VII SA/Wa 310/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Pindelska po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdem postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga M. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...]. Powyższą decyzją organ uchylił decyzję Starosty S. z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w części dotyczącej kategorii prawa jazdy i orzekł o cofnięciu skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym w zakresie kategorii C, C+E. Skarżący nie uzasadnił wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, na podstawie § 3 omawianego artykułu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, o ile w sprawie występuje jedna z wymienionych we wskazanym przepisie przesłanek. Zaznaczyć bowiem trzeba, że instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest więc wykazanie przez skarżącego we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym zauważyć należy, iż w omawianym przepisie chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Należy też wskazać, że z konstrukcji normy prawnej art. 61 § 3 ww. ustawy wynika, że to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w tym przepisie. Brak uzasadnienia wniosku powinien skutkować jego nieuwzględnieniem. Takie stanowisko prezentuje również Naczelny Sąd Administracyjny (por. OZ 741/04 niepubl., II OZ 962/05 niepubl.). Rozpoznając wniosek skarżącego Sąd zauważa, iż nie został on w ogóle uzasadniony. Natomiast Sąd oceniając czy w sprawie występują ustawowe przesłanki uzasadniające zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania decyzji nie dopatrzył się ich zaistnienia. Z wymienionych powodów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.