VII SA/Wa 332/15

Sygnatura akt VII SA/Wa 332/15 POSTANOWIENIE Dnia 22 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. W. na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie naruszenia przez przewoźnika lotniczego postanowień rozporządzenia i nałożenia na przewoźnika kary pieniężnej postanawia: odrzucić skargę. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie została złożona przez I. W. skarga na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...]w przedmiocie naruszenia przez przewoźnika lotniczego postanowień rozporządzenia i nałożenia na przewoźnika kary pieniężnej. Zarządzeniem z dnia 18 lutego 2015 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił się do skarżącej o wpłacenie na konto Sądu wpisu sądowego. Natomiast na mocy innego zarządzenia, z tego samego dnia, skarżąca została zobowiązana do nadesłania czterech odpisów skargi. Oba zarządzenia powinny być wykonane w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżąca otrzymała ww. wezwania Sądu w dniu 13 marca 2015 r. Po sprawdzeniu w rejestrze opłat sądowych stwierdzono, że na konto Sądu od skarżącej nie wpłynęła kwota z tytułu należnego wpisu sądowego. Nie nadesłano również do niniejszej sprawy żądanych czterech odpisów skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sąd odrzuca skargę gdy pomimo wezwania nie został od niej uiszczony należny wpis. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ww. ustawy sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie skarżąca pomimo prawidłowo doręczonego wezwania nie uiściła wpisu sądowego, ani nie nadesłała czterech odpisów skargi. Z uwagi na powyższe w oparciu o art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 ww. ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.