VII SA/Wa 314/17
WyrokWSA w Warszawie2017-12-04
Skład orzekający: Włodzimierz Kowalczyk, Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Mirosława Kowalska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na rozbiórkę stacji bazowej telefonii komórkowej została wydana z naruszeniem przepisów prawa, w szczególności w zakresie zgody właściciela obiektu, opisu sposobu zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i mienia oraz procedury administracyjnej?Ratio decidendi
Sąd uznał, że zaskarżona decyzja Wojewody, utrzymująca w mocy decyzję Starosty o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na rozbiórkę, jest zgodna z prawem. Organy prawidłowo oceniły zgromadzony materiał dowodowy, a zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów proceduralnych (art. 7, 8, 77, 107 k.p.a.) oraz materialnoprawnych (art. 33 ust. 4 Prawa budowlanego) nie znalazły potwierdzenia. Sąd podkreślił, że procedura pozwolenia na rozbiórkę ma na celu wyeliminowanie nieprofesjonalnych działań, a inwestor dysponował wymaganymi prawami do obiektu.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi spółki [...] Sp. z o.o. na decyzję Wojewody, która utrzymała w mocy decyzję Starosty zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na rozbiórkę stacji bazowej telefonii komórkowej. Skarżąca spółka zarzuciła naruszenie przepisów proceduralnych i materialnoprawnych, w tym brak zgody właściciela obiektu oraz niewłaściwy opis sposobu zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i mienia. Organy administracji uznały, że wszystkie wymagania zostały spełnione, a inwestor posiadał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędzia WSA, , Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Sawicka-Bożek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbiórkę oddala skargę
Zaskarżoną decyzją z [...] listopada 2016 r., znak: [...], nr [...] po rozpatrzeniu odwołania [...] sp. z o.o. reprezentowanej przez adw. Ł. R. od decyzji Starosty [...] Nr [...] z [...] września 2016 r., znak [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na rozbiórkę dla: [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] stacji bazowej telefonii komórkowej sieci [...] nr [...] [...] na działce nr ew. [...] w miejscowości [...] gm. [...] - utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał, że inwestor - [...] sp. [...] z o.o. z siedzibą w [...] [...] lipca 2016 r. złożył wniosek o pozwolenie na rozbiórkę stacji bazowej telefonii komórkowej sieci [...] nr [...] [...] na działce nr ew. [...] w miejscowości [...], gm. [...], załączając projekt budowlany rozbiórki stacji bazowej telefonii komórkowej oraz oświadczenie inwestora, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Zgodnie z art. 61 § 4 k.p.a. organ pierwszej instancji pismem z dnia [...] sierpnia 2016 r. znak [...] zawiadomił o wszczęciu postępowania w przedmiotowej sprawie informując, że zawiadomione strony postępowania mogą zapoznać się z aktami sprawy, uzyskać wyjaśnienia oraz składać wnioski i zastrzeżenia w przedmiotowej sprawie oraz zgodnie z art. 10 § 1 k.p.a. - mają możliwość wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, do czasu wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie.
W wyniku czynności sprawdzających Starosta [...] na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2016 r. poz. 290 ze zm.) postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2016 r. znak [...] nałożył na Inwestora: [...] sp. z o.o. obowiązek usunięcia nieprawidłowości w zakresie: strony tytułowej projektu budowlanego - należy uzupełnić o wskazanie kategorii obiektu zgodnie z rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego,· brak numeracji stron,· braku aktualnego zaświadczenia o przynależności do Izby Zawodowej na dzień opracowania dokumentacji, metryczki pod rysunkami wchodzącymi w skład projektu budowlanego - powinny być sporządzone zgodnie z § 4 ww. rozporządzenia (brak skali, brak podpisu projektanta, brak uprawnień, brak imienia i nazwiska projektanta), braku zgody właściciela obiektu na jego rozbiórkę zgodnie z art.33 ust.4 Prawo budowlane, zakreślając termin do 29 sierpnia 2016 r.
