VII SA/Wa 320/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. D. o przywrócenie terminu do uiszczenia części wpisu od skargi w sprawie ze skargi J. D. oraz R. D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2011 r., Nr [...] w przedmiocie: nakazu rozbiórki postanawia: przywrócić J. D. termin do uiszczenia części wpisu sądowego od skargi. Postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. D. oraz R. D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki. Sąd wskazał, że skarżący nie uiścili wpisu w wysokości do której byli wzywani zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału VII z dnia 8 lutego 2012 r. Pismem z dnia 2 maja 2012 r. J. D. wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia brakującej części wpisu sądowego. Skarżąca wskazała, że do uchybienia terminu do uzupełniania braków formalnych skargi w postaci uiszczenia wpisu doszło bez jej winy. Podniosła, że na przełomie lutego i marca 2012 r. chorował na zapalenie płuc jej 6-letni syn. Dziecko wymagało interwencji lekarskiej, co potwierdza zgłoszenie do przychodni w dniu 28 lutego 2012 r. o godz. 23:21. Skarżąca wskazała, że jako matka samotnie wychowująca dziecko nie mogła zostawić syna bez opieki i pojechać na pocztę. Podniosła, że nie mieszka pod adresem [...] w W., który to jest adresem do korespondencji i zamieszkuje w znacznej odległości od wskazanego adresu do doręczeń. Wskazała także, że ze względu na chorobę syna nie mogła w dniu 5 marca 2012 r. odebrać przesyłki osobiście, a ustanowionemu przez nią pełnomocnikowi do odbioru przesyłek pocztowych odmówiono jej wydania. Podniosła również, że R. D. poinformował ją, że nie dostał żadnej przesyłki z Sądu. W dniu 12 marca 2012 r. po zapoznaniu się w Sądzie z aktami R. D. poinformował skarżącą, że widział w aktach zarządzenie o wezwaniu do nadesłania 2 odpisów skargi, nie widział natomiast zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, a sam zapłacił 200 zł. Taką samą kwotę uiściła skarżąca składając skargę. Skarżąca dopiero w dniu 26 kwietnia 2012 r. od R. D. dowiedziała się, że wymagany wpis wynosił 500 zł. Wskazała również, że w chwili obecnej wpis został uiszczony w żądanej wysokości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a. Art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. stanowi zaś, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłankami uzasadniającymi przywrócenie terminu są więc: zachowanie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku, liczonego od daty ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, dokonanie – równocześnie ze złożeniem wniosku - czynności, do dokonania której terminowi uchybiono. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się że strona nie ponosi winy jeżeli dopełniła obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy (por. postanowienie NSA z 24 marca 2004 r., FZ 13/04, niepubl.). Uchybienie w tym względzie, spowodowane nawet lekkim niedbalstwem, narusza obiektywny miernik staranności i stanowi podstawę do oddalenia wniosku o przywrócenie terminu, skoro nawet lekkie niedbalstwo świadczy o zawinionym niedokonaniu czynności w terminie. W ocenie Sądu skarżąca uprawdopodobniła brak winy w uchybieniu terminu. Skarżąca wskazała, że przyczyną uchybienia terminowi do uzupełnienia braku formalnego skargi była niemożność odebrania w terminie przesyłki zawierającej odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Skarżąca wskazała, że w dniach, gdy przesyłka była awizowana ciężko chorował jej syn, a konieczność opieki nad dzieckiem – gdyż skarżąca jest matką samotnie wychowującą dziecko - uniemożliwiła jej osobiste odebranie przesyłki. Podniosła również, że faktycznie mieszka w znacznej odległości od podanego adresu do doręczeń. Ponadto zauważyła, że pełnomocnikowi do odbioru przesyłek pocztowych ustanowionemu od 2008 r. odmówiono wydania przesyłki pochodzącej z Sądu. W ocenie Sądu wskazane przez skarżącą powody uchybienia terminowi (miejsce zamieszkania oddalone od podanego adresu do korespondencji, ciężka choroba dziecka, odmowa wydania przesyłki) cechują się ponadprzeciętnymi, nazbyt trudnymi do pokonania, czy niemożliwymi do przewidzenia okolicznościami. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.