VII SA/Wa 332/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie - Maciej Majewski po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia F. w B. w sprawie ze skargi Stowarzyszenia F. w B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia: odmówić Stowarzyszeniu F. w B. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPPr wniosek Stowarzyszenia F. w B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika. W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że jak wynika z wiadomości znanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie z urzędu, postanowieniem [...] Sądu Rejonowego w B. z [...] stycznia 2012 r., Stowarzyszenie F. w B. zostało rozwiązane na podstawie art. 31 pkt 1 ustawy z 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (Dz.U. z 2001 r., Nr 79, poz. 855 ze zm.). Jednocześnie Sąd Rejonowy zarządził likwidację Stowarzyszenia. Rozwiązanie stowarzyszenia przez sąd oznacza zakończenie wszelkiej jego działalności. Pozostać może jedynie majątek stowarzyszenia, w tym i wierzytelności, a także roszczenia wobec niego. Dlatego też przeprowadza się likwidację stowarzyszenia, którą zajmuje się likwidator. Działalność likwidatora rozciąga się jedynie na sprawy majątkowe, a nie na statutową działalność rozwiązanego stowarzyszenia. W okresie likwidacji stowarzyszenie już nie istnieje, choć jego wykreślenie z rejestru stowarzyszeń jeszcze nie nastąpiło - art. 37 ust. 2 pkt 3 ustawy Prawo o stowarzyszeniach (por. S. Sarnecki, Prawo o stowarzyszeniach. Komentarz, Kraków 2000, s. 77). Oznacza to, że rozwiązane Stowarzyszenie nie posiada zdolności sądowej w postępowaniu sądowo-administracyjnym - art. 25 § 1 i 3 p.p.s.a. Brak ten jest brakiem nieusuwalnym. To z kolei oznacza, że wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony w niniejszej sprawie przez Stowarzyszenie F. w B. jest wnioskiem złożonym nie przez stronę postępowania sądowego i z tego względu podlega oddaleniu. Wskazać należy, że zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane stronie postępowania sądowo-administracyjnego. Uprawnienie do ubiegania się o przyznanie prawa pomocy przysługuje każdej ze stron postępowania sądowo-administracyjnego, tj. skarżącemu oraz organowi, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi (art. 32 p.p.s.a.). Ponadto ustawa przyznaje przymiot strony także innym uczestnikom postępowania tj. osobom, które nie wniosły skargi, ale brały udział w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy ich interesu prawnego, a także określonym w przepisach osobom i organizacjom społecznym, dopuszczonym do udziału w postępowaniu przez Sąd (art. 33 p.p.s.a.). Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że niniejsza sprawa została zarejestrowana jako złożona ze skargi Stowarzyszenia F. w B., które po jego rozwiązaniu nie może być podmiotem praw i obowiązków postępowania sądowego, tym samym nie może występować jako strona postępowania. Stowarzyszenie to utraciło zdolność do występowania przed sądem administracyjnym (zdolność sądową) jako organizacja społeczna występująca w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób. Stowarzyszenie będące w likwidacji nie może bowiem prowadzić działalności dla której zostało utworzone, czyli działalności statutowej. W związku z powyższym, z uwagi na fakt że prawo pomocy może być przyznane tylko stronie postępowania sądowego wniosek Stowarzyszenia F. w B. należało, na podstawie art. 243 § 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalić.