pozwolenia na użytkowanie budynku, organ Państwowej Straży Pożarnej nie zgłosił sprzeciwu co do zgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem budowlanym pod względem ochrony przeciwpożarowej i decyzja w tym zakresie stała się ostateczna, został pozbawiony na obecnym etapie możliwości podnoszenia zastrzeżeń w zakresie zgodności istniejących już garaży z wymogami technicznymi obiektu z zakresu ochrony przeciwpożarowej. II. Naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy: 1. art. 77 § 1 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego i wszechstronnego rozpatrzenia materiału sprawy, polegającego m.in. na: a) nieuprawnionym uznaniu przez organ w niniejszej sprawie, że w budynku przy ul. B. [...] w W. znajduje się jeden garaż o dwóch kondygnacjach podziemnych, podczas gdy mamy tu do czynienia z dwoma oddzielnymi, niepołączonymi ze sobą wewnętrznie garażami, co potwierdza projekt budowlany zatwierdzony decyzją nr [...] Prezydenta [...] z [...] czerwca 2008 r.; b) błędnym uznaniu przez organ w zaskarżonej decyzji, że skarżąca nie wniosła zastrzeżeń do protokołu ustaleń z czynności kontrolno - rozpoznawczych w zakresie ochrony przeciwpożarowej z [...] grudnia 2010 r. sporządzonego przez Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej [...], podczas gdy na ostatniej stronie protokołu znajduje się informacja o zgłoszonych przez przedstawiciela dewelopera R. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. zastrzeżeniach do protokołu, na dowód czego skarżąca załącza do niniejszej skargi kopię ww. protokołu; c) nieuprawnionym wniosku organu, że skarżąca mija się z prawdą twierdząc, że w budynku zostały spełnione, zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz projektem, wszystkie wymagania, w tym również w zakresie ochrony przeciwpożarowej; d) dostosowaniu odpowiedniego zabezpieczenia przeciwpożarowego do panujących w budynku warunków ochrony przeciwpożarowej, mając na uwadze zapewnienie ochrony zdrowia i życia osób zamieszkałych w budynku zarządzanym przez Wspólnotę; co w konsekwencji doprowadziło do przyjęcia w zaskarżonej decyzji całkowicie dowolnych ustaleń faktycznych, a także rozstrzygnięcia wątpliwości co do stanu faktycznego sprawy na niekorzyść skarżącej, pomimo iż fakty te zostały potwierdzone ostateczną decyzją nr [...] Prezydenta [...] z [...] czerwca 2008 r. w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę, jak również ostateczną decyzją nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z [...] marca 2011 r. w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie budynku (kopie decyzji zostały załączone do niniejszej skargi). Stanowisko skarżącej znalazło rozwinięcie w uzasadnieniu skargi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Jednocześnie organ ustosunkował się do zarzutów skargi. Na rozprawie (na wniosek pełnomocnika skarżącej) Sąd dopuścił dowód z decyzji PINB o pozwoleniu na użytkowanie z [...] marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji, orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie zaś z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm.). sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57 a. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu sądowym była decyzja [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z [...] października 2018 r., znak: [...], wydana w wyniku rozpoznania odwołania Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w W. od decyzji organu I instancji w przedmiocie nałożenia na skarżącą obowiązku, celem poprawy ochrony przeciwpożarowej w budynku mieszkalnym wielorodzinnym z dwukondygnacyjnym garażem podziemnym przy ul. B. [...] w W. Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięć organów obu instancji stanowiły przepisy ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (j.t. Dz.U. z 2018 r., poz. 1313 ze zm.), tj. ar. 26 ust. 1 pkt 1 tej ustawy oraz przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. Nr 109, poz. 719). Stosownie do art. 26 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy Komendant powiatowy (miejski) Państwowej Straży Pożarnej, w razie stwierdzenia naruszenia przepisów przeciwpożarowych, uprawniony jest w drodze decyzji administracyjnej do nakazania usunięcia stwierdzonych uchybień w ustalonym terminie. W niniejszej sprawie podczas czynności kontrolnych opisanych w protokole z [...] kwietnia 2018 r. organ I instancji ustalił, że budynek objęty postępowaniem jest budynkiem mieszkalnym, wielorodzinnym, zakwalifikowanym do kategorii zagrożenia ludzi ZL IV i ZL III, z pięcioma kondygnacjami nadziemnymi i dwukondygnacyjnym garażem na poziomach "-1" i "-2", zakwalifikowanym ze względu na wysokość do grupy budynków średniowysokich (SW). Ustalono, że garaż na poziomach -1 i -2 posiada powierzchnie po 3105 m2, po 110 miejsc parkingowych, garaże nie są połączone wewnętrznie i posiadają oddzielne wjazdy. Część nadziemna budynku została podzielona w pionie na strefy pożarowe o powierzchniach nie przekraczających 5000 m2. Garaże na poziomach -1 i -2 zostały podzielone na strefy pożarowe o powierzchni poniżej 1500 m2, (ściany i stropy REI 120, bramy El 120). Zamykanie bram pożarowych w garażach realizowane jest za pomocą systemu sterowania składającego się centralki sterującej, czujek dymowych umieszczonych po dwóch stronach bramy, elektrotrzymacza, sygnalizatora optyczno-dźwiękowego i przycisków zamykających. Na każdym poziomie garażu umieszczono 7 gaśnic GP6x ABC (łącznie 14 gaśnic). Do budynku zapewniono drogę pożarową z trzech stron budynku. Istota sporu sprowadza się do ustalenia, czy zasadnie organy obu instancji uznały, że istnieją podstawy do nałożenia na skarżącą Wspólnotę Mieszkaniową obowiązku w postaci wyposażenia garaży podziemnych w system sygnalizacji pożaru obejmujący urządzenia sygnalizacyjno-alarmowe służące do samoczynnego wykrywania i przekazywania informacji o pożarze, a także urządzenia odbiorcze sygnałów uszkodzeniowych, przekazujące informacje o pożarze do obiektu Państwowej Straży Pożarnej. Należy podkreślić, że obowiązki wskazane w decyzji mają charakter samoistny i wynikają wprost z przepisów prawa, a nie z uznania administracyjnego. Obowiązek wyposażenia wskazanych obiektów w system sygnalizacji pożarowej oraz dotyczący podłączenia sytemu sygnalizacji pożarowej do monitoringu Państwowej Straży Pożarnej wynika z § 28 ust. 1 pkt 17 i § 31 ww. rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. Sąd podziela stanowisko organów obu instancji, iż stan faktyczny sprawy wypełnił dyspozycję przepisu art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej. I tak, zgodnie z art. 56 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, (obowiązującym w czasie udzielania pozwolenia na użytkowanie ww. inwestycji a także aktualnie) inwestor, w stosunku do którego nałożono obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego, jest obowiązany zawiadomić właściwe organy, o zakończeniu budowy obiektu budowlanego i zamiarze przystąpienia do jego użytkowania. Organy zajmują stanowisko w sprawie zgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem budowlanym. Do tych organów, zgodnie z art. 56 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego zalicza się Państwową Straż Pożarną. W przedmiotowej sprawie projekt budowlany podlegał procedurze uzgodnieniowej określonej w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003 r. w sprawie uzgadniania projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej (Dz. U. Nr 121, poz. 1137). Zgodnie z § 2 rozporządzenia projekt budowlany obiektu budowlanego, w stosunku do którego Państwowa Straż Pożarna, zgodnie z przepisami prawa budowlanego, ma prawo zająć stanowisko przed przystąpieniem do użytkowania obiektu, wymaga uzgodnienia pod względem ochrony przeciwpożarowej, w celu potwierdzenia zgodności zawartych w nim rozwiązań z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej. Zgodnie z § 15 rozporządzenia, Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej jest obowiązany niezwłocznie zawiadomić nadzorującego go komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej o zastrzeżeniach przy zajmowaniu stanowiska przed przystąpieniem do użytkowania obiektu budowlanego, w stosunku do rozwiązań, których zgodność z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej stwierdził rzeczoznawca. W niniejszej sprawie, w związku z zawiadomieniem inwestora z [...] grudnia 2010 r. o zakończeniu prac budowlanych związanych z budową budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym przy ul. B. [...] w W. i zamiarze przystąpienia do jego użytkowania, Komendant Państwowej Straży Pożarnej [...] (w stanowisku z [...] grudnia 2010 r.) na podstawie dokonanych czynności i ustaleń stwierdził zgodność wykonania robót budowlanych (związanych z budową wyżej opisanego budynku) z projektem w zakresie ochrony przeciwpożarowej oraz ze zmianami określonymi przez projektanta jako nieistotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego, zawartymi w dokumentacji powykonawczej i oświadczeniu kierownika budowy z [...] listopada 2010 r. Jednocześnie organ ten zgłosił następujące nieprawidłowości odnośnie wykonania obiektu z przepisami: 1. Brak wyposażenia garaży podziemnych w system sygnalizacji pożarowej obejmujący urządzenia sygnalizacyjno-alarmowe, służące do samoczynnego wykrywania i przekazywania informacji o pożarze, a także urządzenia odbiorcze alarmów pożarowych i urządzenia odbiorcze sygnałów uszkodzeniowych (podstawa prawna: § 28 ust. 1 pkt 17 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r.). 2. Brak monitoringu pożarowego do KM PSP [...] (podstawa prawna: art. 5 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej – j.t. Dz. U. z 2009 r., Nr 178, poz. 1380 w związku z § 28 ust. 1 pkt 17 i § 31 ww. rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji). W uzasadnieniu ww. Stanowiska podkreślono, że "zgodnie z wykładnią zawartą w piśmie Komendy Głównej Państwowej Straży Pożarnej z [...] maja 2009 r., znak [...], stosowanie systemu sygnalizacji pożaru jest wymagane w garażach podziemnych obejmujących więcej niż jedną kondygnację podziemną, niezależnie od tego czy wspomniane kondygnacje stanowią jedną, czy tez odrębne strefy pożarowe. Ponadto w zakresie ww. obowiązku nie ma znaczenia, że na poszczególne poziomy garaży prowadzą oddzielne wjazdy/wyjazdy. Jednocześnie garaże na poszczególnych poziomach, połączone są ciągami komunikacyjnymi tj. klatkami schodowymi." Powyższe stanowisko otrzymał inwestor R. [...] Sp. z o.o. W. oraz Komendant Wojewódzkiej PSP w W. Czyli, w niniejszej sprawie został zastosowany § 15 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003 r. Pomimo tego, inwestor ww. obowiązku nie wykonał, natomiast w dniu [...] grudnia 2010 r. (przed uzyskaniem powyższego stanowiska Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej) wystąpił z wnioskiem do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] o udzielenie pozwolenia na użytkowanie zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych z garażami podziemnymi i elementami zagospodarowania terenu na wskazanych działkach inwestycyjnych. Jak czytamy w uzasadnieniu decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z [...] marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie ww. inwestycji, na skutek wniosku inwestora, w dniu [...] stycznia 2011 r. przedstawiciel organu nadzoru budowlanego przeprowadził czynności kontrolne, podczas których stwierdził, że inwestor w sposób istotny odstąpił od warunków określonych w udzielonym pozwoleniu na budowę z [...] czerwca 2008 r. W konsekwencji, na inwestora nałożono karę za stwierdzone odstępstwa oraz odmówiono wydania pozwolenia na użytkowanie zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych (postanowienie z [...] stycznia 2011 r. nr [...] oraz decyzja nr [...]). Następnie, decyzją z [...] lutego 2011 r., nr [...], PINB [...], na podstawie art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego, zatwierdził projekt budowlany zamienny oraz zobowiązał inwestora do uzyskania pozwolenia na użytkowanie zrealizowanego zespołu budynków. Dnia [...] lutego 2011 r. inwestor wystąpił z wnioskiem o ponowne wydanie decyzji zezwalającej na użytkowanie inwestycji. W dniu [...] marca 2011 r. podczas kontroli organ nadzoru budowlanego stwierdził, że zespół budynków mieszkalnych został zrealizowany zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym, w następstwie czego wydał decyzję z [...] marca 2011 r. zezwalającą na użytkowanie obiektu. Decyzję doręczono inwestorowi oraz do wiadomości właściwemu organowi architektoniczno – budowlanemu. W świetle powyższego, wprawdzie budynek przy ul. B. [...] w W. uzyskał zgodę PINB [...], o której mowa w art. 59 ust. 1 Prawa budowlanego na użytkowanie, jednakże z akt sprawy bezspornie wynika, że zalecenia wynikające ze stanowiska Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej [...] z [...] grudnia 2010 r. nie zostały wykonane, co potwierdził protokół z czynności kontrolnych z [...] kwietnia 2018 r. Zdaniem Sądu nie budzi wątpliwości fakt, że właściwy miejscowo Komendant Straży Pożarnej określił, jakie wymagania powinny zostać spełnione w ww. budynku. Podkreślić należy, iż organ rozpoznający przedmiotową sprawę jest wyspecjalizowany do przeprowadzenia oceny i stwierdzenia naruszenia przepisów przeciwpożarowych, ma odpowiednią wiedzę, jakie rozwiązania powinny zostać wdrożone, aby usunąć stwierdzone uchybienia. Tym samym zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego i postępowania nie mogły odnieść zamierzonego skutku. W ocenie Sądu, organ dokonał prawidłowej subsumcji ustalonego stanu faktycznego pod normy prawa, prawidłowo wskazując przepisy, z których wynikają nałożone na Wspólnotę obowiązki, uzasadnienie zaś decyzji poddaje się kontroli instancyjnej. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę jako nieuzasadnioną oddalił.