VII SA/Wa 316/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. R. na działalność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] postanawia: odrzucić skargę. L. R. pismem z dnia 29 stycznia 2014 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na działalność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]. Pismem z dnia 24 lutego 2014 r. wezwano skarżącą do jednoznacznego sprecyzowania przedmiotu skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonej decyzji lub postanowienia, a jeżeli skarga dotyczy bezczynności organu – wskazanie, na czym ta bezczynność polega. W odpowiedzi na ww. wezwanie pełnomocnik skarżącej wskazał, że "skarga zapewne dotyczy tego co wymieniono w jej rubrum". Pismem z dnia 10 marca 2014 r., doręczonym 20 marca 2014 r,, raz jeszcze wezwano wezwano pełnomocnika skarżącego do jednoznacznego sprecyzowania przedmiotu skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, wskazując, że sformułowanie "skarga zapewne dotyczy tego co wymieniono w jej rubrum" nie stanowi wypełnienia wezwania do sprecyzowania skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie podlega odrzuceniu. Dnia 20 marca 2014 r. doręczono pełnomocnikowi skarżącej wezwanie do jednoznacznego sprecyzowania przedmiotu skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Termin do wypełnienia wezwania upłynął 27 marca 2014 r., natomiast do chwili obecnej do Sądu nie wpłynęła odpowiedź na wezwanie. Należy zatem uznać, że skarżąca mimo wezwania nie uzupełniła braków formalnych skargi. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, orzeczono jak w sentencji.