VII SA/Wa 309/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Gierak – Podsiadły po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowej w [...] na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] grudnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe; II. oddalić wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. Pismem z 20 stycznia 2011 r. skarżąca – [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka Komandytowa w [...] wniosła skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] grudnia 2010 r. Pismem z 23 marca 2011 r. pełnomocnik skarżącej (ustanowiony w sprawie), cofnął wniesioną skargę i wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu, cofnięcie skargi w niniejszej sprawie należało potraktować jako dopuszczalne. Sąd nie stwierdził bowiem, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi. Skoro zaś przesłanki te (wynikające z art. 60 p.p.s.a.), nie wystąpiły, Sąd uznał, iż jest cofnięciem skargi związany. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji. Nie znajdując podstaw do orzeczenia o zasądzeniu na rzecz skarżącej Spółki kosztów zastępstwa procesowego, Sąd orzekł jak w pkt 2 sentencji. Jednocześnie Sąd wyjaśnia, iż wniosek o zasądzenie kosztów nie mógł być uwzględniony, albowiem nie wystąpiły przesłanki, o których mowa w art. 200, czy też art. 201 § 1 p.p.s.a.