VII SA/Wa 32/15

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 maja 2015r. po rozpoznaniu wniosku M. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2014r. znak: [...] w przedmiocie skierowania na egzamin w celu kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji postanawia: przyznać M. W. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 10 marca 2015r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez M. W. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawca w formularzu PPF podał, że nie uzyskuje żadnych dochodów, jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Wskazał, że jego dochód z tytułu zasiłku dla osób bezrobotnych w 2014r. wyniósł 1.862,70 złotych. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawca podniósł, że z powodu zatrzymania prawa jazdy nie może podjąć pracy jako kierowca. Oświadczył, że posiada dom o pow. 200 m ² oraz że jest zadłużony w banku na kwotę 2.462,63 złotych. Zarządzeniem z dnia 30 marca 2015r. wezwano wnioskodawcę do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez podanie: - z czego lub przy czyjej pomocy się utrzymuje, - czy podejmuje prace dodatkowe, dorywcze, sezonowe, umowy zlecenia, a jeśli tak, jakie uzyskuje z tego tytułu dochody, należało podać ich wysokość, - czy samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, czy też pozostaje z innymi osobami, jeśli tak, należało wyszczególnić te osoby oraz podać wysokość uzyskiwanego przez nie dochodu, - czy ponosi miesięczne koszty związane z utrzymaniem domu (gaz, opłaty za energię, telefon, podatek od nieruchomości itp.), jeśli tak należało je wyszczególnić i podać ich wysokość, a jeśli nie należało wskazać, kto je ponosi i w jakiej wysokości, - orientacyjnie wysokości kwoty pieniężnej jaką przeznacza miesięcznie na codzienne utrzymanie (żywność, odzież, leki itp.), - czy uzyskuje jakąkolwiek pomoc od rodziny, instytucji społecznych lub państwowych, jeśli tak należało wskazać od kogo w jakiej wysokości lub formie. Odpowiedzi na powyższe należało udzielić w terminie siedmiu dni od daty doręczenia pisma, pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o posiadane dokumenty. W dniu 20 kwietnia 2015r. do Sądu wpłynęła odpowiedź wnioskodawcy na powyższe. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia z kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.) Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie mając na względzie dane przedstawione w formularzu oraz piśmie wyjaśniającym z dnia 20 kwietnia 2015r. uznano, iż wnioskodawca kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z podanych danych przez wnioskodawcę w niniejszej sprawie wynika, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Obecnie jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Utrzymuje się ze środków finansowych pożyczonych od córki mieszkającej we Francji w wysokości 6000 złotych. Zaznaczył, że z ww. środków zostało mu jedynie 150,00 złotych. Wnioskodawca dodał, iż córka poinformowała go, że nie będzie miała możliwości udzielenia mu kolejnych pożyczek. Oświadczył, że nie podejmuje prac dorywczych ani sezonowych. Nie korzysta z pomocy instytucji społecznych i państwowych. Z powodu zatrzymanego prawa jazdy nie może pracować jako kierowca. Skarżący podał, że koszty utrzymania domu (tj. opłaty za wodę prąd, gaz) wynoszą średnio 800,00 złotych miesięcznie i są regulowane na bieżąco dzięki osobom (wskazanym we wniosku), którzy za możliwość korzystania z jego domu opłacają rachunki. Wnioskodawca wskazał, że na zakup żywności przeznacza 400,00 złotych miesięcznie ze środków pożyczonych od córki. Mając na względzie przedstawioną wyżej sytuację materialną wnioskodawcy uznano, że jego sytuacja materialna jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie tj. zwolnienia od kosztów sądowych. Wnioskodawca jest osobą bezrobotną nie osiągającą żadnych stałych dochodów, zaś środki finansowe z jakich się utrzymuje są niewielkie. Tym samym uznano, że obecnie nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów sądowych. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji postanowienia.