VII SA/Wa 332/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M B na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2019 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału VII z 13 lutego 2020 r. M. B. (dalej: "skarżący") został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez nadesłanie 8 odpisów skargi oraz wskazanie numeru PESEL skarżącego. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału VII z 13 lutego 2020 r. skarżący została wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania zostały skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 28 lutego 2020 r. (potwierdzenie odbioru K.- 13 akt sądowych) Do dnia dzisiejszego ww. braki nie zostały uzupełnione, nie został również uiszczony należny wpis od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej p.p.s.a.) sąd na posiedzeniu niejawnym odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z kolei zgodnie z treścią art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych – tj. nadesłanie 8 odpisów skargi, wskazanie numeru PESEL skarżącego – oraz braku fiskalnego skargi zostało skutecznie doręczone skarżącemu 28 lutego 2020 r. Tym samym siedmiodniowy termin do wykonania wezwania bezskutecznie upłynął 6 marca 2020 r. Nieuzupełnienie braków formalnych skargi oraz nieuiszczenie wpisu powoduje konieczność odrzucenia skargi. W tym stanie rzeczy Sąd – na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a. p.p.s.a. – postanowił, jak w sentencji.