VII SA/Wa 326/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska (spr.), Asesor WSA Bogusław Cieśla, Protokolant Ewa Pecelt, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2005 r. sprawy ze skargi J. D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2005 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku gospodarczego skargę oddala. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] decyzją nr [...] wydaną dnia [...] grudnia 2002 r. na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane nakazał P. P. rozbiórkę budynku gospodarczego przylegającego do budynku mieszkalnego, wybudowanego na terenie nieruchomości przy ul. [...] w [...]. W uzasadnieniu organ podał, iż ustalono, iż na nieruchomości stanowiącej własność J. D. dzierżawiący nieruchomość P. P. dobudował w 1999 r. bez pozwolenia na budowę do istniejącego na działce budynku mieszkalnego – budynek gospodarczy z pralnią, ustępem i skaldem opału. Budynek ten o wymiarach 8,00m x 3,50m i wysokości 2,30m, ma ściany z pustaków żużlobetonowych o grubości 18cm, dach jednospadowy o konstrukcji drewnianej krytej blachą ocynkowaną trapezową, ze spadkiem w kierunku działki inwestora. Odwołanie od tej decyzji wniósł P. P. W odwołaniu podał, że dzierżawcą przedmiotowej nieruchomości jest S. P., jego matka, natomiast władają nią dzieci dzierżawcy, tj. on i W. D. Nadto podał, że przedmiotowy budynek gospodarczy został wybudowany w latach 80-tych, jako skład na opał i ustęp, a po pożarze, który miał miejsce [...] marca 1999 r., szopa ta została w okresie od marca do czerwca 1999 r. odbudowana. Po rozpatrzeniu odwołania, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] wydaną dnia [...] stycznia 2005 r. na podstawie art. 138 § 2 kpa, uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, ponieważ w dniu 11 lipca 2003 r. weszły w życie znowelizowane przepisy ustawy – Prawo budowlane i zmieniony art. 48 tej ustawy przewiduje możliwość legalizacji samowoli budowlanej, którą należy wziąć pod uwagę i przeprowadzić w kierunku ewentualnego zastosowania stosowne ustalenia. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł J. D. – spadkobierca właściciela nieruchomości. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji skarżący podniósł, iż zaskarżona decyzja narusza prawo, ponieważ w dacie samowoli budowlanej, tj. w 1999 r., a także w dacie wydania decyzji organu I instancji – [...].12.2002 r., obowiązujące prawo budowlane nie dopuszczało możliwości legalizacji samowoli budowlanej. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonej decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie mogła został uwzględniona. Przedmiotem oceny Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2005 r., wydana na podstawie art. 138 § 2 kpa, uchylająca decyzję nakazującą rozbiórkę i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji – z uwagi na zmianę przepisów prawa budowlanego obowiązującą od dnia 11 lipca 2003 r. Zdaniem Sądu, skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Organ odwoławczy ma obowiązek oceny podstawy prawnej i faktycznej decyzji zaskarżonej odwołaniem i orzeczenie według stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dacie wydania decyzji odwoławczej. W dacie tej obowiązywały przepisy prawa budowlanego znowelizowane ustawą z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz zmianie niektórych ustaw (Dz. U. nr 80, poz. 718). Artykuł 7 ust. 2 w/cytowanej ustawy stanowi, że do postępowań, dotyczących obiektów budowlanych lub ich części, będących w budowie albo wybudowanych bez pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy (tj. przed dniem 11 lipca 2003 r.), a niezakończonych decyzją ostateczną, stosuje się art. 48 prawa budowlanego w jego brzmieniu po nowelizacji. Wobec tego organ odwoławczy, uwzględniając zmianę przepisów prawa budowlanego i treść przepisu przejściowego, jaki stanowi art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane, wydał prawidłową decyzję. Z tych wszystkich względów uznając, że zaskarżonej decyzji nie można skutecznie zarzucić braku zgodności z prawem, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) skargę należało oddalić.