VII SA/Wa 31/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] października 2013 r., znak: [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 30 listopada 2013 r. M. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] października 2013 r., znak: [...]. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy decyzję wydaną – z upoważnienia Starosty [...] – przez Naczelnika Wydziału Komunikacji i Transportu Starostwa Powiatowego w W. z dnia [...] września 2013 r., nr [...] o cofnięciu M. M. uprawnień do kierowania pojazdami kategorii B, C, B+E, C+E, dokument nr [...], druk nr [...], wydanych dnia [...] września 2007 r. przez Starostę [...]. Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Pismem z dnia 12 maja 2014 r. skarżący wniósł m.in. o wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w całości w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu powyższego wniosku podniósł, iż wykonanie zaskarżonej decyzji groziłoby niebezpieczeństwem wyrządzenia poważnej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie tylko dla skarżącego, ale również dla jego najbliższej rodziny. Wskazał, że związku z trwającym od 2008 r. postępowaniem od 2009 r. skarżący pozostaje bez pracy. Z zawodu jest kierowcą, co sprawia, że odebranie mu uprawnień do kierowania pojazdami pozbawia go w znacznym stopniu możliwości znalezienia zatrudnienia, z czym i tak od dłuższego czasu ma problem. Na bardzo trudne położenie skarżącego wpływa zarówno sytuacja na rynku pracy, jak i dochody gospodarstwa domowego, co zostało wykazane w złożonym w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Jak stanowi art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zgodnie z poglądem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r. (sygn. akt. GZ 138/04, orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl) podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Wymieniony w art. 61 § 3 p.p.s.a. katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zamknięty, natomiast obowiązek wykazania tych przesłanek leży po stronie skarżącego. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Powinno wskazywać na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. - znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (tak: Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt I GSK 376/13, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych: orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu wnioskodawca nie wykazał, aby wykonanie zaskarżonej decyzji wiązało się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący wskazał na swoją trudną sytuację osobistą i materialną, odwołując się w tym zakresie do informacji zawartych w złożonym formularzu o przyznanie prawa pomocy. Wskazał, iż odebranie mu uprawnień do kierowania pojazdami w znacznym stopniu pozbawia go możliwości znalezienia zatrudnienia. Argumentacja ta w ocenie Sądu nie może jednak stanowić wystarczającej podstawy dla uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Skarżący sam wskazał bowiem, iż na jego trudne położenie wpływa nie tylko cofnięcie mu uprawnień do kierowania pojazdami, lecz także trudna sytuacja na rynku pracy oraz dochody gospodarstwa domowego. Skarżący nie wykazał, iż nie ma obiektywnej możliwości poprawy swojej sytuacji w sposób inny, niż podjęcie pracy związanej z uprawnieniami do kierowania pojazdami, np. przez podjęcie zatrudnienia w innym zawodzie (a także, by próby znalezienia takiej innej pracy podejmował) lub podjęcie chociażby prac dorywczych, zatrudnienie w niepełnym wymiarze czasu pracy bądź w porach innych niż żona skarżącego a pozwalających na stałą obecność w domu jednego z rodziców w celu opieki nad dzieckiem. Z nadesłanych przez skarżącego pism wynika natomiast, iż skarżący jest nastawiony na wykonywanie pracy jako kierowca ciężarówek lub operator koparko-ładowarki i w tych zawodach poszukuje zatrudnienia (choć nie wskazał dokładnie, czy rzeczywiście poszukiwał pracy – ile razy, w jakim okresie czasu, u jakich pracodawców, ograniczając się do ogólnych sformułowań, iż był na kilku rozmowach kwalifikacyjnych). Dodatkowo, jak wynika z wniosku o przyznanie prawa pomocy, jest on zainteresowany jedynie podjęciem zatrudnienia z wynagrodzeniem pozwalającym na zatrudnienie opiekunki do dziecka lub rezygnację przez żonę z zatrudnienia, tj. za kwotę 3-4 tys. zł. W tej sytuacji nie można uznać, iż cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdami jest jedynym lub choćby przeważającym czynnikiem, który wpływa na trudną sytuację materialną skarżącego i trudności w znalezieniu zatrudnienia. Z tego też względu – na podstawie akt sprawy, przede wszystkim dokumentów przedłożonych przez skarżącego, a także uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd uznał, iż nie zachodzą przesłanki warunkujące wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji – niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nadto wymaga podkreślenia, że nie bez znaczenia jest również okoliczność, iż wstrzymanie wykonania decyzji cofającej uprawnienia do kierowania pojazdami powinno być, z uwagi na zapewnienie bezpieczeństwa ruchu drogowego, uzasadnione okolicznościami wyjątkowymi, które w niniejszej sprawie nie zostały wykazane. Należy zaznaczyć, że celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu prawomocnego rozpoznania sprawy w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom i jest oderwane od oceny legalności zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.