VII SA/Wa 314/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jarecka (spr.), , Sędzia WSA Paweł Groński, Sędzia WSA Renata Nawrot, Protokolant ref. staż. Piotr Czyżewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej w [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie objęta jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. Nr [...] wydana w przedmiocie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego w Zielonce. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r. Nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98., poz.1071 ze zm., dalej k.p.a.), po rozpatrzeniu odwołania Spółdzielni Mieszkaniowej w [...], utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] października r. Nr [...], który działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1. art. 34 ust. 4, art. 36 oraz art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.- Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm., dalej "Prawo budowlane") - zatwierdził projekt budowlany zamienny i udzielił E. S. oraz G. S. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z wbudowanymi usługami i garażem podziemnym wraz z dojściami, dojazdami, parkingami naziemnymi i terenami zieleni na działkach ew. nr [...] (działka powstała z podziału działki ew. nr [...]),[...] i [...] obręb [...] w [...] przy ul. [...] (kat. obiektu bud.-XIII) z wykorzystaniem zrealizowanej części budynku (stan zerowy i część parteru), w stosunku do której Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wydał decyzję Nr [...] z dnia [...] marca 2012 r. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ odwoławczy omówił stan faktyczny sprawy wskazując, że wnioskiem z dnia [...] lutego 2009 r. E. S. oraz G. S. zwrócili się do Starosty [...] o udzielenie pozwolenia na budowę "budynku mieszkalnego wielorodzinnego z wbudowanymi usługami na działce nr ew. [...], [...],[...], obrąb [...] w miejscowości [...] przy ul. [...]", załączając dokumenty. Starosta [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] maja 2009 r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił E. S. oraz G. S., pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego zgodnie z wnioskiem z wbudowanymi usługami i garażem podziemnym wraz z dojściami, dojazdami, parkingami naziemnymi i terenami zieleni na działkach ew. nr [...],[...] i [...] obręb [...] w [...] przy ul. [...]. W wyniku postępowania odwoławczego, Wojewoda [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r. uchylił zaskarżoną decyzję Nr [...] z dnia [...] maja 2009 r. w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, gdyż rozstrzygnięcie sprawy wymagało przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części. Sygn. akt VIISA/Wa 314/13 Po ponownym rozpoznaniu sprawy, Starosta [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] marca 2010 r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił E. S. oraz G. S., pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z wbudowanymi usługami [...] lokali mieszkalnych, sklep wielobranżowy z zapleczem, część gastronomiczna - 2 sale przyjęć okolicznościowych z zapleczem kuchennym, szatniami, sanitariatami/ i garażem podziemnym wraz z dojściami, dojazdami, parkingami naziemnymi i terenami zieleni na działkach ew. nr [...],[...] i [...] obręb [...] w [...] przy ul. [...] /kat. obiektu bud. - XVII/. Decyzją Nr [...] z dnia [...] maja 2010 r. Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty Wołomińskiego Nr [...] z dnia [...] marca 2010 r. Wyrokiem z dnia 14 września 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 1164/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił ww. zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 7 lutego 2012 r. sygn. akt II OSK 2566/10 oddalił skargę kasacyjną w powyższej sprawie. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...], decyzją Nr [...] z dnia [...] marca 2012 r. nakazał E. S. i G. S. zaniechanie robót budowlanych polegających na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z wbudowanymi usługami na terenie działek nr ew. [...],[...] i [...] obr. [...] położonych w [...] przy ul. [...]