VII SA/Wa 333/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska (spr.), , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska, Protokolant spec. Sylwia Kruszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lipca 2011 r. sprawy ze skargi M.J. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] grudnia 2010 r. znak: [...] w przedmiocie przekazania podania według właściwości skargę oddala Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, postanowieniem z [...] grudnia 2010r. ([...]), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.), dalej k.p.a., po rozpatrzeniu zażalenia M. J. – utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z [...] września 2010r. ([...]), przekazujące według właściwości Staroście [...] wniosek M. J. z [...] sierpnia 2010r. o prawne uznanie strony oraz wznowienie postępowania w sprawie decyzji Starosty [...] z dnia [...] listopada 2008r. ([...]) udzielającej H. H. [...]" pozwolenia na budowę sieci zasilającej SN 15 kV, stacji transformatorowej oraz sieci zasilającej NN na działkach [...] przy ul. P. w K. Z.. Organ odwoławczy wskazał, że przekazanie pisma - na podstawie art. 65 § 1 k.p.a. - ma na celu wyłącznie przesłanie sprawy organowi uprawnionemu do podjęcia przypisanych prawem działań oraz do jej merytorycznego rozpatrzenia. M. J. zwrócił się do Wojewody [...] z prośbą o prawne uznanie strony oraz wznowienie postępowania w sprawie decyzji Starosty [...] z [...] listopada 2008r. udzielającej pozwolenia na budowę ww. inwestycji. Organ podał, że zgodnie z art. 148 § 1 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Z powołanych przepisów wynika, iż właściwym do rozpatrzenia wniosku M. J. jest Starosta [...]. Skargę na powyższe postanowienie złożył M. J. wskazując, że organem właściwym w sprawie wznowienia postępowania, jest Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, będący organem wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu względem Wojewody (art. 88a ust. pkt 1, 2 Prawa budowlanego), wykonujący zadania określone przepisami Prawa Budowlanej, gdyż Wojewoda postanowieniem z [...] września 2010r. przekazał wniosek skarżącego z [...] czerwca 201r.0 do Starosty, który wydał decyzję z [...] listopada 2008r., jako organowi ostatniej instancji, z którego działania przyczyny, należy wznowić postępowanie, w rozumieniu art. 150 § 1, 2 i art. 152 § 1 k.p.a. W związku z powyższym, wniosek prawidłowo został skierowany do Wojewody [...], na podstawie art. 150 § 2 k.p.a., który wyznacza organ właściwy w sprawie wniosku. Ponieważ wniosek dotyczy rozpatrzenia wyłącznego ze względu na ustawę szczególną Prawo budowlane z uwzględnieniem ustawy o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach, obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych z 28.07.2005r. Na podstawie art. 16 k.p.a. organem właściwym w sprawie, do którego wskazania zobowiązany był w myśl art. 150 § 2 k.p.a. Wojewoda, jest Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, właściwy w sprawie ze względu na przepisy Prawa budowlanego, będący organem wyższego stopnia względem Wojewody wykonującego zadania określone w art. 88 a ust. 1 pkt 1, 2 Prawa budowlanego. Następnie skarżący wyjaśnił, że wniosek o uznanie za stronę i wznowienie postępowania złożył do Wojewody, ze względu na ww. decyzję Starosty [...] i ze względu na art. 150 § 2 k.p.a., gdyż Wojewoda jest organem wyższego stopnia w stosunku do Starosty. Przyczyną wznowienia postępowania jest działalność organu wydającego decyzję - Starosty, który postanowieniem z [...].07.2009r. odmówił wstrzymania wykonania ww. decyzji o pozwoleniu na budowę. Podniósł, że złożył wniosek na podstawie art. 145 § 1 pkt 4, 5 k.p.a., gdyż jako strona nie z własnej winy nie brał udziału w postępowaniu, a w dniu wydania decyzji istniały okoliczności nieznane organowi wydającemu decyzję, co zostało spowodowane nieustanowieniem skarżącego stroną. Powołując się na art. 16 § 1 i 2 k.p.a. wskazał, że w wyniku wniosku z [...].08.2010r. Starosta [...].09.2010r. (...) wydał decyzję z odmawiającą wznowienia postępowania zakończonego ww. decyzją o pozwoleniu na budowę oraz