VII SA/Wa 332/10

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. i Z. D. w sprawie ze skargi G. i Z. D. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie : odmowy umorzenia opłaty legalizacyjnej postanawia : przyznać G. i Z. D. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 22 marca 2010 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez wnioskodawców formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnoszą o zwolnienie od kosztów sądowych. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Przyznanie prawa pomocy jest instytucją wyjątkową, przysługującą jedynie w sytuacjach, gdy poniesienie kosztów przez stronę spowodowałoby u niej uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie udowodnione przez stronę. W niniejszej sprawie wnioskodawcy wykazali, że znajdują się w sytuacji materialnej uprawniającej ich do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że we wspólnym gospodarstwie domowym z wnioskodawcami pozostaje dwóch synów. Źródłem utrzymania czteroosobowej rodziny są dochody uzyskiwane przez wnioskodawców z tytułu wynagrodzenia za pracę o łącznej wysokości 2.709,32 złotych netto miesięcznie, na potwierdzenie czego dołączyli stosowne zaświadczenia z zakładów pracy. Wnioskodawcy oświadczyli, że starszy syn jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, na potwierdzenie czego dołączyli zaświadczenie z Powiatowego Urzędu Pracy w W. Dodali, że jest on osobą chorą, przebywającą w Wojewódzkim Samodzielnym Zakładzie Psychiatrycznym Zespole Publicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej w P. i wymaga systematycznego leczenia oraz stałej opieki. Wskazali, że również młodszy syn nie pracuje. Wnioskodawcy podali, że posiadają działkę o powierzchni 531 m ², na której znajduje się dom o powierzchni 120 m ². Wskazali, iż miesięczne wydatki w marcu wyniosły : na zakup węgla - 452,61 złotych, butli z gazem – 46,00 złotych, wywóz nieczystości ciekłych - 70,00 złotych, wywóz nieczystości stałych - 9,00 złotych, energię elektryczną - 166,00 złotych, telefon i internet -133,92 złotych, abonament telewizyjny - 38,00 złotych, podatek od nieruchomości – 55,00 złotych, dojazd do pracy wnioskodawców – 200,00 złotych, oraz spłatę raty pożyczek na odbiór budynku w wysokości 386,03 złotych, co łącznie stanowi kwotę w wysokości 1.555,56 złotych. Dodali, iż do ponoszonych miesięcznych wydatków dochodzą jeszcze koszty okresowe. Biorąc pod uwagę powyższe dane uznano, że wnioskodawcy wykazali i udokumentowali, że znajdują się w sytuacji materialnej uprawniającej ich do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Oceniono, że przy wykazanych dochodach i ponoszonych wydatkach wnioskodawcy nie są w stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania sądowego bez spowodowania uszczerbku w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i swojej rodziny. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.