. Dnia [...] kwietnia 2012 r. D. P., reprezentujący E. S. oraz G. S., złożył wniosek o "zatwierdzenie zamiennego projektu budowlanego składanego wraz z niniejszym pismem i wydanie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z wbudowanymi usługami na działce nr ew. [...], [...] i [...] obręb [...] w miejscowości [...] przy ul. [...]". Pełnomocnik Inwestora, przy piśmie z dnia [...] czerwca 2012 r., załączył ostateczną decyzję Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. Burmistrza Miasta [...] o zatwierdzeniu podziału nieruchomości wraz z mapą podziałową oraz oświadczenie właścicieli nieruchomości o prawie dysponowania działkami nr ew.: [...],[...],[...] w [...] przy ul. [...]. Spółdzielnia Mieszkaniowa w [...], w piśmie z dnia [...] czerwca 2012 r. stwierdziła: "W projekcie zamiennym formalnie zmieniono dla zatuszowania, funkcję 1-go pietra, rezygnując z sali przyjęć okolicznościowych na rzecz 3 mieszkań o powierzchniach mieszkalnych 94,37m, 198,78m, 429,55m z sześcioma drzwiami dwuskrzydłowymi, wychodzącymi na taras, /.../". Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. Starosta [...], na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, wezwał Wnioskodawcę do usunięcia, w Sygn. akt VIISA/Wa 314/13 terminie do 60 dni, wyszczególnionych nieprawidłowości i braków występujących w zamiennym projekcie budowlanym przedmiotowej inwestycji. Pełnomocnik Inwestora pismem z dnia 13 sierpnia 2012 r. wniósł o przedłużenie, do końca września, określonego w ww. postanowieniu terminu wykonania obowiązku ze względu na okres urlopowy. Starosta Wołomiński wydał postanowienie Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r., w którym przedłużył termin usunięcia nieprawidłowości i braków w zamiennym projekcie budowlanym - do dnia [...] września 2012 r. Pełnomocnik Inwestora, przy piśmie z dnia [...] września 2012 r., złożył uzupełnioną dokumentację projektową wraz z szerokim odniesieniem się do naniesionych poprawek. Następnie decyzją Nr [...] z dnia [...] października 2012 r. Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany zamienny i udzielił E. S. oraz G. S. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z wbudowanymi usługami i garażem podziemnym wraz z dojściami, dojazdami, parkingami naziemnymi i terenami zieleni na działkach ew. nr [...] (działka powstała z podziału działki ew. nr [...]),[...] i [...] obręb [...] w [...] przy ul. [...] (kat. obiektu bud.-XIII) z wykorzystaniem zrealizowanej części budynku (stan zerowy i część parteru), w stosunku do której Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wydał decyzję Nr [...] z dnia [...] marca 2012 r. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła Spółdzielnia Mieszkaniowa w [...], stwierdzając m.in.: "budowany obiekt uważany jest w dalszym ciągu za wysoce uciążliwy z uwagi na charakter prowadzonej działalności handlowo-gastronomicznej z salami przyjęć okolicznościowych i klubowych powodujących ponadnormatywny hałas i spaliny z uwagi na liczne parkingi i miejsca garażowe oraz dostawą towarów pojazdami dostawczymi o różnych godzinach doby". Po przeanalizowaniu odwołania i akt sprawy organ odwoławczy stwierdził, że organ I instancji wydał decyzję zgodną z obowiązującymi przepisami i nie znalazł podstaw prawnych do jej uchylenia. Organ przywołał treść art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego i wskazał, że inwestor do wniosku o pozwolenie na budowę załączył zamienny projekt budowlany wraz z opiniami, uzgodnieniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi, oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta [...] - Uchwała Nr [...] Rady Miasta [...] dnia [...] lutego [...] r. (publ. Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...] z [...] r., poz. [...]) oraz Uchwała Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] marca [...] r. (publ. Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...] z [...] r., poz. [...]). Zamienny projekt budowlany został uzgodniony: bez uwag przez Sygn. akt VIISA/Wa 314/13 rzeczoznawcę ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych, bez zastrzeżeń przez rzeczoznawcę ds. sanitarno-higienicznych pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych, bez zastrzeżeń przez rzeczoznawcę ds. bezpieczeństwa i higieny pracy pod względem zgodności z przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz wymaganiami ergonomii. Inwestor załączył oświadczenia właściwych jednostek organizacyjnych o warunkach przyłączenia do sieci: elektroenergetycznej, miejskiej sieci wodociągu, kanalizacji sanitarnej. Do zamiennego projektu budowlanego projektant załączył dwa opracowania: "Obliczenie obszaru zacieniania przez projektowany budynek przy ul. [...] w [...] " oraz " Obliczenie obszaru przesłaniania przez projektowany budynek przy ul. [...] w [...]". Z powyższych analiz wynika, iż projektowany budynek nie zacienia żadnych obiektów zlokalizowanych na sąsiednich działkach, ani żadnych okien zlokalizowanych na sąsiedniej działce w bloku nr [...] przy ul. [...], przez co spełnia ustalenia zawarte w warunkach techniczno-budowlanych oraz wskazanej przez projektanta polskiej normie. W aktach sprawy znajduje się też ostateczna decyzja Nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. Starosty [...] udzielająca E. S. i G. S. pozwolenia wodno- prawnego. Zgodnie z wyrysem i wypisem z ww. planu działki pod inwestycję przy ul. [...] w [...] znajdują się na terenie zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej oznaczonym na rysunku planu symbolem MW1, dla którego "dopuszcza się realizację nieuciążliwych usług stanowiących uzupełnienie i wzbogacenie przeznaczenia terenu, w formie lokali usługowych wbudowanych w budynki mieszkalne, pod warunkiem nie zakłócania podstawowej funkcji mieszkaniowej terenu". Zatem nie określony jest udział powierzchni usług w stosunku do powierzchni mieszkalnej budynku. W opisie technicznym do projektu budowlanego budynku mieszkalnego wielorodzinnego z wbudowanymi usługami - projekt zamienny projektant stwierdził, że część usługowa stanowi 31,25% powierzchni łącznej użytkowej całego budynku. Zaprojektowanie sklepu wielobranżowego z zapleczem, w parterze budynku, z pewnością stanowi dopełnienie przeznaczenia terenu, tj. zapewnienie usług podstawowych dla okolicznych mieszkańców. Łączna powierzchnia użytkowa części gastronomicznej z małą salą przyjęć okolicznościowych (w parterze budynku) oraz sali klubowej ogólnodostępnej (na piętrze budynku) nie przekracza, a wręcz jest mniejsza od powierzchni użytkowej części handlowej. Zatem część usługowa stanowiąca 31,25% powierzchni łącznej użytkowej całego budynku, w ocenie organu II instancji, nie zakłóci podstawowej funkcji terenu. Sygn. akt VIISA/Wa 314/13 Odnosząc się do zarzutu Spółdzielni Mieszkaniowej w [...], tj.: "najwięcej zastrzeżeń budzą sale przyjęć okolicznościowych z przeznaczeniem na zbiorowe zabawy i wesela z atrakcjami ogni sztucznych, rakiet bukowych i śpiewów biesiadników. W projekcie zamiennym formalnie zmieniono dla zakamuflowania funkcję I pietra zmieniając nazwę sal przyjęć okolicznościowych na mieszkania o powierzchni od 100 do 400m2 z drzwiami dwuskrzydłowymi wychodzącymi na taras, po to, aby w trakcie użytkowania powierzchnie mieszkań ponownie zamienić na salę przyjęć okolicznościowych." - organ odwoławczy stwierdza, że powyższe stwierdzenia nie znajdują uzasadnienia w materiale dowodowym, ani Skarżący nie uwiarygodnił własnego zdania stosownymi dokumentami. Są to domniemania Skarżącego. Słusznie pełnomocnik Inwestora stwierdza w piśmie z dnia [...] listopada 2012 r., że: "zmiana sposobu użytkowania, o której wspomina uczestnik postępowania nie jest możliwa bez przeprowadzenia odpowiedniego postępowania przed organem administracji architektoniczno-budowlanej. Nie jest więc możliwa sytuacja, w której inwestorzy dokonują samodzielnie zmiany użytkowania w sugerowany przez uczestnika sposób ". Ewentualną uciążliwość usług rozstrzyga treść przepisów Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. Nr 213. poz.1397), które nie ujmują ww. sklepu wielobranżowego bądź gastronomu, jako przedsięwzięć uciążliwych, a co za tym idzie wymagane jest uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. złożyła Spółdzielnia Mieszkaniowa w [...] wnosząc o jej uchylenie w całości oraz uchylenie decyzji organu I instancji, zasądzenie kosztów postępowania oraz wstrzymania jej wykonania. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: 1. prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.: -art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane polegające na przyjęciu, że zamienny projekt budowlany złożony przez inwestora jest zgodny z planem zagospodarowania przestrzennego Miasta [...] (§28), podczas gdy zmierza on do obejścia uregulowań planu poprzez zmianę wcześniej projektowanego lokalu gastronomicznego na pierwszym piętrze na lokale mieszkalne o powierzchni 94,37 m2, 198,79 m2 oraz 429,55 m2, co w konsekwencji powinno skutkować wydaniem decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę, a co-za tym w przypadku stwierdzenia braku zgodności projektu budowlanego z planem zagospodarowania przestrzennego organ odmawia wydania pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego. Sygn. akt VIISA/Wa 314/13 -art. 35 § 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane polegające na stwierdzeniu zgodności projektu budowlanego z planem zagospodarowania przestrzennego miasta [...] (§28 ust. 4 pkt 3), podczas gdy uregulowania planu mówią o niezakłócaniu podstawowej funkcji mieszkaniowej terenu objętego inwestycją, zaś planowana budowa obiektu bezpośrednio zmierza do wzruszenia ww. funkcji, a co za tym w przypadku stwierdzenia braku zgodności projektu budowlanego z planem zagospodarowania przestrzennego organ odmawia wydania pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego. -§ 19 pkt 1 i 2 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowania (dalej: warunki techniczne) poprzez niezgodne z prawem zagospodarowanie działki. -§ 323, § 324, § 325, § 326 ust. 4 pkt. 4 lit. c warunków technicznych poprzez naruszenie interesu osób trzecich i naruszenie norm i warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki. -§ 96 warunków technicznych poprzez brak przeprowadzenia oceny wpływu oddziaływania urządzeń emitujących hałas. 2. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. : -art. 7, art. 77 §1 k.p.a. polegające na braku ustaleń fatycznych zmierzających do wyjaśnienia realnego przeznaczenia inwestycji, co pozwoliłoby na stwierdzenie czy planowana budowa obiektu nie zakłóci podstawowej funkcji mieszkaniowej terenu. -art. 7, art. 77 §1 k.p.a. polegające na braku wyjaśnienia przez organy administracji czy dodatkowe usługi rzekomo uzupełniające funkcję podstawą takie chociażby jak sala balowa, sala klubowa, usługi gastronomiczne nie stanowią "usług uciążliwych" w rozumieniu zapisów planu zagospodarowania przestrzennego terenu, co ma istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia kwestii pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego. -art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak wyjaśnienia dlaczego organ odmówił wiary twierdzeniom skarżącej w zakresie rzeczywistego celu budowy, podczas gdy uczestnicy postępowania – E. S. oraz G. S. - prowadzą działalność gospodarczą w zakresie organizacji imprez rozrywkowych, co w konsekwencji udowadnia fakt, że zmiana przeznaczenia powierzchni na pierwszym piętrze planowanego budynku ma charakter pozorny. -art. 80 k.p.a., 77 §1 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. polegające na uznaniu, że postępowanie w przedmiocie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego (art. 71 ustawy Prawo budowlane) będzie w równym stopniu zabezpieczało interesy skarżącej jak postępowanie o pozwolenie na budowę (rozdział 4 ustawy Prawo budowlane), co w Sygn. akt VIISA/Wa 314/13 konsekwencji doprowadziło do pominięcia twierdzeń w zakresie rzeczywistego celu inwestycji podniesionych przez skarżącą. W skardze strona skarżąca wskazała, że wydając zaskarżoną decyzję organ administracji zupełnie pominął fakt, że inwestorzy prowadzą działalność gospodarczą w zakresie organizacji imprez rozrywkowych oraz bezpodstawnie zakwalifikował twierdzenia skarżącej w tym zakresie, jako nieudowodnione domniemania. Organ odwoławczy nie wyjaśnił w uzasadnieniu decyzji, dlaczego nie dał wiary twierdzeniom strony wskazującym na usługowy charakter inwestycji. Osoby występujące o zatwierdzenie zamiennego projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę prowadzą działalność gospodarczą - Hurtownia [...] "G."; P.U. G. S.C. E. S., G. S. Wykonywana działalność gospodarcza obejmuje działalność związaną z wyżywieniem, sportową, rozrywkową i rekreacyjną, działalność związaną z zakwaterowaniem uczestników postępowania. Nie sposób, zatem uznać, że twierdzenia skarżącej są bezpodstawnymi domniemaniami. Oparte są na dokumentach, do których dostęp miał organ administracji, pozwalają na potwierdzenie okoliczności, że zmiana przeznaczenia pierwszego piętra w projekcie budowlanym jest zabiegiem pozornym. W dopowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał dotychczasową argumentację i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu. Rozpatrując sprawę pod kątem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem postępowania jest skarga na decyzję zatwierdzającą projekt budowlany zamienny i udzielającą pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z wbudowanymi usługami i garażem podziemnym wraz z dojściami, dojazdami, parkingami naziemnymi i terenami zieleni na działkach ew. nr [...] (działka powstała z podziału Sygn. akt VIISA/Wa 314/13 działki ew. nr [...]),[...] i [...] obręb [...] w [...] przy ul. [...] (kat. obiektu bud.-XIII) z wykorzystaniem zrealizowanej części budynku (stan zerowy i część parteru), w stosunku, do której Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wydał decyzję Nr [...] z dnia [...] marca 2012 r. Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 28, art. 33, art. 34 ust. 4, art. 35 oraz art. 82 ust. 2 ustawy Prawo budowlane. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że projekt został sporządzony zgodnie z obowiązującymi dla przedmiotowej działki ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wnioskodawca oświadczył, że posiada prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a autorzy projektu przedstawili dokumenty stanowiące o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego oraz oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Wydanie przez organ I instancji pozwolenia na budowę poprzedzone zostało dokonaną w oparciu o przepis art.35 ust.1 ustawy Prawo budowlane oceną poprawności złożonego wniosku, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz złożonej przez inwestora dokumentacji budowlanej pod kątem m.in. zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Kwestia zgodności inwestycji z planem zagospodarowania jest podstawowym zarzutem skargi. Była także przedmiotem badania Sądu w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, sygn. akt VII SA/wa 1164/10, a następnie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie II OSK 2566/10. W rozpatrywanej sprawie ustalono, iż inwestycja została przewidziana na terenie zabudowy wielorodzinnej mieszkaniowej z dopuszczeniem usług w formie lokali usługowych wbudowanych w budynki mieszkalne. Wskazano, że plan nie precyzuje udziału powierzchni usług w stosunku do powierzchni mieszkalnej. (Pismo Urzędu Miasta [...] z [...] września 2009 r.). Organ podkreślił, że w poprawionym projekcie budowlanym powierzchnia użytkowa części usługowej wynosi 1524,66 metrów kwadratowych i jest mniejsza niż powierzchnia użytkowa części mieszkalnej, która bez garażu przynależnego do części mieszkalnej wynosi 1875, 17 metrów kwadratowych. Wskazać należy, iż właśnie odwołując się do proporcji wielkości powierzchni, zarówno Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, jak i Naczelny Sąd Administracyjny w wydanych poprzednio wyrokach, dokonał w sprawie analizy charakteru budynku. Sygn. akt VIISA/Wa 314/13 Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu swojego wyroku, aprobując ocenę dokonaną w sprawie VII SA/wa 1164/10 - " Bez wpływu na określenie charakteru planowanej inwestycji jako obiektu usługowego z wbudowaną częścią