VII SA/Wa 318/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. B., R. B. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] października 2009 r., nr [...] w przedmiocie przekazania odwołania zgodnie z własciwością postanawia odrzucić skargę. W dniu 3 listopada 2009 r. T. i R. B. złożyli skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] października 2009 r., nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Jak wynika z akt sprawy, skarżący nie złożyli do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zażalenia na zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie organu I instancji. Podkreślenia wymaga fakt, że w postanowieniu Wojewody [...] z dnia [...] października 2009 r., zawarte było prawidłowe pouczenie o przysługującym stronie prawie do wniesienia takiego zażalenia, wraz ze wskazaniem organu właściwego do jego rozpatrzenia. Dlatego też stwierdzić należy, iż z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia skarga z dnia 3 listopada 2009 r. wniesiona do tutejszego Sądu na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] października 2009 r. jest niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji postanowienia.