VII SA/Wa 319/12

Maciej Majewski referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 marca 2012 r. po rozpoznaniu wniosku H. K. i Z. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi H. K. i Z. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2011 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy sporządzenia i przesłania kopii dokumentów postanawia: przyznać H. K. i Z. K. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W dniu 13 marca 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy H. K. i Z. K., w którym wnieśli o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. We wniosku wnioskodawcy podali, że prowadzą gospodarstwo domowe wspólnie z synem. Utrzymują się z emerytury wnioskodawczyni i dodatku mieszkaniowego w łącznej wysokości 962,63 złotych miesięcznie. Wskazali, że posiadają dom o pow. 57 m² bez łazienki, toalety, wody, kanalizacji, w stanie - do remontu. Z. K. i syn M. pozostają obecnie bez pracy. W piśmie przewodnim wniosku wskazali, że z powodu niskich dochodów muszą mocno ograniczać wydatki domowe i koszty utrzymania aby niższe były rachunki za media. Dodali, że nie mają możliwości zaoszczędzenia jakiejkolwiek sum pieniędzy. Do wniosku zostało dołączonych kilka kopii rachunków oraz kopia decyzji z Powiatowego Urzędu Pracy we [...] z [...] stycznia 2008 r. W sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 pkt 1ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 ww. ustawy). Prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 ww. ustawy. Może być więc przyznane na wniosek osób bardzo ubogich znajdujących się ze względu na różne zdarzenia życiowe w sytuacji, która nie pozwala im na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, lub gdy ich poniesienie byłoby związane z poniesieniem uszczerbku koniecznego dla wnioskującego i jego rodziny, tj. uniemożliwiłoby zaspokojenie najbardziej podstawowych potrzeb życiowych. Inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskodawcy. W niniejszej sprawie wnioskodawcy wykazali, że nie są w stanie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Miesięczne dochody z których utrzymują się są niewysokie, w dodatku utrzymują się z nich trzy osoby. W tej sytuacji opłacenie kosztów sądowych i zawodowego pełnomocnika stanowi wydatek przekraczający możliwości finansowe wnioskodawców. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.