postanowienie z [...].07.2009 (...) odmawiające wstrzymania wykonania tej decyzji, co dowodzi ze Starosta jest organem z przyczyny działania którego należy wznowić postępowanie (art. 150 § 2 k.p.a.). Następnie skarżący przedstawił obszerne uzasadnienie w zakresie ustanowienia strony oraz wznowienia postępowania, jak wskazał, na podstawie art. 16 k.p.a., art. 35 ust. 5 Prawa budowlanego. W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.1270 ze zm.) dalej p.p.s.a. Skarga nie jest zasadna. Poddanym kontroli Sądu postanowieniem z [...] grudnia 2010r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z [...] września 2010r., którym organ ten – na podstawie art. 65 § 1 k.p.a. przekazał według właściwości Staroście [...] wniosek M. J. z [...] sierpnia 2010r. o prawne uznanie strony oraz wznowienie postępowania w sprawie decyzji Starosty [...] z dnia [...] listopada 2008r. udzielającej pozwolenia na budowę wyżej opisanej inwestycji. Na wstępie wyjaśnić zatem trzeba, że zgodnie z art. 65 § 1 k.p.a. jeżeli organ, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, obowiązany jest do niezwłocznego przekazania podania, w drodze postanowienia, do organu właściwego. Przepisy o właściwości są przepisami bezwzględnie obowiązującymi. Ich naruszenie opatrzone jest sankcją nieważności (art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a.). Przypadki przejmowania kompetencji przez jeden organ administracyjny od drugiego nie mogą być zatem dorozumiane bądź interpretowane rozszerzająco. W związku z treścią żądania skarżącego wyjaśnić trzeba, że stosownie do art. 148 § 1 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu, który wydał w sprawie decyzję w I instancji. Organ ten może być jednocześnie organem właściwym do wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia, jeśli od decyzji nie złożono odwołania, tzn. stała się ona ostateczna po jej wydaniu przez ten organ. Jeżeli natomiast decyzja przeszła tok instancji, organ, do którego podanie wniesiono, winien akta sprawy przekazać wraz z podaniem do organu odwoławczego (właściwego). Zgodnie zaś z art. 150 § 1 k.p.a. organem właściwym w sprawach wymienionych w art. 149 k.p.a. tj. w sprawach wznowienia postępowania jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji. Jeśli w art. 150 § 1 k.p.a. ustanowiono organ właściwy w sprawach wznowienia postępowania, a w § 2 tego artykułu ustanowiono od tej zasady wyjątki, to nie można przenosić tych kompetencji na inne organy, jeśli wyjątki te nie miały miejsca danej sprawie. W konsekwencji, zastosowanie art. 150 § 2 k.p.a. dopuszczalne jest tylko w sytuacji wykazania, że w wyniku zamierzonego działania lub zaniechania organu doszło do wadliwości postępowania, o której mowa w art. 145 § 1 k.p.a. (por. wyrok NSA z 3.10.1988r., II SA 165/88, niepubl.). Jak wynika z akt sprawy od decyzji Starosty [...] z dnia [...] listopada 2008r. nie zostało wniesione odwołanie, zatem pozostaje ona decyzją ostateczną, co w świetle art. 150 § 1 k.p.a. oznacza, ze organem właściwym do rozpatrzenia wniosku skarżącego o wznowienie postępowania jest Starosta [...]. Z akt sprawy, w tym wniosku skarżącego, nie wynikają okoliczności wskazujące na zamierzone działanie organu, uzasadniające zastosowanie art. 150 § 2 k.p.a. wbrew zarzutom skargi. Samo bowiem wydanie decyzji z dnia [...] września 2010r. (...) odmawiającej wznowienia postępowania zakończonego ww. decyzją o pozwoleniu na budowę nie może stanowić przesłanki do przyjęcia, że rozstrzygnięcie to zapadło w wyniku zamierzonego działania tego organu. W związku z powyższym, należało podzielić stanowisko Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, że w niniejszej sprawie rozpatrzenie wniosku skarżącego pozostawało w kompetencji Starosty [...]. Na koniec wyjaśnić trzeba, jak zasadnie wskazał organ II instancji, że postępowanie w sprawie przekazanie pisma według właściwości - na podstawie art. 65 § 1 k.p.a. – organiczone jest jedynie do przesłania sprawy organowi uprawnionemu do jej rozpatrzenia. Z tej przyczyny nie mogły być uwzględnione pozostałe zarzuty skargi W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę.