VII SA/Wa 329/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym skargi J.K. na postanowienie Naczelnego Sądu Lekarskiego w W. z dnia [...] sygn. akt [...] w przedmiocie : odmowy przyjęcia zażalenia postanawia : odrzucić skargę. W dniu 8 lutego 2012 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga J.K. na postanowienie Naczelnego Sądu Lekarskiego w W. z dnia [...] sygn. akt [...]. Z akt sprawy wynika, iż J. K. złożył do Okręgowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej Okręgowej Izby Lekarskiej w K. skargę na dr n. med. M. G. Na skutek przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego Okręgowy Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej w K. wydał postanowienie z dnia [...] Nr [...] o umorzeniu postępowania wyjaśniającego w sprawie lekarza co do zarzucanego mu czynu, na które zgodnie z art. 68 ust. 1 ustawy o izbach lekarskich skarżący zażalił się do właściwego Okręgowego Sądu Lekarskiego. Po rozpoznaniu wniesionego zażalenia Okręgowy Sąd Lekarski w K. postanowieniem z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Postępowanie w trybie odpowiedzialności zawodowej prowadzone na skutek złożonej przez skarżącego skargi zostało zatem prawomocnie zakończone postanowieniem Okręgowego Sądu Lekarskiego z dnia [...] sygn. akt [...]. Na powyższe postanowienie Okręgowego Sądu Lekarskiego (OSL) skarżący wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Lekarskiego. Ze względu na złożenie zażalenia Przewodniczący OSL wydał zarządzenie o odmowie przyjęcia środka odwoławczego. Na powyższe zarządzenie przysługiwało skarżącemu prawo do wniesienia zażalenia do Naczelnego Sądu Lekarskiego, z którego to środka skarżący skorzystał. W wyniku przeprowadzonej kontroli instancyjnej Naczelny Sąd Lekarski utrzymał w mocy ww. zarządzenie podtrzymując pogląd, iż od postanowienia okręgowego sądu lekarskiego wydanego na skutek rozpoznania zażalenia na postanowienie okręgowego rzecznika odpowiedzialności zawodowej w przedmiocie odmowy wszczęcia albo umorzenia postępowania dalsze środki zaskarżenia nie przysługują. W odpowiedzi na skargę Naczelny Sąd Lekarski wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej. Wskazał, iż skarga dotyczy postępowania wyjaśniającego w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej lekarzy prowadzonego w oparciu o przepisy ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich. Sprawy w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej lekarzy i lekarzy dentystów regulowane są przepisami ustawy o izbach lekarskich i odpowiednio stosowanym przepisom kodeksu postępowania karnego. Wskazał, iż skarga jest niedopuszczalna, gdyż zakres sprawy nie mieści się w katalogu spraw rozpatrywanych przez sądy administracyjne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w warszawie zważył, co następuje : Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), powoływanej w dalszej części uzasadnienia w skrócie: p.p.s.a, zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne akty lub czynności niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 a. W związku z powyższym w sprawach innych nie należących do zakresu działalności administracji publicznej możliwa jest kontrola sądowoadministracyjna, ale tylko w przypadku, gdy w ustawie szczególnej jest wprost wskazane, że sprawy określonego rodzaju podlegają kognicji sądów administracyjnych, co wynika z art. 3 § 3 cyt. ustawy. Skarga rozpatrywana w niniejszej sprawie dotyczy postanowienia Naczelnego Sądu Lekarskiego w W. z dnia [...] sygn. akt [...] utrzymującego w mocy zarządzenie przewodniczącego Okręgowego Sądu Lekarskiego w K. z dnia [...] sygn. akt [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia zażalenia na postanowienia Okręgowego Sądu Lekarskiego w K. Przyczyną odmowy przyjęcia zażalenia było stwierdzenie przez Naczelny Sąd Lekarski, iż postanowienie Okręgowego Sądu Lekarskiego w K. z dnia [...] jest ostateczne i nie przysługuje na nie środek odwoławczy. Podstawę orzekania przez organ stanowiły przepisy ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich (Dz. U. 2009 r. Nr 219 poz. 1708). Stosownie do treści art. 112 ww. ustawy w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej stosuje się odpowiednio przepisy: 1) ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego dotyczące postępowania uproszczonego; nie stosuje się przepisów o oskarżycielu prywatnym, powodzie cywilnym, przedstawicielu społecznym, o postępowaniu przygotowawczym oraz środkach przymusu, z wyjątkiem przepisów o karze pieniężnej; 2) rozdziałów I-III i art. 53 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny. Stwierdzić zatem należy, że sprawy w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej lekarzy i lekarzy dentystów regulowane są przepisami ustawy o izbach lekarskich i odpowiednio stosowanym przepisom kodeksu postępowania karnego, a zatem nie mieszczą się w katalogu spraw rozpatrywanych przez sądy administracyjne. Jednocześnie wskazać trzeba, że w niniejszej sprawie skarżący wyczerpał tok instancji przewidziany odrębnymi przepisami dotyczącymi postępowania w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej lekarzy. Z tych względów skarga J. K. podlega odrzuceniu, bowiem zaskarżone postanowienie nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.