VII SA/Wa 333/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Machlejd po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2008 r. Znak: [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2008 r., znak: [...] W skardze z dnia 27 stycznia 2008 r. oraz w piśmie procesowym z dnia 9 marca 2009 r. [...] Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2008 r., znak: [...], utrzymującego w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2008 r., znak: [...] o nałożeniu na [...] Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] grzywny w wysokości 45.000 zł, w celu przymuszenia do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym z dnia [...] października 2008 r., Nr [...]. W uzasadnieniu swojego wniosku strona skarżąca wskazała, iż "zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wyklucza zasadność prowadzenia postępowania egzekucyjnego, nakładania grzywny, a już w szczególności niezbędności nałożenia grzywny i to w tak znacznej wysokości, kosztem Skarbu Państwa – podatników". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu rozpoznania skargi przez Sąd zasługuje na uwzględnienie. Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego postanowienia spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r., FZ 496/2004). W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności, które przemawiają za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonalności zaskarżonego postanowienia, gdyż wykonanie obowiązku nałożonego w/w postanowieniem może się wiązać z trudnymi do odwrócenia skutkami lub wywołać szkodę znacznych rozmiarów, a mianowicie dotkliwe skutki finansowe. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.