VII SA/Wa 312/15

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła- Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 marca 2015r. po rozpoznaniu wniosku B. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi B. B. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2014r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia opłaty legalizacyjnej postanawia: przyznać B. B. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 12 lutego 2015r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wraz ze skargą wniesioną na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2014r. znak: [...] wpłynął wniosek B. B. w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku wnioskodawczyni przedstawiła swoją sytuację finansową, majątkową i rodzinną. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a ) Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie mając na względzie dane przedstawione w formularzu uznano, iż wnioskodawczyni wykazała w nim, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych . Z uzupełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wraz z mężem i 11-giem dzieci. Utrzymują się z dochodów w wysokości 4.448,60 złotych, co w przeliczeniu na członka rodziny wynosi on 342,20 złotych. Na kwotę tą składa się zasiłek z opieki społecznej w wysokości 1.400,00 złotych oraz zasiłek rehabilitacyjny małżonka wnioskodawczyni plus zasiłek rodzinny w wysokości 3.048,60 złotych. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawczyni podniosła, że jest osobą bezrobotną, małżonek obecnie uzyskuje zasiłek rehabilitacyjny. Podała, iż z uzyskiwanych dochodów ponosi koszty opłat oraz utrzymania rodziny. Zaznaczyła, że z uzyskiwanych dochodów trudno jest utrzymać tak liczną rodzinę. Wnioskodawczyni oświadczyła, że posiada dom o pow. 70 m ². Mając na względzie powyższe dochody oraz ilość osób pozostających we wspólnym gospodarstwie z wnioskodawczynią uznano, że kwalifikuje się ona do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie tj. zwolnienia od kosztów sądowym. Stwierdzono bowiem, że sytuacja materialna wnioskodawczyni w jakiej się znajduje, nie pozwala jej na ponoszenie kosztów sądowych bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.