VII SA/Wa 311/16

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 września 2017r. po rozpoznaniu wniosku adwokata M. W. o przyznanie wynagrodzenia za pomoc świadczoną z urzędu w sprawie ze skargi J. O. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2015r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia : przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. W. kwotę 180,00 zł (sto osiemdziesiąt złotych) oraz kwotę 41,40 zł (czterdzieści jeden złotych i czterdzieści groszy) stanowiącą 23 % podatku VAT, łącznie kwotę 221,40 złotych (dwieście dwadzieścia jeden złotych i czterdzieści groszy) stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 25 marca 2016r. Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał [...] prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] pismem z dnia 28 kwietnia 2016r. poinformowała o wyznaczeniu adwokata [...] pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej. W dniu 23 czerwca 2016r. aplikant adwokacki adwokat [...] działający z upoważnienia adwokat [...] zapoznał się z aktami przedmiotowej sprawy w czytelni Sądu. Pełnomocnik z urzędu w dniu 2 lutego 2017r. reprezentował skarżącą na rozprawie i wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej z urzędu. Oświadczył, że nie zostały opłacone w całości, ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 2 lutego 2017r. oddalił skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2015r., znak: [...]. Postanowieniem z dnia 8 września 2017r. starszy referendarz sądowy postanowił przyznał ze środków budżetowych na rzecz adwokata [...] kwotę 295,20 złotych z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie reprezentowania skarżącej w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji. Decyzją Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] z dnia [...] lutego 2017r. na podstawie art. 37a ust. 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 – Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2015r.poz. 615 ze zm.) wyznaczono adwokata [...] zastępcą [...]. Ww. decyzja stanowiła upoważnienie do prowadzenia spraw adw. [...]. Przy piśmie 11 kwietnia 2017r. adwokat [...] wniósł do Sądu za pośrednictwem urzędu pocztowego, opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku. W związku z powyższym pismem z dnia 28 lipca 2017r. pełnomocnik z urzędu adw. [...] wniósł o przyznanie od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm przepisanych. Oświadczył; że nie zostały one opłacone w całości , ani w części. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r. poz.1379) zwanej dalej p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W rozpoznawanej sprawie szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1714), które zgodnie z § 24 tego rozporządzenia weszło w życie z dniem 2 listopada 2016r. Zgodnie z § 22 rozporządzenia do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Opinia o braku podstaw została wniesiona w czasie obowiązywania rozporządzenia z dnia 3 października 2016r., zastosowanie znajdują zatem nowe przepisy dotyczące ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Przepis § 2 rozporządzenia z dnia 3 października 2016r. wskazuje, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz 2) niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata. W myśl § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy i wysokości 150 % opłat określonych w rozdziałach 2-4 (ust. 2). Zgodnie z treścią § 21 ust. 1 pkt 2 lit "b" rozporządzenia opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji: za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Natomiast stosownie do § 4 ust. 3 rozporządzenia opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Jak wynika z akt sprawy w niniejszej sprawie adwokat [...] został wyznaczony po wydaniu przez Sąd pierwszej instancji wyroku. Nie reprezentował skarżącej w postępowaniu przed sądem w pierwszej instancji. W ramach pomocy prawnej udzielonej z urzędu pełnomocnik skarżącej sporządził i wniósł opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W sprawie zaistniały zatem przesłanki uzasadniające przyznanie pełnomocnikowi wynagrodzenia za powyższą czynność przewidzianą w powołanym wyżej rozporządzeniu. W tym zakresie pomoc prawna została skarżącej faktycznie udzielona. Ponadto wskazać należy, iż wniosek pełnomocnika o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielanej z urzędu zawiera oświadczenie o którym mowa w § 3 rozporządzenia z dnia 3 października 2016r. Mając powyższe na względzie oraz uwzględniając rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz nakład pracy poniesiony przez pełnomocnika z urzędu należało przyznać pełnomocnikowi wynagrodzenie w wysokości 180,00 złotych (tj. 75 % stawki minimalnej określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit c ww. rozporządzenia) powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie 41,40 złotych – łącznie kwotę 221,40 złotych. Mając powyższe na uwadze w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a postanowiono jak w sentencji.