mieszkalną ma powoływanie się przez skarżących kasacyjnie na definicję budynku mieszkalnego zawartą w § 3 pkt 4a rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.), gdyż w rozpoznawanej sprawie wyłącznie ilość mieszkań nie wpływa na ocenę charakteru planowanej zabudowy, lecz stosunek powierzchni tychże mieszkań do powierzchni planowanych usług w spornym obiekcie". Sąd stwierdził "odwrócenie proporcji części mieszkalnej do części usługowej powoduje, że budynek ten zmienia swój charakter z budynku mieszkalnego z wbudowanymi usługami na budynek usługowy z wbudowanymi mieszkaniami." W rozpatrywanej sprawie badając ponownie przedłożony zmieniony projekt budowlany, organ mając na uwadze, że powierzchnia usługowa budynku stanowi 31, 25% łącznej powierzchni użytkowej całego budynku i jest mniejsza niż powierzchnia mieszkalna, prawidłowo uznał, iż funkcja usługowa nie jest funkcją dominującą w tym budynku, co prowadzi do wniosku, że inwestycja jest zgodna z planem zagospodarowania przestrzennego, albowiem ma charakter budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami wbudowanymi w ten budynek. Funkcja usługowa w tym budynku nie jest dominująca. Skarżąca podnosi, że zmiana charakteru inwestycji wynika z działań inwestorów polegających na zamianie projektowanego lokalu gastronomicznego na trzy lokale o charakterze mieszkalnym. Są to, w przekonaniu Skarżącej działania pozorne, które umożliwią w przyszłości wykorzystanie tych lokali na sale bankietowe i organizację imprez. W ocenie Skarżącej rzeczywiste przeznaczenie obiektu, a nie określenie powierzchni mieszkaniowej winno decydować o mieszkalnym charakterze decyzji. W ocenie Sądu, rację ma organ odwoławczy, iż twierdzenie Skarżącej o przeznaczeniu obiektu na cele działalności związanej z organizacją imprez takich jak wesela, jest pewną hipotezą, a okoliczność, iż Inwestorzy są podmiotami prowadzącymi działalność gospodarczą w zakresie zakwaterowania i usług gastronomicznych, nie może determinować rozstrzygnięcia w sprawie. Przeznaczenie inwestycji i jej charakter wynika z przedłożonego projektu, nie może go określać charakter zajęcia wykonywanego przez inwestora. Jak słusznie zauważył organ zmiana sposobu użytkowania nieruchomości może mieć miejsce tylko w sytuacji uzyskania zgody odpowiednich organów, a zatem będzie podlegała kontroli Państwa. Sygn. akt VIISA/Wa 314/13 W piśmie z dnia [...] czerwca 2012 r. Skarżąca Spółdzielnia Mieszkaniowa w [...] podnosi, że projektowany obiekt będzie wysoce uciążliwy z powodu emisji hałasu i spalin, które powstaną z uwagi na liczne parkingi i miejsca garażowe, dostawę towaru do sklepu w różnych godzinach doby. Zdaniem Skarżącej, uciążliwość tej inwestycji stoi w sprzeczności z planem zagospodarowania przestrzennego, który dopuszcza realizację usług stanowiących uzupełnienie i wzbogacenie przeznaczenia terenu w formie lokali usługowych wbudowanych w budynkach mieszkalnych, pod warunkiem niezakłócania podstawowej funkcji mieszkalnej terenu. W ocenie Skarżącej "zbiorowe zabawy i wesela z atrakcjami ogni sztucznych i rakiet hukowych, powodować będą zakłócenia ciszy nocnej w budynkach mieszkalnych Spółdzielni, odległych o osiem metrów od obiektu restauracyjno- rozrywkowego i hotelowo- handlowego". W ocenie Sądu organ zasadnie nie podzielił stanowiska Skarżącej. Organ wskazał, że plan zagospodarowania przestrzennego definiuje jako usługi nieuciążliwe, usługi spełniające wymogi sanitarne właściwe dla podstawowego przeznaczenia terenu , nie wykazujące uciążliwości dla środowiska i nie wymagające przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, określonego w aktualnie obowiązujących przepisach szczególnych. Organ prawidłowo uznał, że działalność usługowa polegająca na powadzeniu sklepu wielobranżowego z zapleczem w parterze budynku nie jest przedsięwzięciem mogącym znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2010 r. Nr 213 poz. 2573). (Wskazać należy, że § 2 tego rozporządzenia wymienia jako takie przedsięwzięcia m.in. instalacje do wyrobu substancji przy zastosowaniu procesów chemicznych służące do wytwarzania: podstawowych produktów lub półproduktów chemii organicznej, chemii nieorganicznej, materiałów wybuchowych; instalacje do wytwarzania podstawowych produktów farmaceutycznych z zastosowaniem procesów chemicznych lub biologicznych, elektrownie konwencjonalne, elektrociepłownie lub inne instalacje do spalania paliw i in.) Działalność, w postaci prowadzenia sklepu wielobranżowego, która realizować będzie podstawowe usługi dla mieszkańców, organ zasadnie uznał za działalność stanowiącą dopełnienie przeznaczenia terenu. W skardze Skarżący podniósł, iż w sprawie nie zachowano określonych w rozporządzeniu odległości dla miejsc postojowych od okien pomieszczeń przeznaczonych na pobyt stały ludzi, a także od placu zabaw dla dzieci, które winny wynosić 20 metrów i 16 od granicy działki budowlanej. Sygn. akt VIISA/Wa 314/13 Organ wyjaśnił, iż zarzut ten jest niesłuszny, albowiem miejsca postojowe są rozbite na dwa parkingi po 28 miejsc i 20 miejsc po stronie wschodniej i po stronie zachodniej, na poziomie piwnic znajduje się garaż podziemny na 24 miejsca postojowe, co oznacza, iż zgodna z rozporządzeniem odległość winna wynosić 10 i 6 m. Wskazać należy, że przepis § 19 ust. 1. rozporządzenia stanowi, że odległość wydzielonych miejsc postojowych, w tym również zadaszonych, lub otwartego garażu wielopoziomowego dla samochodów osobowych od okien pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi w budynku mieszkalnym, budynku zamieszkania zbiorowego, z wyjątkiem hotelu, budynku opieki zdrowotnej, oświaty i wychowania, a także od placu zabaw i boiska dla dzieci i młodzieży, nie może być mniejsza niż: 10 m - w przypadku 5 do 60 stanowisk włącznie, natomiast odległość wydzielonych miejsc postojowych lub otwartego garażu wielopoziomowego dla samochodów osobowych od granicy działki budowlanej nie może być mniejsza niż: 6 m - w przypadku 5-60 stanowisk włącznie (ust. 2 pkt 2). Z dołączonego projektu zagospodarowania działki wynika, że do najbliższego budynku położonego po stronie południowej, a parkingi położone po stronie wschodniej i zachodniej znajdują się w odległość znacznie większej niż 9 m ( k.34 projektu). W odpowiedzi na wyartykułowany w skardze zarzut dotyczący emisji hałasu organ wyjaśnił, że jedynym pomieszczeniem emitującym hałas jest chłodnia, która nie przylega bezpośrednio do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi. A skoro tak nie podlega ona reżimowi art. 96 ust. 1 rozporządzenia, który stanowi, że pomieszczenie techniczne, w którym są zainstalowane urządzenia emitujące hałasy lub drgania, może być sytuowane w bezpośrednim sąsiedztwie pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi, pod warunkiem zastosowania rozwiązań konstrukcyjno-materiałowych, zapewniających ochronę sąsiednich pomieszczeń przed uciążliwym oddziaływaniem tych urządzeń, zgodnie z wymaganiami § 323 ust. 2 pkt 2 i § 327 oraz Polskich Norm dotyczących dopuszczalnych wartości poziomu dźwięku w pomieszczeniach oraz oceny wpływu drgań na budynki i na ludzi w budynkach. Kwestia ewentualnej emisji hałasu wynikającego z prowadzonej działalności gospodarczej nie może być przedmiotem badania w sprawie. Podsumowując należy stwierdzić, że organ II -ej instancji prawidłowo utrzymał w mocy decyzję Starosty [...], albowiem wniosek o zatwierdzenie projektu zamiennego budowlanego i wydanie pozwolenia na budowę spełnia wymogi art.35 ust.1 ustawy Prawo budowlane, inwestor złożył oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a złożona dokumentacja pozwala Sygn. akt VIISA/Wa 314/13 uznać, iż projektowana inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i nie narusza warunków rozporządzenia. Zarzuty naruszenia w toku postępowania administracyjnego zasad wyrażonych w art. 7, art.77, art. 80 k.p.a. także nie znajdują uzasadnienia, albowiem organ w sposób zupełny i zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej zebrał i rozparzył materiał dowodowy zgromadzony w sprawie. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że w sprawie brak jest podstaw do uwzględnienia skargi i na podstawie art. 151 p.p.s.a skargę oddalił.