Pismami z [...] sierpnia 2016r. oraz z [...] września 2016r. strona postępowania - [...] sp. z o.o. złożyła uwagi do przedmiotowej inwestycji dotyczące bezpieczeństwa i ochrony zdrowia z uwagi na bezpośrednie sąsiedztwo magazynu oleju opałowego i pomieszczeń biurowych. W związku ze skorygowaną dokumentacją projektową przez inwestora - [...] Sp. z o.o., organ pierwszej instancji zapewniając stronom czynny udział w każdym stadium postępowania zgodnie z art. 61 § 4 k.p.a., pismem z [...] września 2016 r. znak [...] ponownie zawiadomił, że strony postępowania mogą zapoznać się aktami sprawy, uzyskać wyjaśnienia oraz składać wnioski i zastrzeżenia w powyższej sprawie.
Po ponownym dokonaniu analizy dokumentów oraz mając na uwadze, że obowiązek wynikający z powyższego postanowienia z [...] sierpnia 2016 r. znak [...] został spełniony, Starosta [...] decyzją Nr [...] z [...] września 2016 r. znak [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na rozbiórkę przedmiotowego obiektu.
[...] Sp. z o.o. reprezentowana przez adw. Ł. R. złożyła odwołanie do Wojewody [...] oświadczając, że nie wyraża zgody na rozbiórkę ww. obiektu. Zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów art. 7, art. 8, art. 80, art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. oraz naruszenie przepisów art. 33 ust 4 pkt 1 i art. 33 ust 4 pkt 4 ustawy Prawo budowlane, wnosząc o uchylenie jej w całości oraz o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania niniejszego odwołania.
Wojewoda [...] wskazał, że rozpoznając opisane powyżej odwołanie miał na uwadze przepis art. 33 ust. 4, ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2016 r. poz. 290 j.t.), zgodnie z którym do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę należy dołączyć:1) zgodę właściciela obiektu;2) szkic usytuowania obiektu budowlanego;3) opis zakresu i sposobu prowadzenia robót rozbiórkowych;4) opis sposobu zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i mienia;5) pozwolenia, uzgodnienia lub opinie innych organów, a także inne dokumenty, wymagane przepisami szczególnymi; nie dotyczy to uzgodnienia i opinii uzyskiwanych w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000;6) w zależności od potrzeb, projekt rozbiórki obiektu.
Organ drugiej instancji stwierdził, że w przedmiotowej sprawie warunki przytoczone powyżej przepisów zostały spełnione.
W nawiązaniu do stanowiska odwołującej się spółki, co do bezpośredniego sąsiedztwa magazynu oleju opałowego i pomieszczeń biurowych z obiektem przeznaczonym do rozbiórki, Wojewoda [...] wskazał, że zgodnie z art. 12 ust 7 ustawy Prawo budowlane do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę inwestor przedłożył projekt budowlany wykonany przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu zaświadczeniem o przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego. Ponadto, po myśli art. 20 ust. 4 wyżej wymienionej ustawy projektant złożył oświadczenie, że projekt sporządzono zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej.
Za wszelkie rozwiązania ujęte w projekcie odpowiada projektant, który ocenia możliwość przeprowadzenia projektowanych robót budowlanych, ustala ich zakres i sposób prowadzenia. Ponadto inwestor do akt sprawy załączył oświadczenie dotyczące zgody właściciela obiektu stacji bazowej telefonii komórkowej zlokalizowanej na działce nr [...] w [...], gm. [...] na jego rozbiórkę. Planowane przedsięwzięcie nie zalicza się do mogących znacząco oddziaływać na środowisko - inwestycja nie została ujęta w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2016r.,poz. 71).
Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 23 czerwca 2003 r. w sprawie informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia oraz planu bezpieczeństwa i ochrony zdrowia (Dz.U.2003.120.1126) dla przedmiotowego obiektu przeznaczonego do rozbiórki ze względu na jego wysokość 43,2 m został sporządzony plan "Bioz". "Informacja dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia" będąca częścią projektu budowlanego została opracowana przez osoby będące autorami przedmiotowego projektu budowlanego, które odpowiadają za jej treść.
