VII SA/Wa 31/04

WyrokWSA w Warszawie2005-04-11

Skład orzekający: Bożena Walentynowicz, Leszek Kamiński, Mariola Kowalska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja organu odwoławczego uchylająca własną decyzję i umarzająca postępowanie, wydana na podstawie art. 38 ust. 2 ustawy o NSA, jest prawidłowa, jeśli nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy, a takie rozstrzygnięcie zostało wydane w innej decyzji tego samego organu, która była już przedmiotem oceny sądu?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że decyzja organu odwoławczego uchylająca własną decyzję i umarzająca postępowanie, wydana na podstawie art. 38 ust. 2 ustawy o NSA, nie narusza prawa, nawet jeśli nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Jest to uzasadnione, gdy inne rozstrzygnięcie tego samego organu, wydane bezpośrednio po uchylonej decyzji i orzekające co do istoty, było już przedmiotem oceny sądu. W takiej sytuacji nie zachodzi podstawa do uchylenia decyzji umarzającej postępowanie.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi Spółki "M." na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2003 r., która uchyliła własną decyzję z lipca 2003 r. i umorzyła postępowanie w sprawie rozbiórki samowolnie wybudowanej stacji obsługi samochodów. Decyzja z lipca 2003 r. została wydana w trybie art. 38 ust. 2 ustawy o NSA. Wcześniej organ pierwszej instancji nakazał rozbiórkę, a organ odwoławczy uchylił tę decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Następnie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził nieważność decyzji Wojewody. Organ odwoławczy, uwzględniając upływ 5 lat od zakończenia budowy, umorzył postępowanie rozbiórkowe. Po uchyleniu tej decyzji w trybie art. 38 ust. 2 ustawy o NSA, organ wydał kolejną decyzję utrzymującą w mocy nakaz rozbiórki. Ta ostatnia decyzja została uchylona przez WSA w innej sprawie (VII SA/Wa 29/04) z powodu naruszenia art. 7 ust. 2 ustawy nowelizującej Prawo budowlane.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Walentynowicz (spr.), , Sędzia WSA Leszek Kamiński, Asesor WSA Mariola Kowalska, Protokolant Rafał Kubik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 marca 2005 r. sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego rozbiórki samowoli budowlanej skargę oddala. VII SA/Wa 31/04 UZASADNIENIE [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją Nr [...] z dnia [...] lipca 2003r. po rozpoznaniu odwołania M.S. od decyzji Burmistrza Gminy [...] Nr [...] z dnia [...] maja 1995r. nakazującej w trybie art. 48 Prawa budowlanego Spółce "M." [...] wykonanie rozbiórki samowolnie wybudowanego obiektu stacji obsługi samochodów na terenie nieruchomości przy ulicy [...] w W. na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie organu pierwszej instancji prowadzone w trybie art. 48 Prawa budowlanego. W uzasadnieniu decyzji odwoławczej podniesiono, że Wojewoda [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] grudnia 1995r. po rozpatrzeniu odwołania M.S. od decyzji Burmistrza Gminy [...] nr [...] nakazującej Spółce M. [...] rozbiórkę opisanej wyżej samowoli budowlanej, uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Do dnia [...] lipca 2003r. nie zapadła ponowna decyzja organu nadzoru budowlanego rozstrzygająca ponownie sprawę. Kasacyjna decyzja Wojewody [...] Nr [...] spowodowała, że w obrocie prawnym przestała funkcjonować decyzja Nr [...] Burmistrza Gminy [...], orzekająca o rozbiórce samowoli budowlanej Spółki "M.". Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na wniosek D.R. i M. K. w postępowaniu nieważnościowym na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 kpa decyzją z dnia [...] czerwca 2003r. stwierdził nieważność decyzji Wojewody [...] Nr [...]. Skutkiem tego odżyła kwestia odwołania M.S. od decyzji Burmistrza Gminy [...] nr [...] nakazująca rozbiórkę samowoli budowlanej "M.". Organ odwoławczy uwzględnia stan prawny obowiązujący w dacie wydawania przez niego decyzji. Wobec tego organ miał na uwadze treść art. 49 ust. 1 Prawa budowlanego stanowiący, że nie można nakazać rozbiórki, o której mowa w art. 48, jeżeli upłynęło pięć lat od zakończenia budowy obiektu lub jego części, gdy istnienie obiektu nie narusza przepisów o zagospodarowaniu a szczególnie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Na właścicielu spoczywa obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu. Art. 49 Prawa budowlanego ma zastosowanie w niniejszej sprawie w ocenie organu i to bez względu na to czy zakończono budowę w 1994r. czy w 1995r. Do dnia orzekania przez organ odwoławczy upłynęło ponad 5 lat. Uzasadnia to uchylenie decyzji rozbiórkowej i umorzenie postępowania w tej sprawie. Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnieśli D.R. i M.K. a nadto "M." Sp. Z o.o. i M.S. Kwestionując rozstrzygnięcie domagali się uchylenia wyżej wymienionej decyzji. Na podstawie art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję własną Nr [...] z dnia [...] lipca 2003r. W uzasadnieniu organ podniósł, że ponowna analiza stanu faktycznego sprawy z uwzględnieniem zarzutów skarżących prowadzi do wniosku, iż art. 49 ust. 1 Prawa budowlanego nie znajduje zastosowania. Sporny obiekt został zrealizowany w 1995r. nakaz rozbiórki przedmiotowej samowoli orzeczono decyzją Burmistrza Nr [...] z dnia [...] maja 1995r. Decyzja ta została uchylona przez Wojewodę [...] Nr [...], która następnie została wyeliminowana z obrotu prawnego przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzją nieważnościową z dnia [...] czerwca 2003r. Trzeba, więc stwierdzić, że w dacie orzekania przez Burmistrza Gminy [...] [...] maja 1995r. nie upłynął okres 5 lat od daty realizacji samowoli budowlanej, o którym mowa w art. 49 Prawa budowlanego. Po uchyleniu decyzji własnej Nr [...] organ ponownie rozpoznał sprawę odwołania M.S.i wydał decyzję [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Gminy [...] Nr [...] o nakazie rozbiórki samowoli budowlanej. Skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2003r. uchylającą decyzję własną Nr [...] w trybie art. 38 ust. 2 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym wniosła Spółka "M." domagając się uchylenia jej bądź stwierdzenia nieważności. Skarżąca zarzuciła naruszenie prawa materialnego przez nieuwzględnienie stanu prawnego obowiązującego w dacie orzekania przez organ odwoławczy tj. [...] grudnia 2003r. i nieuwzględnienie nowelizacji Prawa budowlanego wprowadzonej ustawą z dnia 27 marca 2003r. o zmianie ustawy Prawo budowlane i zmianie innych ustaw, zarzuciła naruszenie art. 7 ust. 2 w/w ustawy. Nadto skarżąca zarzuciła brak ustaleń faktycznych, co do zakończenia budowy, naruszenie art. 38 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym przez ograniczenie się do uchylenia decyzji Nr [...] W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko dotychczasowe z decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zaskarżona decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] z dnia [...] grudnia 2003r. została wydana skutkiem uchylenia decyzji tego organu Nr [...] wydanej [...] lipca 2003r, w trybie art. 38 ust. 2 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym. Jak wynika z akt administracyjnych załączonych do sprawy niniejszej na decyzję [...] skargę wniosły obie strony biorące udział w postępowaniu tj. "M." Sp. z o.o., M.S. a także D. R. i M. K. (akta IV SA 2692-2693/03, IV SA 2869-2870/03). Skutkiem wydania decyzji nr [...] skarżący wyżej wskazani cofnęli swoje skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] i w sprawach o podanej sygnaturze IV SA 2692-2693/03 oraz IV SA 2869-2870/03 umorzone zostało postępowanie sądowe, czyli w dacie rozpoznawania skargi na decyzję Nr [...] wniesioną przez "M." sp. z o.o. nie istniała w obrocie prawnym decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] a także postępowanie sądowe wywołane wniesionymi skargami zostało prawomocnie umorzone. Decyzja Nr [...] z dnia [...] grudnia 2003r. zawiera tylko rozstrzygnięcie o uchyleniu decyzji Nr [...] i nie orzeka, co do istoty. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że: "Skoro uprawnienie organu do autokontroli powstaje w związku ze skargą wniesioną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, to zakres tego uprawnienia należy postrzegać jako odpowiadający zakresowi uprawnienia sądu określonemu w art. 22 ust. 1 ustawy o NSA. Oznacza to, że organ może w oparciu o art. 38 ust. 2 ustawy o NSA uchylić decyzję w całości albo w części, stwierdzić jej nieważność lub niezgodność z prawem. Rodzaj rozstrzygnięcia zależeć zaś będzie w konkretnej sprawie od przedmiotu zaskarżenia i sformułowanego w skardze żądania strony. (vide wyrok w sprawie I SA/Ka 2271/99 z dnia 17 kwietnia 2000r., Lex Nr 42397). W skardze na decyzję Nr [...] skarżący K. i R. nie zgłosili żadnych wniosków zaś skarżąca "M." sp. z o.o. i M.S. domagali się uzupełnienia decyzji. Obie skargi cofnięto po wydaniu decyzji przedmiotowej Nr [...]. Trzeba zauważyć, że bezpośrednio po wydaniu tej decyzji organ wydał też decyzję orzekającą, co do istoty sprawy, tj. decyzję Nr [...] z dnia [...] grudnia 2003r., którą utrzymał w mocy decyzję rozbiórkową Burmistrza Gminy [...] Nr [...] z dnia [...] maja 1995r. Decyzja ta, zaskarżona również przez "M." sp. z o.o. była już przedmiotem oceny przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, który wyrokiem z dnia 31 marca 2005r. w sprawie 7 SA/Wa 29/04 uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] maja 1995r. Podstawą rozstrzygnięcia takiego stanowił słuszny zarzut skargi, iż decyzja zaskarżona naruszała przepis art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003r. "o zmianie ustawy Prawo budowlane i o zmianie innych ustaw", który to przepis nakazywał ponowne rozpoznanie sprawy z uwzględnieniem znowelizowanej treści art. 48 Prawa budowlanego. Dlatego też zdaniem Sądu w sprawie niniejszej nie zachodziła uzasadniona podstawa do uchylenia decyzji zaskarżonej Nr [...] z dnia [...] grudnia 2003r. z tego powodu, że nie zawierała rozstrzygnięcia, co do istoty sprawy, skoro rozstrzygnięcie takie zawiera decyzja Nr [...] będąca wcześniej przedmiotem oceny Sądu w sprawie 7 SA/Wa 29/2005. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło