VII SA/Wa 326/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. K. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi H. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...]. W skardze z dnia 20 stycznia 2016 r., uzupełnionej pismami z dnia 14 marca 2016 r. i 6 maja 2016 r. H. K. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...]. Powyższym rozstrzygnięciem organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...], nakładającą na skarżącą obowiązek doprowadzenia ściany północnej szczytowej budynku przy [...] w W., znajdującej się w granicy z nieruchomością przy [...], do stanu zgodnego z prawem, poprzez zamurowanie usytuowanych w niej 5 szt. otworów w lokalu nr [...]. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wykonanie nałożonego obowiązku będzie się wiązało z niepowetowaną szkodą grożącą skarżącej. Wykonanie decyzji pozbawi skarżącą możliwości korzystania ze światła. Dodatkowo skarżąca będzie musiała ponosić koszty ponownego przeprowadzenia remontu, gdyż ściana z otworami została zabudowana częściowo wykonaną na wymiar szafą, którą celem realizacji decyzji będzie trzeba rozebrać. Nadto skarżąca straci przedwojenne luksfery, których odtworzenie będzie niemożliwe po ich rozbiciu przy wyjmowaniu z otworu okiennego. Po wykonaniu decyzji mieszkanie skarżącej straci na walorach estetycznych, a samo wykonanie będzie dla niej bardzo uciążliwe ze względu na kosztowny remont. Otwory stanowią jedyne źródło światła w pomieszczeniach, w których się znajdują oraz znacznie podwyższają wartość lokalu i jakość jego użytkowania. Co więcej, usunięcie otworów spowoduje niemożliwość ich odtworzenia, gdyż zgodnie z obowiązującymi przepisami nie jest możliwe wykonanie takich otworów i podlegałyby ponownemu zamurowaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania skargi przez Sąd nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004). Warunkiem rozpatrzenia przez sąd merytorycznie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest jego właściwe uzasadnienie, tj. wykazanie przez wnioskującego, iż w sprawie zachodzą dwie pozytywne przesłanki wynikające z art. 61 § 3 p.p.s.a. (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/2004 niepubl.). W świetle powołanego wyżej przepisu prawa i wniosku strony skarżącej, w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2015 r. Wskazać bowiem należy, iż nie każdy nakaz doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, lub trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotowe roboty budowlane obejmują jedynie zamurowanie 5 szt. otworów okiennych, nie jest to proces szczególnie skomplikowany, ponadto w wyniku poprawnie przeprowadzonego demontażu przedwojennych luksferów, nie powinny one ulec uszkodzeniu. Skarżąca nie przedstawiła też kosztorysu wykonania prac (demontażu, remontu), ani nie przedstawiła swojej sytuacji majątkowej, które to informacje pozwoliłyby ocenić, czy istotnie nakaz wiązać się będzie z wyrządzeniem znacznej szkody w majątku strony. Okoliczność utraty walorów estetycznych, jak również niemożność odtworzenia z uwagi na przepisy obowiązującego prawa, nie mogą stanowić przesłanki wstrzymania wykonania aktu. Skarżąca nie wykazała także, że przedmiotowe otwory stanowią jedynie źródło światła pokoi mieszkalnych, bądź kuchni. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.