VII SA/Wa 321/11

Maciej Majewski referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. B. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi B. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. znak: [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia : 1. przyznać prawo pomocy B. B. w zakresie częściowym ustanowienie adwokata, 2. w pozostałym zakresie wniosek oddalić Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek B. B. o przyznanie prawa pomocy. Skarżący podaje, że zamieszkuje razem z żoną i synem i z nimi prowadzi gospodarstwo domowe. Strona wykazała posiadanie nieruchomości – mieszkania o pow. 35 m2 oraz drewnianego domku o pow. 20 m2 na działce 350 m2. Dochód z którego utrzymuje się strona to 2 645 zł., na który składają się emerytury wnioskodawcy i jego żony oraz renta syna. Wnioskodawca nie posiada oszczędności. Zaznaczył, że jest zadłużony w bankach na kwotę około 31 000 zł. Podał, że około 1000 zł musi wydawać na leki dla syna i z tego względu są zadłużeni w bankach. Ponadto po opłaceniu wszystkich stałych opłat na życie stronie pozostaje około 300 zł. Wnioskodawca podał również, że syn przeznacza około 500 zł miesięcznie na papierosy. Do wniosku strona załączyła kopie wyciągów bankowych oraz kopie wyciągów bankowych z kart kredytowych, kopie rachunków. W niniejszej sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast w zakresie częściowym następuje gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ww. ustawy). Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu adwokata z urzędu. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Strona musi zatem wykazać, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia poczynienie odstępstwa od tej generalnej zasady. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową B. B. uznać należy, iż uzasadnionym jest częściowe przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść tego wydatku. Wraz z trzyosobową rodziną utrzymuje się dochodu w wysokości 2 645 zł. miesięcznie. Dochód ten po opłaceniu bieżących wydatków nie pozwoli na opłacenie zawodowego pełnomocnika bez narażenia rodziny wnioskodawcy na powstanie uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i rodziny. Jednocześnie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych został oddalony Strona podała, że na leczenie i rehabilitację syna rodzina wnioskodawcy przeznacza miesięcznie około 1000 zł. Należy zauważyć, że na obecnym etapie postępowania jedynym kosztem w sprawie jest wpis sądowy od skargi w wysokości 200 zł. Pozostałe koszty sądowe jeżeli się pojawią to na dalszych etapach postępowania i będą rozłożone w czasie, stąd możliwe jest odpowiednio wcześniejsze przygotowanie się do nich, tym bardziej, że w wydatkach rodziny, miesięczne wydatki na papierosy syna (500 zł.) znacznie przewyższają koszt wpisu sądowego. Z tych względów uznano, że strona jest w stanie opłacić te koszty i odmówiono przyznania prawa pomocy w tym zakresie. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.