W odniesieniu do zarzutów dotyczących braku informacji w stosunku do bezpośredniego sąsiedztwa magazynu oleju opałowego i pomieszczeń biurowych autor projektu budowlanego, przed wydaniem niniejszej decyzji Wojewoda [...] wyjaśnił, że inwestor odniósł się do tych zarzutów i uzupełnił ww. opracowanie wskazując, że bezpieczeństwo ww. obiektów nie będzie zagrożone. Z dokumentacji wynika także, że za bezpieczeństwo wykonywania robót rozbiórkowych, w tym bezpieczeństwo mienia i osób przebywających na placu rozbiórki będącym częścią nieruchomości [...] sp. z o.o., na terenie której Spółka prowadzi czynną działalność gospodarczą, odpowiadać będzie kierownik robót, którego inwestor jest obowiązany powołać na podstawie przepisu art. 42 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Na kierowniku robót będzie również spoczywał obowiązek sporządzenia lub zapewnienia sporządzenia, przed rozpoczęciem robót, planu bezpieczeństwa i ochrony zdrowia stosownie do przepisu art. 21a ust. 1 ustawy Prawo budowlane.
Wojewoda [...] ocenił także, że w okolicznościach niniejszego postępowania przed organem pierwszej instancji, nie znajduje potwierdzenia zarzut skarżących o naruszeniu art. 7, art. 8, art. 80, art. 107 § 1 i § 3 k.p.a.
Przy wydawaniu decyzji organ pierwszej instancji zachował warunki wynikające z art. 7 k.p.a., który stanowi, że w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy mając na uwadze interes społeczny i słuszny interes obywateli, a także art. 77 § 1 k.p.a., według którego organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Decyzja zgodnie z art. 107 § 3 k.pa. zawiera zarówno uzasadnienie faktyczne jak i prawne, wskazanie faktów, które organ odwoławczy uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyny z powodu których innym dowodom przedstawionym przez inwestora odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Decyzja zawiera również przepisy prawa, na których oparł się organ orzekający wraz z ich wyjaśnieniem.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe orzeczenie wniosła [...] sp. z o.o., reprezentowana przez adw. Ł. R.
Skarżąca spółka na podstawie art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a. zarzuciła zaskarżonej decyzji: 1. naruszenie zasady demokratycznego państwa prawnego tj. art. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej i związanej z nią gwarancji- zasada pewności prawa i ochrony praw słusznie nabytych, 2. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 7, art. 11, art. 77, art. 107 § 3 k.p.a. poprzez nie wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, tj. nie przeprowadzenie w sposób rzetelny, wyczerpujący, kompletny postępowania dowodowego dotyczącego sprawy, w konsekwencji błędną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, brak rozważenia wszystkich okoliczności mogących mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy,3. naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów zawartej w art. 80 k.p.a. poprzez oparcie rozstrzygnięcia o materiał dowody zebrany i oceniony wybiórczo, 4. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. zasady pogłębiania zaufania uczestników do władzy publicznej zawartej w art. 8 k.p.a. poprzez brak przewidywalności działań organu, 5. naruszenie zasady prawdy obiektywnej wyrażonej w art. 7 k.p.a. poprzez nie wyjaśnienie w pełni stanu faktycznego sprawy, prowadzenie postępowania w sposób faworyzujący jedną ze stron, 6. naruszenie art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2016 roku, poz. 290 z późn.zm.) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i nie wymaganie dołączenia do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę aktualnej i zgodnej z obowiązującymi przepisami zgody właściciela obiektu, 7. naruszenie art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy Prawo budowlane poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i nie dołączenie do pozwolenia na rozbiórkę pełnego opisu sposobu zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i mienia.
Wskazując na powyższe zarzuty skarżąca spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zgodnie z art 200 p.p.s.a. o zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Zgłoszony w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji znalazł odrębne rozpoznanie.
Stanowisko skarżącego znalazło rozwinięcie w uzasadnieniu skargi.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentacje.
Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonego i poprzedzającego go aktu pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja odpowiada przepisom prawa.
Sąd w pełni podziela ustalenia i argumentację organu, które legły u podstaw rozstrzygnięcia podjętego w zaskarżonym orzeczeniu. Ocenia je jako prawidłowe, wyczerpujące. Przyjmuje za własne.
Zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie.
W oczywisty sposób nie jest uzasadniony zarzut naruszenia zasady pewności prawa i ochrony praw słusznie nabytych zawartej w art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Decyzja o pozwoleniu na przedmiotową rozbiórkę nie narusza praw skarżącej spółki. W szczególności wskazywanych przez nią praw ekonomicznych, socjalnych i kulturalnych oraz praw wynikających z ustaw. Nie prowadzi do arbitralnego znoszenia lub ograniczania praw podmiotowych przysługujących jednostce lub innym podmiotom prywatnym występującym w obrocie prawnym.
Nie doszło także do naruszenia zasad postepowania administracyjnego opisanych w art. 7, art. 11, art. 77, art. 107 § 3 k.p.a., ani na etapie postepowania przed organem pierwszej instancji ani w toku postepowania odwoławczego.
Wbrew stanowisku skarżącej spółki uzasadnienie zaskarżonej decyzji w pełni odpowiada ustawowym wymogom wynikającym z art. 107 § 3 k.p.a.
Powoływane przez skarżącą spółkę poczucie pokrzywdzenia zaskarżoną decyzją ma li tylko charakter subiektywny, który nie znajduje potwierdzenia w sądowej weryfikacja zaskarżonej decyzji pod względem zgodności z przepisami prawa.
Nie znajduje potwierdzenia, w dokumentach akt sprawy, znów w oczywisty sposób, zarzut wadliwego pełnomocnictwa, a tym samym nieuprawnionego składania oświadczenia w imieniu [...]. Inwestor, jak prawidłowo oceniły to organy obu instancji, dysponował prawem do obiektu uzasadniającym zatwierdzenie projektu i udzielenie pozwolenia na jego rozbiórkę
Już tylko na marginesie można dostrzec, że zarzut co do tego iż demontaż stacji wiąże się z pewnego rodzaju ubytkiem w mieniu [...] sp. z o.o., wykracza poza interes prawny skarżącej spółki.
Nie jest uzasadniony także zarzut, ponowiony w skardze a podnoszony już w odwołaniu, naruszenia art 33 ust. 4 pkt 4 ustawy Prawo budowlane cyt. "poprzez uznanie za prawidłowe nie wymagania dołączenia do pozwolenia na rozbiórkę pełnego opisu sposobu zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i mienia". Wskazania Wojewody [...] w tym zakresie są prawidłowe i wyczerpujące.
Teza uzasadnienia skargi – cyt. "pracownicy mogą być narażeni na różnego rodzaju niebezpieczeństwo podczas realizacji rozbiórki. Należy pamiętać, że mający być rozebrany obiekt jest wysokim masztem. Prace rozbiórkowe odbywać się będą na wysokościach, co niesie ze sobą ryzyko upadku przedmiotów, a nawet przechylenia się całej konstrukcji Nie można uznać za prawidłowe bagatelizowane przez organ przewidzianych omawianym przepisem wymogów (...) inwestor pominął też kwestie bezpieczeństwa mienia znajdującego się na nieruchomości, w tym ryzyka związanego ze szczególnym rodzajem materiałów składowanych w bezpośredni sąsiedztwie inwestycji." Oceniać można li tylko jako brak zrozumienia dla samej instytucji pozwolenia na rozbiórkę.
Tymczasem procedura ta, przez wymóg przedłożenia projektu inwestycji opracowanego przez osoby o określonych kwalifikacjach i uprawnieniach budowlanych oraz konieczność uzyskania jego zatwierdzenia przez uprawniony do oceny pawiowości organ, ma wyeliminować nieprofesjonalne czynności związane z realizacją takiej rozbiórki.
Wbrew zarzutom skargi inwestor nie miał obowiązku, jak postrzega to skarżąca spółka uzgodnić z nią kwestii rozbiórki, tego gdzie planuje ustawić dźwig i inne pojazdy mające służyć do rozbiórki obiektów i gdzie ma być dokonywane składowanie elementów demontowanych urządzeń.
Kierując się powyższą argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji w trybie art. 151 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2017.1369 t.j.).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło