VII SA/Wa 322/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Asesor WSA Paweł Groński, , Protokolant Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 maja 2007 r. sprawy ze skargi K. H. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2006 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji dotyczącej umorzenia postępowania w sprawie zabudowy klatki schodowej, po wznowieniu postępowania. skargę oddala [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania K. H., M. H. i B. J., utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. z dnia [...] maja 2003 r. nr [...] umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie zabudowy klatki schodowej w budynku mieszkalnym przy ul. [...] [...] we W. Wskutek wniesienia skargi przez K. H., M. H. i B. J. decyzja organu II instancji została skontrolowana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, który wyrokiem z dnia 21 października 2004 r. sygn. akt II SA/Wr 1947/03 oddalił skargę. Następnie Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 11 października 2005 r. sygn. akt II OSK 84/05 oddalił skargę kasacyjną K. H. od powyższego wyroku. Pismem z dnia 10 kwietnia 2006 r. uzupełnionym pismami z dnia 31 maja 2006 r. i z dnia 31 lipca 2006 r. K. H. zwróciła się o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej w/w decyzją ostateczną [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...], wskazując naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. Podniosła, że protokół z oględzin nie określa wymiarów drzwi usytuowanych w zabudowie na podeście I piętra, przy czym szerokość drzwi wynosi 60 cm., co narusza przepisy Prawa budowlanego. Ponadto wnioskodawczyni stwierdziła, że zabudowa klatki schodowej powstała na drodze komunikacji ogólnej, powołując się na postanowienie Sądu Rejonowego we Wrocławiu z dnia 30 grudnia 1978 r. sygn. akt II Ns 163/77. Zarzuciła również brak w aktach sprawy oświadczeń poprzednich właścicieli dotyczących zabudowy klatki schodowej. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] września 2006 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a., po wznowieniu postępowania na wniosek K. H., odmówił uchylenia decyzji ostatecznej tego organu z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...]. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, iż przedstawione we wniosku o wznowienie postępowania okoliczności nie spełniają warunków określonych w art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz wyjaśnił, że sfałszowanie dowodu musi być stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu, natomiast wznowienie postępowania przed stwierdzeniem sfałszowania dowodu może nastąpić wyłącznie wówczas, gdy sfałszowanie dowodu jest oczywiste, a wznowienie postępowania jest niezbędne dla uniknięcia niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia ludzkiego albo poważnej szkody dla interesu społecznego. W odniesieniu do zarzutów podniesionych we wniosku o wznowienie postępowania organ wskazał, że stan faktyczny sprawy ustalono w oparciu o rzetelnie przeprowadzone oględziny nieruchomości z dnia 30 sierpnia 2002 r. oraz materiał dowodowy w postaci oświadczeń byłych i obecnych współwłaścicieli nieruchomości na okoliczność ustalenia stanu formalnoprawnego nieruchomości, w tym również podziału do użytkowania części wspólnych nieruchomości. Organ stwierdził, iż dokumenty te znajdują się w aktach sprawy, były przedmiotem analizy organów obu instancji w postępowaniu zwykłym oraz sądów administracyjnych i nie budzą wątpliwości co do ich prawdziwości. Ponadto, w ocenie organu zarzut braku określenia w protokole oględzin wymiarów drzwi nie wypełnia przesłanki, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a., gdyż okoliczność ta znalazła odniesienie w orzeczeniu technicznym z dnia 17 maja 2003 r., w którym stwierdza się, że "schody z parteru na piętro, w szczególności z piętra na drugi poziom mieszkania nr [...] nie stanowią komunikacji ogólnej, lecz służą do celów komunikacji indywidualnej", natomiast szerokość drzwi, tj. co najmniej 60 cm. - wskazana w § 239 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - dotyczy drzwi ewakuacyjnych, jakimi nie są drzwi prowadzące do mieszkania nr [...]. Organ uznał, że okoliczności powołane przez K. H. wyjaśniono w toku postępowania zwykłego, a poprawność ich ustalenia została potwierdzona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 października 2005 r. sygn. akt II OSK 84/05. W ocenie organu, nie została spełniona przesłanka zawarta w art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a., gdyż dokumenty zgromadzone w sprawie nie potwierdzają zarzutu, że rozstrzygnięcie oparto na dowodach, które okazały się fałszywe. Od powyższej decyzji złożyła odwołanie K. H., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Zarzuciła sfałszowanie protokołu z oględzin (ze względu na brak przedstawienia wymiarów drzwi) oraz orzeczenia technicznego z dnia 17 maja 2003 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] grudnia 2006 r. znak [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania K. H., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że dla wypełnienia przesłanki zawartej w art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. sfałszowanie dowodu musi być stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu, co nie miało miejsca w niniejszym postępowaniu. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego ocenił zaskarżone rozstrzygnięcie jako odpowiadające przepisom prawa, stwierdzając brak podstaw do uchylenia decyzji ostatecznej [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...]. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła K. H., zarzucając naruszenie art. 145 § 1 i § 3 k.p.a. Skarżąca ponownie podniosła, że dowody na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności są fałszywe, a drewniana zabudowa klatki schodowej powstała na drodze komunikacji ogólnej. Wskazała, iż wyrokiem z dnia 22 listopada 2006 r. sygn. akt I C 260/06 Sąd Rejonowy dla Wrocławia - Śródmieścia nakazał usunięcie wszystkich zamków i zasuw w drzwiach znajdujących się na spoczniku I piętra prowadzących do dalszej części klatki schodowej. Zdaniem K. H., wyrok ten jednoznacznie potwierdza, że klatka schodowa nie jest wewnętrzna, jak twierdzi Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego W. w decyzji umarzającej postępowanie, dlatego postępowanie powinno zostać wszczęte z urzędu, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Skarżąca podniosła także, iż zabudowa klatki schodowej stwarza niebezpieczeństwo dla życia i zdrowia ludzkiego. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. Tego rodzaju wady i uchybienia w rozpatrywanej sprawie nie wystąpiły. Zaskarżona decyzja została wydana w nadzwyczajnym trybie postępowania administracyjnego, jakim jest postępowanie wznowieniowe. Wznowienie postępowania administracyjnego stanowi instytucję umożliwiającą uchylenie decyzji ostatecznej i wydanie nowej decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy, co stanowi wyjątek od zasady trwałości decyzji ostatecznej zawartej w art. 16 § 1 k.p.a. Z tego względu uchylenie decyzji dotychczasowej może nastąpić wyłącznie wówczas, gdy organ stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia w oparciu o art. 145 § 1 lub art. 145a k.p.a. W niniejszej sprawie skarżąca wskazała jako podstawę wznowienia postępowania przesłankę określoną w art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a., zgodnie z którym w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe. W ocenie skarżącej, fałszywym dowodem jest protokół z oględzin z dnia 30 sierpnia 2002 r. oraz orzeczenie techniczne z dnia 17 maja 2003 r. Skarżąca poddała również w wątpliwość oświadczenia poprzednich właścicieli w sprawie zabudowy klatki schodowej, na które powołał się organ nadzoru budowlanego, nie zgadzając się ze stanowiskiem organu, iż zabudowa ta powstała na drodze komunikacji ogólnej. Należy wyjaśnić, że postępowanie może być wznowione z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a., gdy sfałszowanie dowodu zostało stwierdzone orzeczeniem sądu lub innego organu, przy czym zgodnie z art. 145 § 2 k.p.a. spełnienie tego warunku nie jest konieczne tylko w sytuacji, gdy sfałszowanie dowodu jest oczywiste, a wznowienie postępowania jest niezbędne dla uniknięcia niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia ludzkiego albo poważnej szkody dla interesu społecznego. Skarżąca nie wskazała prawomocnego orzeczenia sądu lub innego organu stwierdzającego sfałszowanie dowodów, a zgromadzone w przedmiotowej sprawie dokumenty również nie potwierdzają zarzutu, iż rozstrzygnięcie oparto na dowodach, które okazały się fałszywe. Okoliczności wymienione przez skarżącą we wniosku o wznowienie postępowania nie mogły zatem stanowić przesłanki uchylenia kwestionowanej decyzji ostatecznej. Taką okolicznością nie jest również podniesiony w skardze nakaz usunięcia zamków i zasuw w drzwiach znajdujących się na spoczniku I piętra prowadzących do dalszej części klatki schodowej, zgodnie z wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Śródmieścia z dnia 22 listopada 2006 r. sygn. akt I C 260/06, gdyż - wbrew ocenie skarżącej - nie stanowi on przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Przepis ten ma zastosowanie wyłącznie w sytuacji, gdy wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję, natomiast w przedmiotowej sprawie wznowienie postępowania dotyczy decyzji wydanej w dniu [...] sierpnia 2003 r., a więc znacznie wcześniej niż zapadł wskazany wyrok. Ponadto należy zauważyć, iż decyzja ostateczna [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie zabudowy klatki schodowej w budynku mieszkalnym przy ul. [...] [...] we W. została skontrolowana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, który wyrokiem z dnia 21 października 2004 r. sygn. akt II SA/Wr 1947/03 oddalił skargę, natomiast Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 11 października 2005 r. sygn. akt II OSK 84/05 oddalił skargę kasacyjną od w/w wyroku. Powyższe oznacza, iż sądy administracyjne obu instancji nie stwierdziły, aby w sprawie zakończonej decyzją ostateczną kwestionowaną przez skarżącą wystąpiło innego rodzaju naruszenie prawa, podważające legalność kontrolowanego rozstrzygnięcia. Wyrok oddalający skargę jest rezultatem braku wad prawnych uzasadniających uchylenie decyzji, stwierdzenie jej nieważności lub niezgodności z prawem, zatem istotną treść takiego wyroku stanowi ustalenie, że zaskarżona decyzja nie jest wadliwa w rozumieniu kryteriów kontroli legalności decyzji. Z tych przyczyn, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd skargę oddalił.