VII SA/Wa 315/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Jolanta Zdanowicz po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. O. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie : odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia : oddalić wniosek K. O. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 12 lutego 2010 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga K. O. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...] wraz z wnioskiem o zawieszenie wykonania zaskarżonej decyzji, który Sąd potraktował jako wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją organ utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] znak : [...] stwierdzającą nieważność decyzji Starosty N. z dnia [...] nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej skarżącej pozwolenia na budowę pawilonu obsługi pasażerów w K., położonego na działce nr ew. [...] przy ul. [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności jeśli w wyniku wykonania aktu lub czynności zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć należy, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Analizując, czy w sprawie występują ustawowe przesłanki uzasadniające zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Sąd stwierdza, że nie dopatrzył się ich zaistnienia. Przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat. M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, Komentarz, wyd. Zakamycze 2005, str. 166). Wstrzymanie wykonania dotyczy zatem sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków takich nie wywołuje decyzja utrzymująca w mocy decyzję stwierdzającą, iż ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę pawilonu obsługi pasażerów została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Mając na względzie charakter i zakres zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że wykonanie jej nie powoduje bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ww. ustawy. Z tego względu, wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu do czasu rozpoznania skargi przez Sąd nie zasługuje na uwzględnienie. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono, jak w sentencji postanowienia.